II SA/Wa 2696/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Protokolant referent stażysta Radosław Fijałkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2021 r. sprawy ze skargi ZUE S. A. z siedzibą w [...] na decyzję PKP Polskie Linie Kolejowe S. A. z siedzibą w [...] z dnia [...] maja 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę ZUE Spółka Akcyjna z siedzibą w [...] złożyła skargę na decyzję PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w [...] z dnia [...] maja 2021r., w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. ZUE S.A. z siedzibą w [...] (dalej: "Wnioskodawca", "ZUE") zwróciła się wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie świadectw przejęcia wystawionych w 2020 r. lub 2021 r. dla całości robot lub odcinków robot oraz związanych z nimi protokołów odbiorów końcowych lub eksploatacyjnych lub technicznych wraz z dokumentami towarzyszącymi, w tym świadectwami certyfikacji w ramach zadań prowadzonych przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A., w których wykonawcami są lub były następujące podmioty: [...] S.A., [...] S.A., [...] S.A. oraz [...] S.A. realizujące roboty samodzielnie lub w ramach konsorcjum działając w imieniu PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. (dalej "Spółka", "Organ"). W ocenie Spółki wnioskowane dane stanowią informację przetworzoną. Organ podkreślił, że wnioskowany przez ZUE zestaw danych i dokumentów nie istnieje a jego wytworzenie wymagałoby przeprowadzenia przez Spółkę odpowiednich analiz, zestawień i wyciągów. W zakres ww. prac wchodziłaby m.in. analiza treści dokumentów pod kątem występowania w nich informacji, które mogłyby zostać uznane za tajemnicę przedsiębiorstwa Spółki lub wykonawców robot. Konieczna byłaby również analiza materiału z punktu widzenia ochrony danych osobowych oraz odpowiednia anonimizacja dokumentów. W ocenie Organu powyższe wiązałoby się z koniecznością przeprowadzenia wielogodzinnych kwerend materiałów, których obszerność można oszacować na ok. 1500 segregatorów akt po około 500 stron dokumentów w każdym segregatorze co daje łącznie około 750 000 stron, które podlegałyby ww. analizie. Tak szeroko zakrojone przedsięwzięcie wymagałoby zaangażowania znacznych środków i zasobów po stronie funkcjonujących w Spółce [...] Regionów Realizacji Inwestycji. Stworzenie żądanego zestawienia wymaga znacznego nakładu pracy i oderwania około 32 pracowników od wykonywanych przez nich czynności związanych z przygotowaniem i realizacją inwestycji, i skierowania ich do realizacji zadań związanych stricte z wnioskiem ZUE S.A. Szacunkowy czas przygotowania informacji, obejmujący przeprowadzenie kwerendy archiwalnej oraz stworzenie nowego zestawu danych wyniósłby około 3 miesiące. Co za tym idzie, przygotowanie nowego jakościowo, nieistniejącego wcześniej zestawu danych, o które występuje wnioskodawca, zakłóciłoby normalny tok działania, w tym wykonywania bieżących zadań przez jednostki organizacyjne Spółki odpowiedzialne przede wszystkim za przygotowanie i modernizację sieci linii kolejowych zarządzanej przez Spółkę. W związku z powyższym, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy Spółka wystąpiła do Wnioskodawcy pismem z dnia [...] kwietnia 2021 r. o wskazanie szczególnego interesu publicznego, co jest warunkiem uzyskania informacji publicznej przetworzonej. Wnioskodawca w piśmie nr [...] z dnia [...] kwietnia 2021r. wykazał, że według niego wnioskowane informacje stanowią informację prostą. Ponadto poinformował, że zarówno zakres wniosku, jak i ww. pismo Spółki nie uzasadnia żądania wykazanie szczególnego interesu publicznego. W związku z tym ZUE S.A. ww. korespondencji nie wykazało szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu wnioskowanych informacji. Organ wskazał, iż udzielenie informacji publicznej przetworzonej musi być poprzedzone wykazaniem szczególnego interesu publicznego. Pojęcie "interesu publicznego" jest pojęciem niedookreślonym, nieposiadającym zwartej, zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Wynikiem powyższe analizy było wydanie decyzji z dnia [...] maja 2021r., w której Spółka odmówiła udzielenia wnioskowanej informacji. ZUE Spółka Akcyjna z siedzibą w [...] złożyła skargę na decyzję PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w [...] z dnia [...] maja 2021r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił Organowi naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, tj.: 1) art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez jego błędną wykładnię skutkującą wadliwym przyjęciem przez Organ, że objęta wnioskiem informacja publiczna stanowi tzw. informację przetworzoną i niewłaściwym zastosowaniem tego przepisu w niniejszej sprawie, a w rezultacie nieuprawnionym żądaniem przez Organ od Skarżącego wykazywania w niniejszej sprawie szczególnego interesu prawnego w udostępnieniu wnioskowanej informacji publicznej i odmową udostępnienia informacji, podczas gdy objęta wnioskiem informacja publiczna nie stanowi tzw. informacji przetworzonej i przedmiotowa regulacja w tym zakresie nie powinna znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie; 2) art. 2 ust. 2 u.d.i.p. poprzez jego niewłaściwe niezastosowanie skutkujące w niniejszej sprawie odmową udostępnienia Skarżącemu informacji publicznej objętej wnioskiem z uwagi na brak interesu Skarżącego, podczas gdy zgodnie z tym przepisem od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania ani interesu prawnego ani faktycznego; 3) art. 2 ust. 1 w zw. z ust 2 u.d.i.p. poprzez jego błędną wykładnię skutkującą w niniejszej sprawie naruszeniem prawa Skarżącego do informacji publicznej wobec nieuprawnionego przyjęcia przez Organ, że Skarżącemu nie przysługuje prawo dostępu do wnioskowanej informacji publicznej; 4) art. 16 ust 1 w zw. z art. 3 ust 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie przez Organ w niniejszej sprawie, które to uchybienie miało wpływ na wynik sprawy i skutkowało bezpodstawną i nieuzasadnioną odmową udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, podczas gdy przepis ten nie powinien znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż Wnioskodawca nie występował o tzw. informację przetworzoną, nie był zobligowany do wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego, jak też nie zaistniały inne przesłanki do wydania przez Organ decyzji odmownej na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej; 5) art. 10 ust 1 w zw. z art. 16 ust 1 u.d.i.p. poprzez jego niewłaściwe niezastosowanie mające wpływ na wynik sprawy i skutkujące bezpodstawnym i nieuzasadnionym brakiem udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem Wnioskodawcy. Skarżący podnosił, iż żądał wyłącznie udostępnienia mu informacji prostych bez dokonywania jakichkolwiek innych zabiegów, tj. dostępu niepołączonego z jakimikolwiek analizami, zestawieniami, wyciągami czy usuwaniem danych chronionych prawem (z wyjątkiem być może w wybranych przypadkach anonimizacji, co jednakże samo nie czyni jeszcze informacji przetworzoną, gdyż pozostałe dane umieszczone we wnioskowanych dokumentach są jawne, a wzory tych dokumentów są ustandaryzowane uzasadnienia), skutkujących uzyskaniem jakościowo nowej informacji. Skarżący wskazywał, iż zażądał udostępnienia wyłącznie wskazanych we wniosku dokumentów - świadectw przejęcia wraz z protokołami odbiorów końcowych, technicznych lub eksploatacyjnych sporządzonych w latach 2020 i 2021r. na poszczególnych kontraktach, tj. tych, w których wykonawcami były podane przez Skarżącego podmioty. Udostępnienie tych informacji nie wiązałoby się z żadną z ww. dodatkowych czynności, ani też nie zostałaby w ten sposób "wytworzona" nowa (nowej jakości) informacja. Byłyby to nadal tej samej treści, tego samego kształtu informacje. Skarżący podnosi, że niczym nie różniłoby się to od sytuacji, gdyby Organ np. udostępniał te informacje na pojedyncze wnioski Skarżącego, z których każdy dotyczyłby np. jednego dokumentu (informacji). Wówczas również Organ przekazywałby wybrany gotowy dokument (gotową informację) ze