II SA/Wa 2681/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata I.O. z dnia 28 października 2011 r. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. T. oraz P. K. na uchwałę Rady Powiatu w S. z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wyboru Starosty S. postanawia - przyznać adwokatowi I. O. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 1573/10 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił A. T. od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła adwokata I. O. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 maja 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 1573/10 stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały, orzekł, że nie podlega ona wykonaniu w całości oraz przyznał adwokatowi I. O. kwotę 240 zł oraz 55,20 zł stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 października 2011 r. sygn. akt II OSK 1575/11 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W punkcie 2 wyroku Sąd odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. Wnioskiem z dnia 28 października 2011 r. wyznaczona adwokat zwróciła się o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną w II instancji. Podała, że złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną i brała udział w rozprawie przed NSA. Oświadczyła, że koszty pomocy prawnej świadczonej w tym postępowaniu nie zostały zapłacone w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Jednocześnie, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 c) w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt. 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat– 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat I. O., sprowadzała się do sporządzenia odpowiedzi na skargę kasacyjną i udziału w rozprawie przed NSA. W związku z tym, że wyznaczona adwokat prowadziła sprawę skarżącego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, powinna otrzymać wynagrodzenie wynoszące 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1c) wskazanego rozporządzenia, tj. 120 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. 27,60 zł. Z tego względu, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.