II SA/Wa 27/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 maja 2021 r. sprawy ze skargi P. F. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści oddala skargę Komendant Główny Straży Granicznej postanowieniem z dnia [...] października 2020 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 z późn. zm.), zwanej dalej k.p.a., utrzymał w mocy postanowienie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej [...] września 2020 r. o odmowie wydania [...] SG P. F. (skarżący, wnioskodawca) zaświadczenia o żądanej treści. Do wydania przedmiotowego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] marca 2020 r. skarżący wystąpił do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, o których mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej (Dz. U. z 2020 r. poz. 1611) za okres od 2007 r. do 2019 r. Po rozpatrzeniu ww. wniosku w dniu [...] maja 2020 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w drodze postanowienia odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. Na powyższe postanowienie w dniu [...] maja 2020 r., z zachowaniem wskazanego w przepisach terminu wnioskodawca złożył zażalenie. Komendant Główny Straży Granicznej postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji wskazując zaistniałe uchybienia. W dniu [...] lipca 2020 r. realizując wskazania organu odwoławczego Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej skierował do [...] SG P. F. pismo z wezwaniem do określenia z jakiego tytułu domaga się wydania przedmiotowego zaświadczenia. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia [...] lipca 2020 r. wnioskujący poinformował organ pierwszej instancji, że żąda wydania zaświadczenia o pełnieniu służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków (...) i Służby Więziennej. W dniu [...] września 2020 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wydał postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści. Powyższe zostało doręczone [...] SG P. F. w dniu [...] września 2020 r. Na powyższe postanowienie wnioskujący osobiście złożył zażalenie w dniu [...] września 2020 r. [...] SG P. F. podniósł, że Zarządzenie Nr 41 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 25 lipca 2019 w sprawie wykonywania działań specjalnych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. Urz. KGSG z 2019 poz. 36) doprecyzowuje charakter działań specjalnych, uznając działania bojowe jako formę działań specjalnych. Ponadto skarżący podkreśla, że poprzednio obowiązujące regulacje dot. działań specjalnych nie zawierały definicji działań specjalnych, ale metody i formy ich wykonywania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej, które są tożsame z działaniami specjalnymi określonymi w Zarządzeniu Nr 41 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 25 lipca 2019 w sprawie (...). W ocenie skarżącego działania specjalne, w których brał udział od 2007 r. nie różnią się w żaden sposób charakterem ich wykonywania od działań bojowych, dookreślonych ww. zarządzeniem jako forma działań specjalnych. W uzasadnieniu wskazanego na wstępie rozstrzygnięcia organ powołał się na treść art. 217 i 218 k.p.a. i wyjaśnił, że [...] SG P. F. żądał wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków (...) i Służby Więziennej za okres od 2007 do 2019 r. W tym okresie obowiązywały przepisy w brzmieniu: 1) w okresie od [...] czerwca 2005 r. do [...] listopada 2012 r.: emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera - pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. 2) w okresie od [...] listopada 2012 r. do [...] czerwca 2014 r.: Emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera- pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. 3) w okresie od [...] czerwca 2014 r. do [...] czerwca 2019 r.: emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera- pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. Organ wskazał również na akty prawne regulujące sposób oraz status działań specjalnych w przedmiotowym okresie: Zarządzenie Z - 81 Komendanta Głównego z dnia 29 sierpnia 2007 r., Zarządzenie nr 58 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 28 września 2010 r. w sprawie wykonywania działań specjalnych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. Urz. KGSG z 2010 r. poz. 48), Zarządzenie nr 35 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 4 marca 2014 r. w sprawie wykonywania działań specjalnych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. Urz. KGSG z 2014 r. poz. 52 ze zm.). W żadnym z powyższych aktów nie określono definicji działań bojowych. Dopiero Zarządzenie Nr 41 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 25 lipca 2019 r. w sprawie (...) Granicznej § 2 pkt 2 uregulowało pojęcie działań bojowych jako formę wykonywania działań specjalnych zakładającą możliwość użycia lub wykorzystania siły fizycznej i uzbrojenia na zasadach i w przypadkach określonych w odrębnych przepisach. Organ podkreślił, że skarżący został zwolniony ze służby w Straży Granicznej z dniem [...] kwietnia 2019 r., w związku z czym w myśl zasady lex retro non agit Zarządzenie Nr 41 nie może mieć zastosowania do oceny wnioskowanego okresu służby pod kątem spełnienia przesłanek określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków (...). Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy nie ma możliwości zastosowania wskazanej regulacji. Zastosowanie mają akty prawa wewnętrznego obowiązujące w okresie, którego dotyczy wniosek, które nie definiują pojęcia działania bojowe, co prowadzi do konkluzji, że realizowane przez [...] SG P. F. działania nie stanowiły działań bojowych. Organ wskazał, że jedną z przesłanek z § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. upoważniającą do podwyższenia emerytury jest nabycie przez funkcjonariusza uprawnień i kwalifikacji minera - pirotechnika. Wnioskujący przeszedł jedynie przeszkolenie specjalistyczne w zakresie rozpoznania pirotechnicznego, nie uzyskał natomiast uprawnień minera - pirotechnika. Nie spełnił więc ww. przesłanki. W kontekście powyższego, jak również dokonanych przez organ pierwszej instancji sprawdzeń w dostępnych ewidencjach, rejestrach oraz dokonanych ustaleń z innymi jednostkami organizacyjnymi Straży Granicznej, organ odwoławczy nie znajduje podstaw do wydania zaświadczenia, potwierdzającego pełnienie przez [...] SG P. F. służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury we wnioskowanym okresie. Wnioskujący nie spełnił przesłanek wydania takiego zaświadczenia określonych przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków (...) i Służby Więziennej w żadnym z obowiązujących w tym okresie brzmień. Zadania, które ww. wykonywał we wnioskowanym okresie nie stanowiły działań bojowych w myśl obowiązujących wówczas regulacji. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wywiódł skarżący. Domagał się uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości wraz z poprzedzającym go postanowieniem Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w [...] o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści z dnia [...] września 2020 r. oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu oraz poprzedzającemu je postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa, tj.: 1) § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej w zw. z § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej i ich rodzin (Dz.U. z 2018 r. poz. 2373 ze zm.), 2) art. 218 w zw. z art. 217 § 1 i 2 k.p.a. przez jego niezastosowanie, 3) art. 6 Kpa., art. 7 Kpa., art. 8 Kpa., art. 9 Kpa., tj.: zasady legalizmu, zasady praworządności i zasady pogłębiania zaufania do organów Państwa. W uzasadnieniu skargi wskazał między innymi, że spór, między skarżącym a zaskarżonym organem sprowadza się właściwie wyłącznie do kwestii rozstrzygnięcia, a raczej ustalenia (odwzorowania w oparciu o dane i informacje zgromadzone w dokumentacji będącej w posiadaniu organu, a dotyczącej przebiegu służby skarżącego), czy skarżący w okresie objętym wnioskiem o wydanie zaświadczenia, brał udział w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych, o których mowa w § 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Nie ma przy tym wątpliwości, tak po stronie organu jak i samego skarżącego, że w okresie służby, w ramach obowiązków służbowych, skarżący brał udział w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, o czym mowa w art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym [...], jak też, że w tym okresie nabył on uprawnienia i kwalifikacje, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez Straż Graniczną (tutaj przez Wydział Zabezpieczenia Działań [...] Oddziału Straży Granicznej, a wcześniej przez Pododdział Obwodowy [...] Oddziału SG). Skarżący powołał się na treść § 14 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 r. w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin, z