II SA/Wa 2661/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi G. C. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie wydania kserokopii akt postępowania administracyjnego postanawia 1. zwolnić G. C. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla G. C. radcę prawnego. G. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Na podstawie oświadczeń złożonych przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz załączonej kserokopii decyzji o wysokości emerytury ustalono, co następuje. Skarżący przebywa w Domu Pomocy Społecznej. Dochód strony stanowi emerytura rolnicza w wysokości 897,56 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawcy wypłacana jest, po dokonaniu potrąceń, kwota 362,71 zł miesięcznie. Skarżący, który jest osobą w podeszłym wieku, ponosi wydatki na leki. Wnioskodawca nie ma majątku, w tym oszczędności. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie informacji przedstawionych przez stronę stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżący jest osobą w podeszłym wieku, mieszkającą w Domu Pomocy Społecznej. Z tytułu emerytury rolniczej uzyskuje niewielką kwotę 362,71 zł, która przeznaczana jest na zakup leków. Strona nie ma żadnego majątku. Wnioskodawca nie dysponuje również oszczędnościami, które mogłyby zostać przeznaczone na poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie. W związku z tym, że w sprawie niniejszej skarżący obowiązany jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, wnioskodawcy należało przyznać prawo pomocy w żądanym zakresie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.