II SA/Wa 2617/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2012 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać E. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. E. S., po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 22 lutego 2012 r., zaskarżonej decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz decyzji ją poprzedzającej, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest osobą całkowicie, trwale niezdolną do pracy i samodzielnej egzystencji, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem i dorosłym synem. Podała, że na dochód rodziny składa się przyznany jej zasiłek stały w wysokości 274,50 zł, dodatek pielęgnacyjny, w wysokości 153,00 zł oraz zasiłek okresowy, przyznany mężowi – M. S., w kwocie 137,25 zł - łącznie 564,78 zł. Podała, że syn – P. S., który jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, pozostaje na utrzymaniu dziadków. Oświadczyła jednocześnie, że nie ma żadnego majątku. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z akt administracyjnych wynika, że skarżąca wraz z mężem utrzymuje się z otrzymywanych zasiłków, w łącznej wysokości 564,75 zł. Natomiast dorosły syn, jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, korzysta z pomocy dziadków. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.