II SA/Wa 266/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Waldemar Śledzik, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu udostępnienia danych osobowych oddala skargę Zaskarżoną decyzją, przywołując art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej "K.p.a.") oraz art. 22, art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 922 ze zm., dalej "ustawa o danych") - wobec wniosku p. W. P. (dalej: "Wnioskodawca") dotyczącego nakazania [...] S.A. (dalej: "Spółka"), udostępnienia danych osobowych w zakresie adresu e-mail oraz nr. IP komputera użytkownika forum internetowego pod nazwą "[...]" (dalej: "Użytkownik"), który umieścił na portalu [...] w komentarzach do artykułu "[...]" (dalej: "artykuł"), dostępnego na stronie internetowej, wpis naruszający dobra osobiste - nakazano Spółce udostępnienie Wnioskodawcy danych osobowych Użytkownika w zakresie nr. IP komputera oraz adresu e-mail. W uzasadnieniu decyzji przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy: - do organu wpłynęło żądanie Wnioskodawcy w uzasadnieniu, którego podniesiono, że zamierza on wystąpić na drogę sądową z pozwem o naruszenie dóbr osobistych przez osobę, która dokonała wpisu; potrzebuje w tym celu danych osobowych Użytkownika; wskazano, że Spółka odmówiła dobrowolnego udostępnienia danych; twierdziła, że wpis usunięto, a dane udostępnia wyłącznie na wniosek uprawnionego organu, - w toku postępowania administracyjnego ustalono następujący stan faktyczny: - Użytkownik umieścił wpis, który - w ocenie Wnioskodawcy - naruszył jego dobra osobiste; Wnioskodawca zamierza dochodzić swoich praw przed sądem; pismem z [...] kwietnia 2017 r. zwrócił sięj do Spółki o udostępnienie danych Użytkownika w zakresie adresu e-mail óraz numeru IP komputera; Spółka odmówiła udzielenia żądanych informacji i wskazała, że może je udostępnić jedynie na wniosek uprawnionego organu po uprzednim zwolnieniu administratora danych z tajemnicy służbowej (telekomunikacyjnej); wpis usunięto, - Spółka wyjaśniła, że przetwarzanie danych odbywa się w ramach usług świadczonych na rzecz użytkowników jej serwisów internetowych; osoby zainteresowane korzystaniem z treści i usług dobrowolnie rejestrują się poprzez wypełnienie udostępnionego formularza rejestracyjnego; rejestracja umożliwia użytkownikowi m in. dostęp do archiwum portalu, udział w grupach i forach dyskusyjnych, czatach; dane użytkowników są ściśle chronione zgodnie z wymogami ustawy o danych, - Spółka wskazała, że dane osobowe użytkowników podlegają ścisłej ochronie prawnej; żądanie udostępnienia danych nie pochodzi od organu procesowego lub innego umocowanego do działania na podstawie odpowiednich przepisów prawa; Spółka nie miała też pewności, że Wnioskodawca w tym właśnie i jedynie w tym celu wykorzystałby dane osobowe Użytkownika; w jej ocenie "sama zapowiedź wytoczenia sprawy nie stanowi właściwego uzasadnienia prawnego do domagania się udostępnienia danych osobowych"; ponadto adres e-mail i nr IP komputera nie byłyby wystarczające do wytoczenia powództwa cywilnego, - Spółka, jako administrator serwisu [...] przetwarza dane osobowe użytkowników posługujących się nickiem "[...]" w zakresie adresu e-mail oraz nr. IP komputera, - organ nie podzielił stanowiska Spółki, nie można było uwzględnić wniosku z uwagi na art. 18 ust. 6 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. - o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r., poz. 344, dalej: "ustawa o usługach elektronicznych"); kierowany był on pod adresem podmiotu świadczącego usługi drogą elektroniczną; dotyczył udostępnienia danych osobowych