II SA/Wa 2651/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na niewykonanie przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SAB 405/02 postanawia - odrzucić skargę - R. C. pismem z dnia 7 listopada 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SAB 405/02. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od wyżej wskazanej skargi oraz do usunięcia braków formalnych skargi, przez nadesłanie dwóch odpisów skargi celem ich doręczenia uczestnikom postępowania, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie do uiszczenia wpisu oraz nadesłania odpisów skargi, zawierające pouczenie co do środków zaskarżenia oraz rygoru niewykonania we wskazanym terminie, zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 stycznia 2012 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k. 18). Pismem z dnia 30 stycznia 2012 r. skarżący poinformował Sąd o wycofaniu skargi z dnia 7 listopada 2011 r., w trybie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skarżący do dnia dzisiejszego nie uiścił wpisu od przedmiotowej skargi, jak również nie nadesłał odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – powoływanej dalej jako ppsa) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, tj. zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. Do takich wymagań zaliczyć należy także konieczność dołączenia odpisów skargi dla doręczenia ich stronom – art. 47 § 1 ppsa. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 ppsa, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skarżący, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, do dnia dzisiejszego nie uzupełnił braków formalnych skargi. Odnosząc się do wniosku skarżącego z dnia 30 stycznia 2012 r., zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi, wskazać należy, że stosownie do treści art. 60 ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z przepisu tego wynika, że cofnięcie skargi zasadniczo prowadzi do umorzenia postępowania, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje, że utrzymany zostanie w mocy akt lub czynność, dotknięte wadą nieważności. Jednak ocena w tym zakresie możliwa jest dopiero wówczas, gdy sama skarga jest dopuszczalna (gdy może zostać rozpoznana merytorycznie). Z uwagi na niedopuszczalność skargi w niniejszej sprawie, wynikającą z nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, Sąd nie rozpatrywał wniosku skarżącego o cofnięcie skargi. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie z art. 220 § 1 i § 3 ppsa i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 47 § 1 ppsa, postanowił jak w sentencji.