II SA/Wa 262/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę Przedmiotem skargi z dnia 22 stycznia 2010 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, R. O. uczynił postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Wskazał, że powyższe postanowienie było przedmiotem rozpoznawania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 19 stycznia 2010 r., jednak Sąd skoncentrował się na kwestii uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Tymczasem obecnie skarżący zarzuca Prezesowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej łamanie prawa przez urzędnika podpisującego przedmiotowe rozstrzygnięcie, co spowodowało, że skarżący utracił całkowicie zaufanie do wszelkich decyzji podejmowanych i podpisywanych przez zaskarżony organ reprezentowany przez tegoż urzędnika. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie. W piśmie procesowym z dnia 1 marca 2010 r. skarżący podkreślił, że jego skarga z dnia 22 stycznia 2010 r. nie jest skargą na osobę Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, lecz jej przedmiotem jest wskazane postanowienie Prezesa WAM. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wcześniejsze zawiśnięcie sprawy stwarza tym samym stan sprawy w toku (litis pendentio) w rozumieniu wyżej wskazanego przepisu i odnosi ten skutek, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest zatem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania dotyczącego tej samej materii. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż dla oceny dopuszczalności skargi R. O. z dnia 22 stycznia 2010 r. istotne jest, że pismem z dnia 6 października 2009 r. wniósł on już do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Sprawa ta została zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygnaturą akt II SA/Wa 1779/09. Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2010 r. Sąd oddalił wyżej wskazaną skargę, zaś orzeczenie to dnia dzisiejszego nie uprawomocniło się. Jednocześnie należy wskazać, że choć skargi R. O. z dnia 6 października 2009 r. oraz z dnia 22 stycznia 2010 r. różnią się postawionymi w nich zarzutami, to określony w nich przedmiot sprawy pozostaje tożsamy. Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, lecz jedynie granicami sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę w sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona uczyniła postanowienie, co do której toczy się już postępowanie sądowoadministracyjne niezakończone jeszcze prawomocnym orzeczeniem, skargę należy uznać za niedopuszczalną. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.