użytkownika; pochodził od podmiotów innych niż organy państwa i był uzasadniony względami innymi niż potrzeby prowadzonych przez nie postępowań; art. 18 ust. 6 ustawy o usługach elektronicznych kształtuje obowiązek udostępnienia danych osobowych i użytkowników jedynie na potrzeby odpowiednich organów państwa; stanowi on przepis prawa, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o danych, - przywołano wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 sierpnia 2013 r. (sygn. akt I OSK 1666/12 dostępny na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl/ cbo/query - w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwanej dalej "CBOSA"); stwierdzono tam, że z brzmienia art. 18 ust. 6 ustawy o usługach elektronicznych "wynika jedynie obowiązek udzielenia informacji o danych organom państwa na potrzeby prowadzonych przez nie postępowań; nie wynika natomiast zakaz udostępniania tych danych osobom, których prawa zostały naruszone; organ nakazujący ujawnienie danych musi każdorazowo, przy uwzględnieniu indywidualnych okoliczności sprawy dokonać wyważenia przeciwstawnych interesów jakimi są prawo do ochrony danych osobowych i prawo do ochrony czci, godności, dobrego imienia czy też wizerunku firmy; powinien należycie uwzględniać wymogi wynikające z zasady proporcjonalności, tak aby stosowane środki były adekwatne do zagrożenia dobra wymagającego w danej sprawie większej ochrony", - za cytowanym orzeczeniem wskazano, że przepisy ustawy o danych pozwalające na ujawnienie tych danych we wskazanych w ustawie przypadkach są wyjątkiem pozwalającym osobie, której prawa naruszono, dochodzić należnej jej w demokratycznym państwie ochrony; osoba dokonująca tych naruszeń musi mieć świadomość, że nie może nadużywać swoich praw naruszając prawa innych osób, - w ramach obowiązującego prawa można domagać się ujawnienia danych, jakie zgromadził administrator serwisu internetowego poprzez stosowanie mniej restrykcyjnej ustawy niż ustawy o usługach elektronicznych, czyli ustawy o danych; warunkami są proporcjonalność środków i celów oraz równowaga pomiędzy ochroną różnych dóbr - wolności wypowiedzi i prawa do ochrony dóbr osobistych; podmiot żądający udostępnienia danych osobowych musi swoje stanowisko uzasadnić, - wniosek o udostępnienie danych osobowych pozwalających na identyfikację Użytkownika (informacji o nr. IP urządzeń, z którego zamieszczono te wpisy oraz adresu e-mail) znajduje prawne uzasadnienie w art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o danych; Spółka powinna uwzględnić wniosek; Wnioskodawca uzasadnił go niezbędnością żądanych danych z punktu widzenia możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem, - powołując się na art. 126 § 1, § 2 oraz § 2).ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r., poz. 1460, dalej: "K.p.c.") oraz art. 487 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 30) wskazano na niezbędne elementy wniesienia pozwu celem dochodzenia roszczeń na drodze cywilnej oraz ścigania przestępstwa zniesławienia z oskarżenia prywatnego, - nie budzi wątpliwości niezbędność dysponowania przez Wnioskodawcę informacjami indywidualizującymi osoby, przeciwko którym zamierza wnieść powództwo cywilne oraz prywatny akt oskarżenia; podejmowanie takich działań w celu ustalenia tożsamości tej osoby, mieści się w pojęciu prawnie usprawiedliwionych celów, pozyskanie danych osobowych w tym celu w każdym przypadku zostanie uznane przez osobę, której dane te dotyczą, za sprzeczne z jej interesem; nie świadczy to jednak o naruszeniu jej praw i wolności, - konkludując stwierdzono: Spółka bezpodstawnie