II SA/Wa 2613/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 16 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie przyznania emerytury policyjnej postanawia: odrzucić skargę Skarżąca, I. S., pismem z dnia 26 czerwca 2021 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w [...] z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie przyznania emerytury policyjnej wydaną na jej wniosek z dnia 9 kwietnia 2021 r. Przedmiotowa decyzja doręczona została skarżącej w dniu 26 maja 2021 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.) - dalej jako: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.; dalej k.p.a.) przepisy k.p.a. stosuje się jedynie, gdy przepisy szczególne dotyczące ubezpieczeń społecznych nie ustalają odmiennych zasad postępowania w tych sprawach. Tego rodzaju przepisami szczególnymi są regulacje zawarte w ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2020 r. poz. 723), zwanej dalej ustawą zaopatrzeniową. Według art. 32 ust. 4 ustawy zaopatrzeniowej odwołania od decyzji podejmowanych przez organy emerytalne w przedmiocie prawa do zaopatrzenia emerytalnego i jego wysokości mogą być zaskarżane według zasad określonych w przepisach ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460), dalej jako: k.p.c, tj. do sądów powszechnych. Zgodnie z art. 1 k.p.c., sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych są sprawami cywilnymi. Sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych, które objęte są właściwością sądów powszechnych, są także sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych dotyczących emerytur i rent (art. 476 § 2 pkt 2 k.p.c.), zaś organami rentowymi są m.in. organy emerytalne resortów spraw wewnętrznych (art. 476 § 4 pkt 3 k.p.c.). W związku z powyższym uznać należy, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na decyzję wydaną w trybie art. 32 ustawy zaopatrzeniowej, a wniesiona do niego skarga w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu. Zważywszy na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.