II SA/Wa 28/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung Sędziowie WSA Andrzej Góraj Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant specjalista Elwira Sipak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2013 r. sprawy ze skargi D. C. na postanowienie Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (dalej: ABW) postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. wydanym na podstawie art. 134 K.p.a., stwierdził, że wniosek D. C z dnia 12 września 2012 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., został wniesiony z uchybieniem terminu, przewidzianego do jego złożenia w art. 129 § 2 K.p.a. Do wydania powyższego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., Dyrektor Delegatury ABW we W. działając z upoważnienia Szefa ABW z dniem [...] września 2012 r. mianował [...] D. C na stanowisko specjalisty Wydziału [...] Delegatury ABW w W.. Rozkaz ten zawierał pouczenie, że stronie niezadowolonej z decyzji przysługuje prawo do wystąpienia drogą służbową do Szefa ABW z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia zapoznania z rozkazem. W dniu 13 września 2012 r. do organu wpłynął wniosek D. C o ponowne rozpatrzenie sprawy. Szef ABW postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. wydanym na podstawie art. 134 K.p.a., stwierdził, że wniosek D. C o ponowne rozpatrzenie sprawy został wniesiony z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 K.p.a. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 lipca 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. nr 120, poz. 1125 ze zm.) do postępowania w sprawach osobowych dotyczących m.in. mianowania na stanowiska służbowe stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie zaś do § 6 ww. rozporządzenia funkcjonariusza zapoznaje się z rozkazem personalnym, po czym rozkaz taki zostaje włączony do akt osobowych tego funkcjonariusza. Organ wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie, [...] D. C. z rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. został zapoznany w dniu [...] sierpnia 2012 r. w siedzibie Delegatury ABW w W. przez funkcjonariusza Samodzielnej Sekcji Organizacyjno – Kadrowej tej Delegatury. Ponieważ [...] D. C. po przeczytaniu treści rozkazu odmówił jego podpisania, funkcjonariusz komórki kadrowej dokonujący czynności zapoznania z rozkazem sporządził na tę okoliczność pisemną adnotację na rozkazie. Potwierdzeniem faktu, iż do zapoznania z przedmiotowym rozkazem doszło w dniu [...] sierpnia 2012 r. jest także notatka służbowa funkcjonariusza Samodzielnej Sekcji Organizacyjno-Kadrowej Delegatury ABW w W. z dnia [...] września 2012 r., a także odręczne wyjaśnienia zastępcy dyrektora tejże Delegatury. W świetle przepisów ww. rozporządzenia 14 dniowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 129 § 2 K.p.a., należy zatem liczyć od dnia zapoznania się przez funkcjonariusza z treścią rozkazu. Przyjmując zatem dzień [...] sierpnia 2012 r. za datę doręczenia rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., należy stwierdzić, iż termin do wniesienia odwołania w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 4 września 2012 r. Wysłanie [...] D. C. drogą pocztową przedmiotowego rozkazu personalnego miało natomiast charakter tylko czysto techniczny. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może być zatem rozpatrzony z powodu uchybienia terminu do jego wniesienia. W skardze na powyższe postanowienie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. C. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: naruszenie art. 129 § 2 K.p.a. poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy; naruszenie art. 39-49 k.p.a. w szczególności art. 47 § 1 i § 2 K.p.a. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że rozkaz personalny o mianowaniu na stanowisko służbowe i przeniesieniu na inne stanowisko służbowe jest wydawany w formie decyzji administracyjnej ze wszystkimi tego konsekwencjami, a zatem o wprowadzeniu takiego rozkazu do obrotu prawnego i jego obowiązywaniu wobec funkcjonariusza można mówić dopiero z chwilą jego skutecznego doręczenia. Rozkaz personalny z dnia [...] sierpnia 2012 r. został mu natomiast doręczony przez pocztę za zwrotnym pokwitowaniem odbioru w dniu 3 września 2012 r. Od tego terminu należy zatem liczyć rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Skoro zatem wniosek o ponowne rozparzenie sprawy został wniesiony przez niego w dniu 13 września 2012 r., to tym samym uznać należy, że dochował określonego w art. 129 § 2 K.p.a. terminu. W ocenie skarżącego nie można podzielić stanowiska zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że termin do wniesienia odwołania należy liczyć od dnia [...] sierpnia 2012 r. Skarżący podkreślił, że zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 lipca 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego do postępowania w sprawach osobowych dotyczących przyjmowania do służby, mianowania na stanowiska służbowe, przenoszenia, delegowania, oddelegowywania, zwalniania, odwoływania ze stanowisk służbowych , zawieszania i uchylania zawieszenia w czynnościach służbowych, zwalniania ze służby oraz stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego załatwianych w drodze rozkazu personalnego, w zakresie nie uregulowanym rozporządzeniem stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Uznać więc należy, że stwierdzenie "zapoznanie funkcjonariusza z rozkazem" zawarte w § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia nie może być interpretowane dowolnie, tylko zgodnie z regułami zawartymi w bezwzględnie obowiązujących przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie ulega więc wątpliwości, że zapoznania funkcjonariusza z rozkazem należy dokonywać poprzez jego doręczenie zgodnie z przepisami K.p.a. Zatem, zapoznanie z rozkazem nawet jeżeli zostaje dokonane przez upoważnionego pracownika powinno mieć formę określoną