odmówiła Wnioskodawcy udostępnienia żądanych danych osobowych Użytkownika; tym samym uniemożliwiono mu podjęcie dalszych działań, służących takiej identyfikacji autora wpisu, która pozwoli na skuteczne zainicjowanie planowanego postępowania sądowego; na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o danych organ upoważniony jest do nakazania Spółce udostępnienia na rzecz Wnioskodawcy danych osobowych autora kwestionowanego wpisu (Użytkownika) w zakresie wskazanym w sentencji zaskarżonej decyzji. W skardze zarzucono naruszenie przepisów postępowania: - art. 7 i 77 § 1 K.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego, z uwzględnieniem przesłanek określonych w art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o danych, które miałoby na celu wnikliwe przeanalizowanie i zweryfikowanie, czy zamiar skorzystania przez Wnioskodawcę z prawa do sądu jest realny i rzeczywisty, czy udostępnienie danych osobowych nie narusza interesu społecznego i praw osoby, której wnioskowane dane dotyczą; w konsekwencji błędnie, automatycznie i bezrefleksyjnie przyjęto, że udostępnienie wnioskowanych danych jest niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów Wnioskodawcy; skutkowało to wydaniem decyzji z naruszeniem praw i wolności osób, której ona dotyczy, a także z naruszeniem interesu społecznego, . - art. 7 i 77 § 1 w. zw. z art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. "poprzez: - wyrywkową ocenę; polegała ona na nie wyjaśnieniu, czym jest nr IP komputera, - sprzeczną z logiką ocenę; polegała ona na przyjęciu, że udostępnienie nr. IP komputera użytkownika forum, jest równoznaczne z możliwością identyfikacji autora wpisu na forum internetowym, chociaż organ nie wyjaśnił, czy i czyją tożsamość, a także w jaki sposób Wnioskodawca może ustalić na podstawie nr IP komputera z którego dokonano wpisu (w szczególności, w jaki sposób Wnioskodawca może ustalić imię i nazwisko czy adres zamieszkania autora wpisu na forum), na podstawie nr IP komputera; nie wskazano też podstaw faktycznych, uzasadniających przyjęcie, że użytkownik końcowy komputera, którego nr IP nakazano udostępnić, był autorem wpisu na forum internetowym; w konsekwencji błędnie uznano, że udostępnienie nr IP komputera, z którego dokonano wpisu, jest niezbędne dla realizacji prawnie usprawiedliwionych celów, realizowanych przez Wnioskodawcę; - wyrywkową i sprzeczną z logiką ocenę, że wydanie adresu e-mail - przypisanego do pseudonimu, pod którym dokonano wpisu na forum internetowym - jest równoznaczne z możliwością identyfikacji autora wpisu na forum internetowym, chociaż organ nie wyjaśnił, czy i w jaki sposób Wnioskodawca może ustalić tożsamość osoby uprawnionej do korzystania z konkretnego adresu e-mail (w szczególności jej imienia i nazwiska czy adresu zamieszkania) na podstawie tego adresu; w konsekwencji błędnie uznano, że udostępnienie adresu e-mail użytkownika, który przypisany jest do pseudonimu, z którego dokonano wpisu jest niezbędne dla realizacji prawnie usprawiedliwionych celów, realizowanych przez Wnioskodawcę. W obszernym uzasadnieniu skargi Spółka rozwinęła wskazane powyżej zarzuty, a także podniosła: - przyczyną wadliwości skarżonej decyzji jest błędna, rozszerzająca wykładnia art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o danych; należało ustalić, czy Wnioskodawca ma usprawiedliwiony prawnie cel w realiach faktycznych sprawy; uzasadnienia nie stanowi przywołanie materialno-prawnej podstawy wskazanego przez Wnioskodawcę roszczenia - art. 24 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2021 r., poz. 2459, dalej "K.c"); przyjęcie .argumentacji organu oznaczałoby, że administrator danych osobowych byłby zobowiązany udostępnić przetwarzane dane osobowe w zasadzie na każde żądanie, a przyznana ochrona danych osobowych byłaby iluzoryczna; - - w sprawie nie zachodziła druga z przesłanek; nie przeanalizowano, czy udostępnienie danych osobowych nie spowoduje naruszenia praw i wolności osoby, której dotyczą; nie odniesiono się także do tych dóbr chronionych prawnie; oparto się tylko na bliżej nieokreślonym interesie; nie wyważono, któremu z dóbr należy przyznać prymat - prawu do sądu Wnioskodawcy, czy prawom do prywatności i wolności wypowiedzi osób, których udostępnienie danych osobowych dotyczy; należało przyznać prymat ochronie prawu do prywatności, - organ zaniechał przeprowadzenia postępowania dowodowego, z uwzględnieniem przesłanek określonych w art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o danych; miałoby ono na celu wnikliwe przeanalizowanie i zweryfikowanie, czy zamiar skorzystania przez Wnioskodawcę z prawa do sądu jest realny i rzeczywisty; przy oceny sprawy pominięto, że nr IP komputera, spod którego dokonano komentarza na forum internetowym, i przypisany do pseudonimu pod którym zamieszczono komentarz adres e-mail nie byłyby wystarczające (konieczne) dla wytoczenia powództwa cywilnego; ich znajomość nie jest niezbędna z punktu widzenia prawnie usprawiedliwionych celów, wskazanych w art. 126 K.p.c.; udostępnienie wnioskowanych danych, nie pozwala Wnioskodawcy na uzyskanie danych osobowych, niezbędnych do wytoczenia powództwa na drodze cywilnej - zindywidualizowanie podmiotu, sprawcy rzekomego naruszenia dóbr osobistych Wnioskodawcy; Wnioskodawca, nie może posłużyć się nr. IP komputera ani adresem e-mail, żeby wytoczyć przeciwko komukolwiek skuteczne powództwo, - sporny komentarz zamieszczono na forum internetowym w 2016 roku. a następnie usunięto w 2017 - na żądanie Wnioskodawcy; ewentualne roszczenia majątkowe - związane z domniemanym naruszeniem dóbr osobistych - przedawniły się, - bezprzedmiotowe są rozważania organu, dotyczące dochodzenia roszczeń prawno-karnych; Wnioskodawca zadeklarował zamiar wystąpienia z pozwem na gruncie postępowania cywilnego i nie oświadczał, by zamierzał występować z aktem oskarżenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Sad sprawę rozpoznał w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) wobec zgodnego wniosku stron postępowania. Sąd zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Trafna jest argumentacja organu administracji, gdy chodzi o prawne i faktyczne uwarunkowania sprawy. Za prawidłowe Sąd uznaje rozważania organu, co do zdarzeń dotyczących konieczności udostępnienia danych osobowych Użytkownika. Są one trafne i stosownie umotywowane, w kontekście właściwie przytoczonych regulacji normatywnych. Z uwagi na uprzednie pełne przytoczenie, ponowne ich powtarzanie byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje je za własne. Trafnie skonstatował organ zasadność żądania Wnioskodawcy dotyczącego zobowiązania Skarżącej do udostępnienia danych osobowych w zakresie adresu e-mail oraz nr. IP komputera Użytkownika, w myśl mających w sprawie zastosowanie regulacji normatywnych. Wobec zarzutów skargi dodać należy jedynie, co następuje. W kontekście uwarunkowań prawnych należy wskazać, że w sprawie znajdowały generalnie zastosowania przepisy ustawy o danych, wobec treści art. 160 ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. - o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1000). W sprawie organ prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego - ustawy o