II SA/Wa 271/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-04-28

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata jest zasadny, gdy strona jest zwolniona z kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e PPSA?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata jest zasadny, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swojego utrzymania i utrzymania rodziny, nawet jeśli jest już zwolniona z kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 1 lit. e PPSA. W takiej sytuacji stosuje się odpowiednio przepisy o przyznaniu prawa pomocy dotyczące zastępstwa prawnego.
Stan faktyczny
P. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa ZUS odmawiającą przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Skarga P. S. została wcześniej odrzucona przez WSA. Wnioskodawca podał, że jest bezrobotny, prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z matką, której emerytura stanowi jedyny dochód rodziny, a jego sytuacja finansowa nie pozwala na poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Przyznano P. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, adwokata w sprawie ze skargi P. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać P. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. P. S., po odrzuceniu jego skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 marca 2015 r., wystąpił o przyznanie mu w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie całkowitym. We wniosku podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z matką W. S., posiada mieszkanie o powierzchni 48,68 m2, nie ma żadnego majątku, ani oszczędności. Podniósł, że jest osobą bezrobotną, a na dochód rodziny składa się emerytura matki w kwocie 1.043,55 zł wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym. Otrzymuje również dodatek mieszkaniowy w kwocie 240 zł. Wskazał, że do stałych opłat gospodarstwa domowego należy czynsz w wysokości 367,82 zł, opłaty na fundusz remontowy – 82,76 zł, opłaty za prąd – 63,57 zł, za gaz – 47,45 zł co dwa miesiące, zakup biletów komunikacji miejskiej – 47 zł, opłaty za telefon - 29 zł, a także zakup leków – około 100 zł miesięcznie. Do wniosku został dołączony szereg dokumentów, dotyczących sytuacji finansowej wnioskodawcy. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z uwagi na powyższe, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie podlega ocenie w odniesieniu do przesłanek ustawowych. Natomiast należało zbadać, czy jest zasadny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz z akt sprawy, skarżący był osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, obecnie został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy do [...] lipca 2016 r. Nadto, oprócz mieszkania własnościowego, w którym mieszka wraz z matką (rocznik 1933 r.), nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Jedyny dochód gospodarstwa domowego stanowi świadczenie emerytalne W. S. w wysokości 1.039,55 zł. W konsekwencji oznacza to, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i matki. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło