II SA/Wa 2674/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. z dnia [...] czerwca 2021 r. postanawia: odrzucić skargę. M. L. (dalej: "Skarżący"), pismem z [...] czerwca 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. W jej treści wskazał, że dotyczy ona Zakładu Karnego w [...], który złamał zasady dotyczące wizerunku Skarżącego oraz "RODO", a także wniósł o zasądzenie na jego rzecz zadośćuczynienia we wskazanej kwocie. Wniósł o zawieszenie w czynnościach służbowych funkcjonariuszy, a także udzielenie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pełnomocnika z urzędu, jak również udzielenie przez Służbę Więzienną "przerwy na czas podleczenia stanu zdrowia". Do skargi załączony został szereg dokumentów m.in. kserokopia decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z [...] maja 2021 r. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga nie dotyczy powyższej decyzji, bowiem zawarte w niej żądania i zarzuty dotyczą w części Zakładu Karnego w [...], zaś w pozostałej części stanowią roszczenia w stosunku do Służby Więziennej. Zarządzeniem z 30 września 2021 r. (sygn. akt II SPP/Wa 236/21) Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika bez rozpoznania. Rozpoznając wniesiony sprzeciw, postanowieniem z 9 grudnia 2021 r. (sygn. akt II SPP/Wa 236/21) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza. Zarządzeniem z 30 marca 2022 r. Sąd wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi z [...] czerwca 2021 r., w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez jej sprecyzowanie, w zakresie wskazania czy intencją skarżącego jest wniesienie skargi na określony akt administracyjny, działalność czy też bezczynność Prezesa UODO, czy też innego organu, w szczególności poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności lub wskazanie w sprawie jakiego wniosku (poprzez podanie daty dziennej jego wniesienia) organ pozostaje w bezczynności, a także pouczył o treści art. 3 § 2 p.p.s.a Korespondencję tą skutecznie doręczono Skarżącemu w dniu 12 maja 2022 r. Skarżący nie odpowiedział na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, zwanej dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jak stanowi z kolei art. 58 § 1 pkt 3 ustawy, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wskazano powyżej, korespondencja - wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi - została doręczona Skarżącemu w dniu 12 maja 2022 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji (w aktach sprawy). Z tego wynika, że 7-dniowy termin na usunięcie braku formalnego skargi upływał z dniem 19 maja 2022 r. Skarżący w ustawowym terminie nie sprecyzował skargi, zaś zawarte w niej twierdzenia nie pozwalały Sądowi jednoznacznie przyjąć co jest jej przedmiotem, a także w jakim stopniu naruszono interes prawny Skarżącego. Należy podzielić stanowisko zajęte przez Prezesa UODO w odpowiedzi na skargę, że nie zawarte we wniesionej skardze żądania i zarzuty dotyczą w części Zakładu Karnego w [...], zaś w pozostałej części stanowią roszczenia w stosunku do Służby Więziennej. Powyższe powoduje brak możliwości dokonania dalszych ustaleń w zakresie dopuszczalności skargi, Wobec powyższego skargę należało odrzucić. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji orzeczenia.