danych. Norma zawarta w art. 23 ust. 1 pkt 5 tego aktu wymaga niezbędności dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów oraz nie naruszania przy tym praw i wolności osoby, której dane dotyczą. W orzecznictwie przyjmuje się, że umożliwienie podjęcia czynności prawnych zmierzających do ochrony swoich dóbr osobistych na drodze cywilnej jest działaniem w granicach prawa, pozwalającym na odstępstwo od zasady ochrony danych osobowych. Zauważa się wprawdzie, że w celu udostępnienia danych na potrzeby wniesienia pozwu do sądu przez Wnioskodawcę konieczne jest wnikliwe przeanalizowanie i zweryfikowanie przez organ, że zamiar tej jednostki skorzystania z prawa do sądu w konkretnej sprawie jest realny i rzeczywisty (tak np. wyrok NSA o sygn. akt I OSK 1173/14 - dostępny w CBOSA). W ocenie Sądu, dokonano takiego wnikliwego przeanalizowania zgromadzonego materiału dowodowego. Sąd podziela argumentację, że zindywidualizowanie konkretnego Użytkownika jest niezbędne by dochodzić przeciwko niemu ewentualnych roszczeń, w przypadku bezprawnej ingerencją w sferę dóbr osobistych Wnioskodawcy. Dochodzenie przezeń swoich praw przed sądem powszechnym z tytułu naruszenia dóbr osobistych stanowi realizację prawnie usprawiedliwionego celu - uprawnienia wynikającego z przepisu prawa - art. 24 § 1 K.c. Sąd podziela stanowisko organu, zgodnie z którym przyjęcie argumentacji Spółki skutkowałoby nadmierną ochroną osoby potencjalnie dopuszczającej się naruszenia, względem osoby poszkodowanej. Gwarantowanie prawa do wolności wypowiedzi, nie może prowadzić do naruszenia dóbr osobistych drugiej osoby. Przyjęcie, że udostępnienie - w celu zainicjowania postępowania sądowego - danych osoby, wobec której zachodzi przypuszczenie, że dokonała wpisu naruszającego bezprawnie wolności innego podmiotu miałoby naruszać jej prawa i wolności, prowadziłoby do nieuzasadnionej jej ochrony przed ewentualną odpowiedzialnością za swoje działania. Sąd podziela także poglądy wyrażone w orzecznictwie, zgodnie z którymi potrzebę uzyskania przez Wnioskodawcę danych osobowych na potrzeby przyszłych postępowań sądowych uznaje się za należycie wykazaną (tak np. prawomocny wyrok WSA w Warszawie o sygn. akt II SA/Wa 1500/11 - dostępny w CBOSA). Pogląd ten znajduje też potwierdzenie w doktrynie - A. Drozd, Ustawa o ochronie danych osobowych, Komentarz, Wzory pism i przepisy "Wydawnictwo prawnicze Lexis Nexis", Warszawa 2008 str. 196-197. Z kolei z art. 18 ust. 6 ustawy o usługach elektronicznych wynika jedynie obowiązek udzielenia informacji o danych organom państwa na potrzeby prowadzonych przez nie postępowań. Nie wynika natomiast zakaz udostępniania tych danych osobom, których prawa zostały naruszone (tak np. wyrok NSA o sygn. akt I OSK 1666/12 - dostępny w CBOSA). Rację ma Spółka gdy zauważa, że samo ustalenie adres e-mail bądź nr. IP nie skutkuje bezpośrednim pozyskaniem danych Użytkownika, niezbędnych do wytoczenia powództwa w myśl regulacji szczególnych. Stanowi jednak etap niezbędny dla ostatecznego pozyskania tych danych. Kolejnym jest wystąpienie do operatorów, świadczących usługi elektroniczne, którzy takimi danymi dysponują - dostawców; usługi poczty elektronicznej oraz internetu. Zasadnie zauważa Spółka, że dane właściciela urządzenia o określonym nr. IP, nie muszą być tożsame z danymi Użytkownika (mógł on korzystać z urządzenia cudzego). Uzyskanie danych osobowych użytkownika może jednak potencjalnie prowadzić do uzyskania danych, niezbędnych dla wytoczenia powództwa, a więc realizacje prawnie usprawiedliwionych celów wnioskodawcy. W takiej sytuacji racja możliwości dochodzenia