którego wynika, że środkiem dowodowym potwierdzającym okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury jest zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwe organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej lub Krajowej Administracji Skarbowej. Zarówno w aktach osobowych skarżącego, jak też w innej (przywołanej przez organy dokumentacji dotyczącej przebiegu służby skarżącego) znajduje się szereg dokumentów i informacji, świadczących o tym, że w czasie służby w Straży Granicznej skarżący brał udział w fizycznym zwalczaniu terroryzmu, biorąc udział w działaniach bojowych swojej jednostki (jednostki specjalnej - przeznaczonej właśnie do realizacji tego typu działań). Świadczą o tym w szczególności: informacja Naczelnika Wydziału [...] [...] Oddziału SG z dnia [...] kwietnia 2020 r., gdzie wprost stwierdza się, że skarżący brał udział w działaniach bojowych i szkoleniach mających na celu przygotowanie do tych działań, wymienione w treści postanowienia Komendanta [...] Oddziału SG z dnia [...] maja 2020 r. pisma Naczelnika Wydziału [...] [...] Ośrodka Wsparcia, w których jest mowa wprost o tym, że skarżący brał udział w działaniach bojowych (znajdujące się w aktach osobowych skarżącego) oraz informacje zawarte w postanowieniu z dnia [...] września 2020 r., że skarżący brał udział w działaniach specjalnych w ramach zespołu bojowego, czy też że przedmiotowe działania skierowane były wobec osób podejrzanych m.in. o udział w zorganizowanej grupie przestępczej, o dokonywanie kradzieży, o dokonanie pobicia, o popełnienie przestępstw kryminalnych, przy realnym zagrożeniu użycia przez te osoby broni palnej, niebezpiecznych narzędzi, stawiania czynnego oporu lub próby ucieczki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Natomiast w żadnym razie sąd nie jest władny by samodzielnie rozstrzygnąć indywidualną sprawę w zastępstwie organu administracyjnego. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując sprawę w ramach wskazanych wyżej kompetencji, Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przypomnieć należy, iż postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia regulują przepisy Działu VII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Stosownie do treści art. 217 § 1 i § 2 pkt 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa. W doktrynie i orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, iż zaświadczenie jest aktem wiedzy, a nie woli organu i nie ma charakteru prawotwórczego, bowiem nie rozstrzyga żadnej sprawy, nie tworzy nowej sytuacji prawnej ani nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. W okolicznościach niniejszej sprawy istotne znaczenia ma również przepis art. 218 § 2 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Postępowanie wyjaśniające, o jakim mowa w tym przepisie, spełnia wprawdzie tylko pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia, jednakże jego przedmiotem muszą być okoliczności wynikające z istniejących ewidencji, rejestrów i innych danych. Ponadto w orzecznictwie podkreśla się, iż w ramach tego postępowania organ winien dokonać ustalenia, jakiego rodzaju ewidencje lub rejestry mogą zawierać żądane dane oraz ustalić ewentualnych ich dysponentów (por. wyrok NSA z dnia 8 września 2009 r. o sygn. akt I OSK 104/09; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy przy tym pamiętać, iż od poprawności przeprowadzonego przez organ postępowania wyjaśniającego zależy to, czy zaświadczenie potwierdzać będzie stan zgodny z rzeczywistością. Wartość zaświadczenia oceniać bowiem należy w kategoriach wyrażania prawdy obiektywnej co do faktów lub prawa, co oznacza, że można zanegować jego wartość, wskazując, że potwierdza ono stan niezgodny z rzeczywistym stanem rzeczy. Jak to się wskazuje w doktrynie, zaświadczenie to dokument, który ma moc dowodową, o ile jest zgodny z prawdą (por. J. Jędrośka, Formy załatwiania indywidualnych spraw w kodyfikacjach postępowania administracyjnego, PiP 1980/8, s. 19). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, iż Komendant Główny Straży Granicznej nie naruszył przepis art. 218 § 2 k.p.a., bowiem przeprowadził w sposób wystarczający postępowania wyjaśniającego, przez co ustalił stanu faktycznego zgodnego ze stanem rzeczywistym. Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2020 r. poz. 723), emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w charakterze nurków i płetwonurków oraz w zwalczaniu fizycznym terroryzmu. Zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r., emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio: w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub Straży Granicznej lub w procesie szkolenia, mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonych przez Komendanta Głównego Policji lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. W ocenie Sądu zaświadczenie obejmuje na gruncie powołanego przepisu okresy, w których funkcjonariusz spełnia łącznie obie obligatoryjne wymienione w nim przesłanki, tj. posiada uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych i brał udział w działaniach bojowych lub procesie szkolenia przygotowującym do takich działań. Jak wynika z akt sprawy skarżący przeszedł jedynie przeszkolenie specjalistycznego w zakresie rozpoznania pirotechnicznego (karta nr 60 a/a), brak jest również informacji na temat charakteru szkolenia oraz jego założeń programowych. Z powyższego nie wynika, aby skarżący uzyskał uprawnienia minera-pirotechnika. W aktach sprawy brak jest również dokumentów potwierdzających posiadanie przez skarżącego uprawnienia i kwalifikacji do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez Straż Graniczną. Reasumując, zdaniem Sądu, które w tym zakresie jest tożsame ze zdaniem organu, skarżący nie spełnia więc jednej z przesłanek z § 2 pkt 2 a rozporządzenia z dnia 4 maja 2005 r. Natomiast kwerenda akt osobowych skarżącego i innych dokumentów znajdujących się w archiwum Straży Granicznej w Szczecinie, dokonana przez organ pierwszej instancji, nie potwierdziła także istnienia dokumentów mogących stanowić podstawę do wydania zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez skarżącego służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury. Analiza ujawnionych w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego dokumentów, prowadzona była pod kątem ustalenia, czy potwierdzają one - zgodnie z § 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej, udział wnioskodawcy w ramach obowiązków służbowych w działaniach bojowych Straży Granicznej w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 14 kwietnia 2019 r. Kwestie wykonywania działań specjalnych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej regulowane były Zarządzeniami Komendanta Głównego Straży Granicznej, tj. Zarządzenie nr 35 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 4 marca 2014 r. w sprawie wykonywania działań specjalnych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. Urz. KGSG poz. 52 z późn. zm.) jak i poprzedzające Zarządzenie nr 58 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 28 września 2010 r. w sprawie wykonywania działań specjalnych przez funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. Urz. KGSG Nr 10, poz. 48), a także wcześniej obowiązujące przepisy zwarte w § 211 -223 Zarządzenia nr Z-81 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 29 sierpnia 2007 r. w sprawie sposobu pełnienia służby granicznej i prowadzenia działań granicznych. W żadnym z powyższych aktów prawnych, nie uregulowano pojęcia "działań bojowych". Jeżeli chodzi o Zarządzenie Nr 41, to zdaniem Sądu, nie może mieć ono zastosowania do oceny wnioskowanego okresu służby skarżącego pod kątem spełnienia przesłanek określonych w § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a i b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. Po pierwsze zauważyć należy, że skarżący został zwolniony ze służby w Straży Granicznej z dniem 15 kwietnia 2019 r., a Zarządzenie nr 41 Komendanta Głównego Straży Granicznej w sprawie wykonywania działań specjalnych przez funkcjonariusz Straży Granicznej datowane jest na dzień 25 lipca 2019 r. Regulacja ta weszła w życie w dniu 16 września 2019 roku, nie mogła więc mieć zastosowania do okresu służby skarżącego, o którego uznanie wnosił. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że przedmiotowe zarządzenia ma moc retroaktywną. Podkreślić również należy, że z orzeczeń sądów administracyjnych wynika wniosek, iż jeżeli zaświadczenie ma potwierdzić określone fakty to należy je odnosić do przepisów prawa obowiązujących w czasie, w którym te fakty zaistniały (wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 czerwca 2016 r. II SA/Wa 577/16, wyrok NSA z dnia 4 lutego 2011 r. I OSK 376/11). Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), orzekł jak w wyroku.