swoich zbiorów. Organ przedstawia szacunki, co do ilości segregatorów i stron dokumentów, które podlegałyby analizie oraz ilości pracowników i czasu potrzebnych do "stworzenia nowego zestawu danych" dla Skarżącego. Poza faktem, że Skarżący nie wnioskował o żaden nowy zestaw czy zestawienie, a jedynie o poszczególne gotowe dokumenty z akt, zdaniem skarżącego, co najmniej wątpliwa wydaje się być konieczność zaangażowania zasobów ludzkich i czasowych, o których pisze Organ. Tym bardziej, że wynika z tego, że Organ już ustalił, gdzie wnioskowane dokumenty się znajdują. Skarżący podkreślił, że objął wnioskiem okres niespełna półtoraroczny i wyłącznie zakończone roboty - w których wydano świadectwa przejęcia. Zgodnie z procedurą FIDIC, obowiązującą w kontraktach z PKP PLK S.A. jako zamawiającym, świadectwa przejęcia wydawane są przez inżyniera projektu (przedstawiciela zamawiającego) dla ukończonych i gotowych do przejęcia odcinków lub całych robot. Śledząc raporty czy inne informacje medialne zamieszczone zarówno na stronie internetowej PKP PLK S.A. lub Grupy PKP, jak też w licznych publikacjach branżowych, roboty (zadania) będące na ukończeniu stanowią zdecydowaną mniejszość w aktualnym portfelu zadań realizowanych lub planowanych przez PKP PLK S.A. Już to znacznie zawęża pole ewentualnych poszukiwań, albowiem wniosek dotyczy tylko robot zakończonych skoro obejmuje świadectwa przejęcia. Jednocześnie, zamawiającym, bez względu na istniejące w jego strukturze regiony realizacji inwestycji, jest tylko i wyłącznie PKP PLK S.A. To Organ, mając świadomość, że jest podmiotem zobligowanym do udostępnienia informacji na gruncie ustawy, powinien tak archiwizować, katalogować dokumenty, by móc je znaleźć. Wskazał, że objęte wnioskiem dokumenty to również dokumenty "podpinane" do dokumentów rozliczeniowych, niewykluczone, że również przekazywane celem rozliczenia funduszy europejskich. Powinny i muszą być przez Organ odpowiednio opisane i skatalogowane, by bez problemu je wyszukać. Poza oczywistym faktem, że w XXI w., w dobie szerokiej informatyzacji i cyfryzacji, która zdaje się dotyczy również PKP PLK S.A., jak można sądzić chociażby po informacjach dostępnych w sieci i na stronie PKP PLK S.A., w których informuje o nowoczesnych technologiach stosowanych w tej Spółce celem sprawnego zarządzania przedsiębiorstwem, a także czerpiąc z doświadczenia Skarżącego oraz znajomości specyfiki sektora, w którym PKP PLK S.A. zleca zadania, gdzie cały szereg dokumentów przekazywanych jest do PKP PLK S.A., przy udziale również tzw. inżyniera projektu, drogą elektroniczną, należy spodziewać się, że Organ ma przedmiotowe (i nie tylko) dokumenty odpowiednio skatalogowane i opisane. W przeciwnym razie mogłoby to świadczyć o pewnych nieprawidłowościach, tym bardziej, że to dokumentacja istotna z punktu widzenia zarówno rozliczeń, jak i np. organów budowlanych. Powyższe, w połączeniu z miejscem w katalogu podmiotów zobligowanych na gruncie ustawy do udzielania informacji publicznych, oznacza, że Organ powinien się również na to odpowiednio przygotować. W przeciwnym razie to wnioskodawca ponosiłby konsekwencje takich nieprawidłowości, co przeczyłoby celowi ustawy. Konstatując skarżący wskazuje, iż wyszukanie dokumentu (po jego nazwie, numerze, dacie itp.) w katalogu nie powinno być dla Organu problemem. Podnosi, że PKP PLK S.A. jest jednym z największych, o ile największym pracodawcą tego typu i zatrudnia około 70 000 pracowników. PKP Polskie Linie Kolejowe S.A w [...] wnosił o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż była ona zgodna z prawem. W pierwszej kolejności należało podkreślić, iż w ocenie tut. Sądu pytany podmiot był podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nadto, sama informacja objęta wnioskiem, posiadała walor informacji publicznej, spór sprowadzał się do oceny czy informacja ma charakter przetworzony. Zgodnie z art. 61 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Konkretyzację powyższej zasady stanowi ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 