ewentualnych oszczeń Wnioskodawcy, winna być przedłożone nad ewentualne ograniczenie praw innej osoby - właściciela urządzenia, także gdy nie jest na użytkownikiem. Udostępniający drugiej osobie do korzystania swoje urządzenie z nr IP, musi mieć na względzie potencjalnie wynikające stąd konsekwencje - np. potrzebę wykorzystania jego danych osobowych w razie powstania potrzeby oceny we właściwym trybie (np. przed sądem powszechnym) zgodności z prawem wykonywanych przy użyciu urządzenia czynności, w tym wpisów na forach internetowych. W orzecznictwie nie była zresztą dotąd kwestionowana przydatność uzyskania nr. IP oraz adresu e-mail dla potrzeb inicjowania postępowań przed sądem (tak np. wyroki NSA o sygn. akt I OSK 1079/10 i 1001/13, prawomocny wyrok WSA o sygn. akt II SA/Wa 2147/17 - dostępne w CBOSA). Rolą wyspecjalizowanego w ochronie danych osobowych organu nie jest natomiast ustalenie, czy żądania Wnioskodawcy są uzasadnione, jak i czy prawidłowo określi na podstawie żądanych informacji osobę odpowiedzialną za naruszenie swoich dóbr osobistych. Wkraczałby bowiem wtedy w rolę sądu powszechnego, rozpatrującego taką sprawę. Argumentacja oparta na proponowanej w skardze wykładni, mającego w sprawie zastosowanie art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o danych, prowadziłaby z kolei do przypisania organowi administracji publicznej kompetencji sądu powszechnego. Nie pozostaje we właściwości tego pierwszego ocena, czy roszczenie Wnioskodawcy jest zasadne (np. w kontekście ewentualnego bezprawnego naruszenia dóbr osobistych konkretnej osoby) jak i czy jego dochodzenie jest potencjalnie możliwe (np. w kontekście zarzutu przedawnienia). Rolą wyspecjalizowanego organu jest jedynie stwierdzenie, czy treści zamieszczone w sieci Internet, dotyczą osoby, której prawa naruszono i czy są krytyczne - a więc pozostają w związku z jej chronionymi prawami. W sprawie nie było to nawet sporne. Mianowicie zamieszczony wpis dotyczył osoby Wnioskodawcy i miał charakter krytyczny - tak stwierdzenie: "[...][...]". Ocena natomiast, czy dana wypowiedź krytyczna mieści się w granicach debaty w sprawach publicznych na ogólnodostępnym forum w sieci należy do sądu powszechnego, rozpatrującego sprawę o naruszenie dóbr osobistych, co do meritum, nie zaś do organu wyspecjalizowanego w sprawach ochrony danych osobowych. Istotny w sprawie toczącej się przed organem jest zatem sam zamiar wniesienia pozwu, a nie jego skuteczność. Nie jest z kolei rolą organu ocena kwestii skuteczności i prawidłowości późniejszych działań Wnioskodawcy. Właściwy w sprawie będzie - jak wskazano - sąd powszechny. Sąd dostrzega uchybienie w postaci powołania się przez organ także na przepisy dotyczące potencjalnego wszczęcia postępowania karnego, pomimo braku deklaracjPtakiego zamiaru ze strony Wnioskodawcy. Jednakże uchybienie to nie ma znaczenia dla niniejszej sprawy, wobec bezspornego twierdzenia Wnioskodawcy o zamiarze zainicjowania postępowania na drodze cywilnej oraz pozostawania w pewnym okresie publicznie dostępnego w sieci Internet wpisu, dotyczącego jego osoby. Wobec powyższego Sąd nie znajduje podstaw dla poddania w wątpliwość ustaleń faktycznych i prawnych, opisanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Bezzasadne są zarzuty skargi, gdzie wywodzono, jakoby organ naruszył przepisy postępowania w zakresie obowiązku właściwego wyjaśnienia sprawy. Żadne jej istotne uwarunkowania faktyczne nie są sporne. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy nie ujawniły więc wad tego rodzaju, które mogłyby prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.