II SA/Wa 2733/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego R. F. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego R. F. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) powiększoną o kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złoty i czterdzieści groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2733/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. D. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych. Natomiast postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2733/11, ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego. Pismem z dnia [...] września 2012 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego R. F. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu [...] października 2012 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2012 r. (pełnomocnik z urzędu omyłkowo wskazał datę [...] sierpnia 2012 r.) wraz z opinią o bezzasadności wnoszenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 2733/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jako niedopuszczalny z mocy ustawy. W opinii o bezzasadności wnoszenia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o przyznanie mu kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości przewidzianej w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.). Jednocześnie oświadczył, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone zarówno w części, jak i w całości. Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – test jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnego reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm. (dalej rozporządzenie). W niniejszej sprawie ustanowiony z urzędu radca prawny R. F. reprezentował skarżącego wyłącznie na etapie drugiej instancji postępowania sądowoadministracyjnego. W ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia ww. opinii, który jako niedopuszczalny z mocy ustawy został odrzucony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 grudnia 2012 r. Zgodnie z § 14 ust. 2 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: 1) w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł; 2) w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł. Niniejsza sprawa mieści się w kategorii tych innych spraw, o których mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, gdyż przedmiotem zaskarżenia jest decyzja dotycząca ochrony danych osobowych. W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu, który w ramach postępowania przed Sądem drugiej instancji sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a nie prowadził tej sprawy w pierwszej instancji, wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia. Natomiast stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie, nakład pracy pełnomocnika z urzędu nie uzasadnia zasądzenia opłaty w wysokości przekraczającej stawkę minimalną. Sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu odrzucającego skargę z powodu nieuiszczenia wpisu nie stanowi czynności wymagającej dużego nakładu pracy, a tym samym uzasadniającej żądanie zasądzenia podwójnej stawki minimalnej. Przedłożona przez pełnomocnika skarżącego opinia dotyczyła kwestii procesowych; jej autor nie wnikał w meritum sprawy, trudno zatem mówić o zawiłym charakterze przedmiotowej sprawy. Nie sposób też uznać złożenia wniosku niedopuszczalnego z mocy ustawy za czynność uzasadniającą przyznanie pełnomocnikowi wyższego niż minimalne wynagrodzenia. Zatem w niniejszej sprawie należne pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenie zamyka się w kwocie 180 zł (75% 240 zł), przy czym w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę 41,40 zł. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.