ze zm., dalej "u.d.i.p."). Podstawowym zadaniem tej ustawy jest organizacja systemu społecznej kontroli działalności organów administracji publicznej w taki sposób, aby obywatele mieli jak najszerszy dostęp do informacji posiadanych przez administrację publiczną. Jest to realizacja konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego, jak również zasady jawności działań administracji publicznej. Stosownie do treści art.1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, przy czym prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu obywatelowi (art.2 ust. 1 u.d.i.p.). Do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Art. 6 u.d.i.p. wymienia kategorie informacji publicznej, które na mocy ustawy podlegają udostępnieniu, przy czym z uwagi na treść art. 1 ust. 1 u.d.i.p. nie jest to katalog zamknięty. Informacją publiczną w rozumieniu u.d.i.p. jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zatem jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich i są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, jeżeli nie pochodzą wprost od nich. W orzecznictwie sądów administracyjnych przesądzone zostało, że udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną, podobnie jak poinformowanie wnioskodawcy, że podmiot, do którego skierował on żądanie, nie ma informacji wskazanej we wniosku, lub, że została ona udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej. Z kolei na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. organ odmawia udostępnienia informacji lub decyduje o umorzeniu postępowania. W przedmiotowej sprawie problematyką o charakterze determinującym ocenę prawidłowości działania organu są kwestie związane z tym, czy w sprawie występuje tzw. informacja przetworzona. Co zaś się tyczy materii informacji przetworzonej, to sformułowanie nie zostało doprecyzowane w ustawie. Dla jego identyfikacji koniecznym jest więc odniesienie się do orzecznictwa sądów administracyjnych. W myśl tezy zawartej w wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 17.10.2006r. wydanego w sprawie o sygn. akt I OSK 1347/05 "informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na teść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego". Z wnioskami zawartymi w powołanym orzeczeniu tut. Sąd w pełni się zgadza i traktuje je jak własne. Organ wskazał, iż w okresie podanym przez wnioskodawcę, do organu wpłynęła duża ilość skarg. Jak wskazał organ, przygotowanie żądanej informacji publicznej wymaga przeprowadzenia wielogodzinnych kwerend materiałów, których obszerność można oszacować na ok. 1500 segregatorów akt po około 500 stron dokumentów w każdym segregatorze co daje łącznie około 750 000 stron, które podlegałyby ww. analizie. Tak szeroko zakrojone przedsięwzięcie wymagałoby zaangażowania znacznych środków i zasobów po stronie funkcjonujących w Spółce [...] Regionów Realizacji Inwestycji. Stworzenie żądanego zestawienia wymaga znacznego nakładu pracy i oderwania około 32 pracowników od wykonywanych przez nich czynności związanych z przygotowaniem i realizacją inwestycji, i skierowania ich do realizacji zadań związanych stricte z wnioskiem ZUE S.A. Szacunkowy czas przygotowania informacji, obejmujący przeprowadzenie kwerendy archiwalnej oraz stworzenie nowego zestawu danych wyniósłby około 3 miesiące. Co za tym idzie, przygotowanie nowego jakościowo, nieistniejącego wcześniej zestawu danych, o które występuje wnioskodawca, zakłóciłoby normalny tok działania, w tym wykonywania bieżących zadań przez jednostki organizacyjne Spółki odpowiedzialne przede wszystkim za przygotowanie i modernizację sieci linii kolejowych zarządzanej przez Spółkę. Skarga zawierała polemikę z tym stanowiskiem, jednak Sąd nie znalazł przesłanek dla których miałby zanegować twierdzenia Spółki. Jak wynika z oświadczenia organu, nie posiada on gotowej - wytworzonej informacji będącej odpowiedzią na wniosek strony. Nie posiadając w sposób wyodrębnionych informacji będących przedmiotem wniosku, organ byłby więc zobligowany