II SA/Wa 2741/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] czerwca 2021 r. nr [...] Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej: "PUODO", "organ’), na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; dalej: "k.p.a.") w związku z art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1781; dalej: "u.o.d.o. z 2018 r."), umorzył postępowanie administracyjne w sprawie ze skargi K. C. (dalej: "skarżący") na nieprawidłowości w procesie przetwarzania danych osobowych skarżącego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z siedzibą (dalej: "KWP", "uczestnik postępowania"). Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Pismem z [...] października 2019 r. skarżący wniósł skargę na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jego danych osobowych przez KWP, żądając wszczęcia postępowania, wyciągnięcia konsekwencji prawnych, nałożenia kary finansowej na uczestnika postępowania oraz usunięcia jego danych osobowych z Wojewódzkiej Bazy Uprawnień (dalej: "WBU") prowadzonej przez KWP. W toku postępowania administracyjnego, zainicjowanego ww. skargą, PUODO ustalił, że 17 czerwca 2019 r. skarżący, w oparciu o art. 15 ust. 1 lit. a i lit. c rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L 119 z 4 maja 2016 r., str. 1 ze zm.; dalej: "RODO"), wystąpił do Komendanta Głównego Policji o udzielenie informacji, na jakiej podstawie były (są) gromadzone i przetwarzane jego dane osobowe (w tym jego wizerunek), pozyskane w miejscu jego zamieszkania, poprzez rozpytanie sąsiadów oraz od podmiotu gospodarczego, a także znajdujące się w systemach informatycznych Policji. Po przekazaniu pisma skarżącego z 17 czerwca 2019 r. uczestnikowi postępowania, KWP wyjaśnił skarżącemu (w piśmie z 3 września 2019 r.), że Komendant Powiatowy Policji w [...] zwrócił się w trybie art. 62 ustawy o Policji do (wskazanego przez skarżącego) podmiotu gospodarczego w celu potwierdzenia faktu podjęcia przez skarżącego zajęcia zarobkowego poza służbą. Natomiast informacja o miejscu zamieszkania skarżącego została pozyskana celem doręczenia mu pisma o zakończeniu zbierania materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji. W piśmie z 3 września 2019 r. uczestnik postępowania wskazał również, iż obecnie przetwarza dane osobowe skarżącego w zakresie wynikającym z przebiegu stosunku służbowego oraz wynikających z tego praw i obowiązków. W WBU dane osobowe skarżącego przetwarzano w związku z zatrudnieniem, a do tego systemu były pobierane z bazy kadrowej prowadzonej przez Wydział Kard i Szkolenia Komendy Wojewódzkiej Policji w [...], zaś po wdrożeniu Systemu Wspomagania Obsługi Policji (dalej: "SWOP") - z modułu SWOP Kadra. Zakres przetwarzanych danych obejmował: identyfikator kadrowy, imię, nazwisko, jednostkę pracy, PESEL oraz przypisane do danej osoby informacje o zrealizowanych wnioskach o nadanie, modyfikację lub cofnięcie uprawnień do policyjnych i pozapolicyjnych systemów teleinformatycznych. Dane osobowe skarżącego zostały usunięte z WBU, która została wyłączona z eksploatacji przed datą wejścia w życie RODO. W uzasadnieniu powołanej na wstępie decyzji organ wskazał, że w czasie, gdy miało miejsce przetwarzanie danych osobowych skarżącego w WBU obowiązywały przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 922 ze zm.; dalej: "u.o.d.o. z 1997 r."), które określały zasady przetwarzania danych osobowych do 24 maja 2018 r. Natomiast od 25 maja 2018 r., obowiązują przepisy RODO oraz przepisy u.o.d.o. z 2018 r. Dlatego przetwarzanie danych osobowych skarżącego w ramach WBU nie może być rozpatrywane w toku postępowania administracyjnego zmierzającego do wydania decyzji w oparciu o przepisy RODO. PUODO powołał się na wyjaśnienia uczestnika postępowania, akcentując, iż proces przetwarzania danych przez KWP rozpoczął się i zakończył przed 25 maja 2018 r. Skoro zaś postępowanie administracyjne przed organem zostało wszczęte w czasie obowiązywania u.o.d.o. z 2018 r., to PUODO nie ma możliwości prowadzenia tego postępowania w oparciu o przepisy u.o.d.o. z 1997 r. Organ nie może też ocenić, wymienionych w skardze z 4 października 2019 r., działań administratora w świetle przepisów RODO, ponieważ działania te zostały zakończone i nie były kontynuowane po 25 maja 2018 r. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję PUODO z [...] czerwca 2021 r. skarżący zarzucił: 1. naruszenie art. 51 Konstytucji RP poprzez zaniechanie prawnych czynności zmierzających do ustalenia i pociągnięcia do odpowiedzialności osób odpowiedzialnych za funkcjonowanie zbioru danych osobowych o nazwie WBU w Komendzie Wojewódzkiej Policji w [...], w szczególności - wbrew obowiązkowi - niezgłoszenie zbioru danych osobowych do rejestru prowadzonego przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w latach 2013-2018; 2. obrazę art. 7 i art. 8 § 1 k.p.a. poprzez brak dokładności, wnikliwości i dociekliwości w prowadzonym postępowaniu, co w konsekwencji przyczyniło się do niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nieustalenia, w jakich latach w Komendzie Wojewódzkiej Policji w [...] funkcjonował zbiór danych osobowych o nazwie WBU i kto był administratorem tego zbioru. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę PUODO wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. In fine odpowiedzi na skargę organ zawarł wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Skarżący i uczestnik postępowania nie zażądali przeprowadzenia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na mocy art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do treści ww. przepisów, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy (art. 119 pkt 2 p.p.s.a.). W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie administracyjne w kontrolowanej sprawie zostało wszczęte po dniu 25 maja 2018 r. – na skutek skargi skarżącego z [...] października 2019 r. Przedmiotowa skarga dotyczyła przetwarzania danych osobowych skarżącego w WBU, która - jako zbiór danych prowadzonych przez KWP - nie została zgłoszona do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (obecnie: PUODO). W wyjaśnieniach złożonych w toku postępowania przed organem, a także w (skierowanym do skarżącego przed wszczęciem tego postępowania) piśmie z 3 września 2019 r. uczestnik postępowania podał, że dane skarżącego zostały usunięte z WBU, która została wyłączona z eksploatacji przed datą wejścia w życie RODO. W świetle powyższego należy przyznać rację PUODO, iż skarga z [...] października 2019 r. na proces przetwarzania danych osobowych skarżącego w ramach WBU, który odbywał się pod rządami u.o.d.o. z 1997 r., nie mogła doprowadzić do merytorycznego załatwienia sprawy – jak tego chciałby skarżący. Zgodnie z art. 99 ust. 2 RODO, niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie od dnia 25 maja 2018 r. Oznacza to, że przepisy RODO stosuje się wyłącznie w sprawach, w których skargę wniesiono od 25 maja 2018 r. i w tej dacie trwał kwestionowany proces przetwarzania danych osobowych. Nadto w myśl motywu 122 RODO, każdy organ nadzorczy powinien być właściwy na terytorium swojego państwa członkowskiego do wykonywania uprawnień i wypełniania zadań powierzonych mu w myśl niniejszego rozporządzenia. Postępowanie administracyjne przed PUODO nie może więc służyć wyłącznie wyrażeniu pewnych ocen, np. wskazaniu, iż doszło do naruszenia prawa. Jego prowadzenie jest zdeterminowane możliwością podjęcia określonych działań - w ramach kompetencji przypisanych wyspecjalizowanemu w ochronie danych osobowych organowi. W rozpoznawanej sprawie niewątpliwie PUODO nie może wykorzystać kompetencji przypisanych mu w RODO. Ujęte w skardze z [...] października 2019 r. zdarzenia (przetwarzanie danych osobowych skarżącego przez uczestnika postępowania w WBU) miały miejsce przed 25 maja 2018 r., czyli przed wejściem w życie RODO, a po tej dacie nie były kontynuowane z uwagi na likwidację WBU, związaną właśnie z wejściem w życie RODO. Bez znaczenia ma przy tym okoliczność skierowania skargi do organu 4 października 2019 r., czyli pod rządami nowych przepisów. Przedmiotowa skarga dotyczy zdarzeń wcześniejszych, nie zaś trwającego procesu przetwarzania danych osobowych skarżącego, kontynuowanego już po wejściu w życie nowych regulacji. Do tego rodzaju wystąpień - wykraczających poza kwestie aktualnego przetwarzania danych - przepisy RODO nie znajdują zastosowania. W okolicznościach niniejszej sprawy PUODO nie miał podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w oparciu o przepisy u.o.d.o. z 1997 r., gdyż postępowanie administracyjne zostało wszczęte pod rządami u.o.d.o. z 2018 r., a jednocześnie przetwarzanie danych osobowych skarżącego zakończyło się i nie było kontynuowane po 25 maja 2018 r. Brak jest również przepisów kompetencyjnych uprawniających organ do prowadzenia postępowania w przedmiocie oceny zgodności działania administratora z przepisami u.o.d.o. z 1997 r. Stosownie do treści art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości lub w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub w części. Brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego stanowi przeszkodę załatwienia sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jak natomiast stanowi art. 7 ust. 1 u.o.d.o. z 2018 r., w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowań administracyjnych przed PUODO, o których mowa w rozdziałach 4-7 i 11, stosuje się k.p.a. Sąd podziela, przedstawione w zaskarżonej decyzji, stanowisko organu, zgodnie z którym, ustalenie istnienia przesłanki wynikającej z art. 105 § 1 k.p.a., stwarza obowiązek zakończenia postępowania w danej instancji przez jego umorzenie, ponieważ nie będzie wtedy podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty. Dalsze prowadzenie postępowania w takim przypadku stanowiłoby o jego wadliwości mającej istotny wpływ na wynik sprawy (vide B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wyd. 17, Warszawa 2021). Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Zakończenie przetwarzania danych osobowych skarżącego przez KWP przed 25 maja 2018 r. implikuje wydanie przez PUODO rozstrzygnięcia o charakterze formalnym. Nie doszło także do uchybienia normom wynikającym z art. 7 i art. 8 § 1 k.p.a. Organ podjął wszelkie czynności zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w tym wystąpił do uczestnika postępowania o złożenie pisemnych odnośnie przetwarzania danych osobowych skarżącego. Zdaniem Sądu, zebrany materiał dowodowy był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia. Poczynione przez PUODO ustalenia świadczące o zakończeniu przetwarzania danych osobowych skarżącego przed 25 maja 2018 r., przy jednoczesnym wszczęciu postępowania administracyjnego po tej dacie, obligowały organ do umorzenia tego postępowania wobec jego bezprzedmiotowości. W zaskarżonej decyzji PUODO wyczerpująco wyjaśnił przesłanki podjętego rozstrzygnięcia. W konsekwencji tut. Sąd nie dopatrzył się takich wad zaskarżonego aktu, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania go z obrotu prawnego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.