II SA/Wa 264/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), asesor WSA Sławomir Antoniuk, Protokolant Magda Magdoń, po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2007 na rozprawie sprawy ze skargi I. W. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz pełnomocnika skarżącej adwokat J. W. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści) powiększoną o kwotę 52,80 zł (słownie: pięćdziesiąt dwa, osiemdziesiąt) podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu W dniu 10 stycznia 2007 r. I. W. złożyła za pośrednictwem Prezesa Rady Ministrów skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi postępowania sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 cyt. ustawy). Na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2007 r. pełnomocnik skarżącej – adwokat J. W. cofnęła skargę na przedmiotową decyzję Prezesa Rady Ministrów i wniosła o umorzenie postępowania. W uzasadnieniu wskazała, iż organ zaspokoił roszczenie I. W. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne w rozumieniu powołanego wyżej przepisu art. 60 ustawy. Z tych względów na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 209 i art. 250 cyt. ustawy w związku z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).