II SA/Wa 2648/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 kwietnia 2012 r. wniosku P.N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P.N. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi P.N., reprezentowany przez pełnomocnika – M.N. (matkę) wraz z wniesieniem skargi na ww. decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku, uzupełnionym w dniu 2 stycznia 2012 r., pełnomocnik skarżącego podniosła, że do uchybienia terminu doszło wskutek przyczyn od nich niezależnych. W tym zakresie wskazała, że w czerwcu i lipcu 2011 r. w miejscowości W., w której mieszka wraz z dziećmi, doszło do lokalnych podtopień wywołanych deszczami nawalnymi. Oświadczyła, że w wyniku tych zjawisk poniosła straty w uprawach rolnych, a podtopieniu uległ także jej dom rodzinny. Nadto podała, że cały teren objęty podtopieniami usytuowany jest na terenie zalewowym. Stwierdziła, że z uwagi na ciążący na niej obowiązek opieki nad trójką dzieci, w tym konieczność rehabilitacji małoletniej córki A., zmuszona była usunąć powstałe szkody tak, aby dom ponownie nadawał się do zamieszkania jeszcze przed rozpoczęciem sezonu grzewczego, natomiast skargę do Sądu wniosła bezpośrednio po ustaniu tych przeszkód. Do wniosku M.N. dołączyła zaświadczenie wydane przez Wójta Gminy F. potwierdzające okoliczności i przyczyny powstałych szkód na, należących do niej, gruntach. W odpowiedzi na skargę, w odniesieniu do treści wniosku o przywrócenie terminu, Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oświadczył, że nie kwestionuje twierdzeń tego wniosku i nie sprzeciwia się żądaniu skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd postanawia o przywróceniu terminu w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Natomiast o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Z kolei oceniając okoliczność braku winy Sąd powinien brać pod uwagę wszystkie ustalone w sprawie okoliczności (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999r. I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). W przedmiotowej sprawie skarżący, działający przez pełnomocnika, nie tylko uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, ponieważ było ono w całości wynikiem okoliczności od niego niezależnych, ale wniosek o przywrócenie terminu złożył w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia dopełniając jednocześnie obowiązku dokonania czynności co do której powstało uchybienie terminu (art. 87 § 1 i § 4 cyt. ustawy). Oceniając treść wniosku należało bowiem uznać, że przyczyna uchybienia terminu ustała dopiero w dniu wniesienia skargi do Sądu, tzn. w dniu 13 października 2011 r., a w konsekwencji złożony wraz z nią wniosek o przywrócenie terminu Sąd obowiązany był uwzględnić. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.