II SA/Wa 2757/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi W. B. na działanie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanawia 1. oddalić wniosek w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla W. B. radcę prawnego, 3. odmówić ustanowienia adwokata. Na podstawie informacji przedstawionych przez W. B. w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowych dokumentach i oświadczeniu z dnia 8 lutego 2012 r. ustalono, co następuje. Wnioskodawczyni we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z córką. Skarżąca uzyskuje emeryturę w wysokości 755,64 zł netto miesięcznie (ustalenie dokonane na podstawie zaświadczenia ZUS Oddział [...] z dnia [...]) oraz zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 155 zł, córka wnioskodawczyni uzyskuje zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 155 zł (oświadczenie z dnia 8 lutego 2012 r.). Stałe miesięczne wydatki wynoszą: opłata za energię elektryczną 87 zł, P. 114,64 zł, fundusz remontowy 19 zł, eksploatacja 60 zł, woda 45 zł, koszty dojazdu do lekarza i koszty leków 250 zł, telefon 100 zł, telewizja 28,26 zł. Majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 37,85 m2. Żadnego innego majątku, w tym oszczędności, wnioskodawczyni i córka nie posiadają. W odniesieniu do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że skarżąca nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Na mocy powołanego przepisu skarżąca z mocy prawa zwolniona jest zatem od ponoszenia kosztów sądowych w toku całego postępowania w niniejszej sprawie, w tym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z tego względu, na podstawie art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a. orzeczono, jak w punkcie 1 postanowienia. Odnosząc się do wniosku o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi tylko ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, przysługuje osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 P.p.s.a.). Wnioskodawczyni wykazała, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja materialna strony jest aktualnie trudna. Skarżąca utrzymuje się wraz z córką z emerytury oraz zasiłków pielęgnacyjnych w łącznej wysokości 1.065,64 zł miesięcznie. Na jedną osobę przypada zatem 532,82 zł miesięcznie. Po dokonaniu stałych opłat w gospodarstwie domowym (703,90 zł) do dyspozycji rodziny pozostaje kwota 361,74 zł. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca i jej córka nie miały możliwości poczynienia oszczędności. W świetle powyższego, stwierdzić należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie 2 postanowienia. W związku z ustanowieniem radcy prawnego, brak jest podstaw, aby ustanowić dla skarżącej adwokata. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono, jak w pkt. 3 postanowienia.