do jej wytworzenia w formie umożliwiającej udzielenie odpowiedzi na wniosek. Byłaby to więc informacja jakościowo nowa, a więc poprzez to, nosząca już znamiona informacji przetworzonej. Należy także zwrócić uwagę na fakt, że wytworzenie przedmiotowej informacji wiązałoby się z pracochłonnymi działaniami organu. W tym zakresie tut. Sąd podziela stanowisko organu, że zakres przedmiotowy wniosku, jest zakresem szerokim. Na marginesie dodać należało uwagę o charakterze ogólnym, iż w niniejszym postępowaniu kluczowe znaczenia ma sfera faktów. Istotne jest więc jedynie to, czy organ w chwili otrzymania wniosku, posiadał wyodrębnione dane stanowiące odpowiedź na zadane pytania. Badaniu nie podlegała zaś kwestia tego, czy organ poprawnie archiwizuje posiadane dane i czy ewentualnie powinien mieć wyszczególnione określone informacje jak też to, czy organ prawidłowo organizuje swą pracę w tym zakresie. W świetle powyższego, gdy strona zobowiązana do udzielenia informacji, poprawnie zakwalifikowała żądaną informację jako należącą do kategorii informacji przetworzonej, jako zasadne jawi się działanie organu polegające na wezwaniu wnioskodawcy do wykazania, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Reasumując, w sytuacji gdy wnioskodawca w sposób skuteczny nie uczynił zadość obowiązkowi wykazania istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego pozyskanie informacji publicznej przetworzonej, organowi nie pozostawała inna możliwość jak tylko wydanie decyzji odmawiającej udzielenia spornej informacji. Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem niedookreślonym, niemającym zwartej, zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, zwłaszcza jeżeli związane jest ono z gospodarowaniem mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji w szerokim tego słowa znaczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w jednym z wyroków stwierdził, że w zakresie prawa dostępu do informacji interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów (wyrok WSA w Warszawie z 22 lutego 2006 r., II SA/Wa 1721/05, Prok. i Pr. 2006, nr 5, poz. 53). Nie oznacza to jednak, że obywatel niepełniący takich funkcji nie może uzyskać informacji przetworzonej. Takie rozumienie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. bezzasadnie ograniczałoby obywatelskie prawo do uzyskania informacji publicznej. Wskazany przepis ma w istocie przeciwdziałać lawinie wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej do realizacji celów osobistych lub komercyjnych i zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej. Dlatego wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wyjaśnić, w jaki sposób zamierza ją wykorzystać dla ochrony szczególnie uzasadnionego interesu publicznego (zob. wyroki NSA: z 9 grudnia 2010 r., I OSK 1768/10, LEX nr 1612055; z 7 grudnia 2010 r., I OSK 1737/10, LEX nr 745157). Jednak dla dokonania prawidłowej oceny, czy udzielenie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, ma znaczenie nie tylko intencja wnioskodawcy i wskazany przez niego cel, lecz także istota i charakter żądanej informacji. W przepisie art. 3 ust. 1 pkt 1 chodzi bowiem m.in. o to, czy uzyskanie danej informacji przetworzonej może mieć realne znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych w konkretnej dziedzinie życia społecznego i wpływać na usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności. Należy zatem przyznać rację Organowi, iż wnioskodawca nie wykazał istnienia szczególnego uzasadnienia istotności uzyskania ww. informacji dla interesu publicznego. Jak wskazał organ, skarżący jedynie zanegował ocenę dokonaną przez Instytut, że wnioskowane informacje mają charakter informacji przetworzonej. Nie można również uznać za wykazanie szczególnego interesu wskazanie, iż wskazane dane posłużą wnioskodawcy do publikacji naukowej. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja w sposób dostateczny odpowiada prawu a zarzuty skargi okazały się bezzasadne. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.