przez przepisy K.p.a. tj., powinna zostać wykonana czynność wręczenia, powinno zawierać pokwitowanie sporządzone przez funkcjonariusza, że rozkaz został mu doręczony oraz oznaczenie daty doręczenia. Skarżący podkreślił, że w dniu [...] sierpnia 2012 r., nie proszono go w ogóle o dokonanie pokwitowania odbioru rozkazu personalnego, nie miał więc faktycznej możliwości aby odmówić dokonania tej czynności. W tym dniu, gdy opuszczał Samodzielną Sekcję Kadr ABW w W., pracownik kadr nie poinformował go również, że jakiekolwiek jego zachowanie odebrane zostało jako odmowa przyjęcia rozkazu oraz, że zostanie lub została uczyniona o tym adnotacja na rozkazie. W takiej sytuacji nie można więc przyjmować, że od tego dnia zaczął bieg termin do wniesienia odwołania. Nie można bowiem wiązać skutków prawnych z doręczeniem , którego nie było. Według skarżącego potwierdzeniem prawdziwości jego twierdzeń jest fakt doręczenia mu przez organ rozkazu personalnego z dnia [...] sierpnia 2012 r. przez pocztę za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Skarżący zaznaczył przy tym, że w przesyłce tej nie było zawartej żadnej informacji, że doręczenie rozkazu pocztą było czynnością jedynie techniczną. Przyjęcie przez organ, że doręczenie rozkazu nastąpiło przez zapoznanie się z nim w sekretariacie narusza zatem przepisy K.p.a. gdyż opiera się na uznaniowej interpretacji przepisów o doręczeniach, które mają charakter bezwzględnie obowiązujący i ewidentnie narusza wyrażoną w art. 6 K.p.a. zasadę praworządności, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Ustawa wiąże bowiem wszystkie skutki formalno i materialnoprawne z doręczeniem rozkazu jako sformalizowaną czynnością, a nie z zapoznaniem się z jego treścią. W świetle przepisów K.p.a. nie można zatem utożsamiać przeczytania treści rozkazu personalnego z jego doręczeniem, co stara się wykazać Szef ABW w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw faktycznych i prawnych do przyjęcia, że rozkaz personalny numer [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., został doręczony skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2012 r. Jedynym podjętym i skutecznym sposobem doręczenia tego rozkazu personalnego, było jego doręczenie za pośrednictwem poczty. Datą, od której należy liczyć termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest więc data jego doręczenia za pośrednictwem poczty tj., 3 września 2012 r. Nie istniały więc żadne okoliczności, które uzasadniałyby stwierdzenie, że wniosek o ponowne rozpatrzenie wniesiony został z uchybieniem terminu przewidzianego do jego złożenia z art. 129 § 2 K.p.a. Szef ABW w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutów skargi organ podkreślił, iż z § 4 ust. 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 lipca 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego nie wynika obowiązek doręczania funkcjonariuszom rozkazu personalnego, a jedynie obowiązek zapoznania z tym rozkazem, a następnie włączenie go do akt personalnych funkcjonariusza. Organ zaznaczył przy tym, że specyfika służby w ABW, w szczególności nadawanie wielu czynnościom z zakresu zatrudnienia klauzul tajności sprawia, że nie można ich oceniać wyłącznie według reguł procedury administracyjnej. Stąd też zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia, w sprawach osobowych dotyczących min. mianowania na stanowiska służbowe stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego tylko w zakresie nieuregulowanym rozporządzeniem. Z przepisów rozporządzenia nie wynika natomiast, że skuteczność czynności zapoznania z rozkazem jest uwarunkowana jego podpisaniem. Przepis § 4 ust. 3 wskazuje, że czynnością rodzącą określone skutki prawne jest jedynie czynność zapoznania. Czynność zapoznania skarżącego z rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. o mianowaniu go na stanowisko służbowe nastąpiła natomiast w dniu [...] sierpnia 2012 r. w delegaturze ABW w W.. W świetle przepisów ww. rozporządzenia, 14 dniowy termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o którym mowa w art. 129 § 2 K.p.a. należy zatem liczyć od dnia zapoznania się przez funkcjonariusza z treścią rozkazu, a więc od dnia [...] sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów, odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. W myśl zaś art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga D. C nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 lipca 2003 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (Dz. U. nr 120, poz. 1125 ze zm.) do postępowania w sprawach osobowych dotyczących przyjmowania do służby, mianowania na stanowiska służbowe, przenoszenia, delegowania, oddelegowania, zwalniania i odwoływania ze stanowisk służbowych, zawieszania i uchylania zawieszenia w czynnościach służbowych, zwalniania ze służby oraz stwierdzenia wygaśnięcia stosunku służbowego, załatwianych w formie rozkazu personalnego, w zakresie nieuregulowanym rozporządzeniem, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają zastosowanie w postępowaniu w sprawach osobowych funkcjonariuszy Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego wymienionych w § 3 tylko uzupełniająco, o ile dana kwestia nie została uregulowana odrębnie w rozporządzeniu. Przepis § 6 w zw. z § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia stanowi natomiast, że z rozkazem personalnym dotyczącym mianowania na stanowisko służbowe, przenoszenia, odwoływania i zwalniania ze stanowisk służbowych, delegowania i oddelegowania zapoznaje się funkcjonariusza. Rozkaz podlega włączeniu do akt osobowych. Wbrew zatem twierdzeniom skargi, z powyższego unormowania wynika, że organ ma jedynie obowiązek zapoznania funkcjonariusza z treścią rozkazu personalnego wydanego w sprawach osobowych wymienionych w § 6, a nie jego doręczenia. Oznacza to, że do rozkazów personalnych wymienionych w § 6 nie mają zastosowania przepisy K.p.a. o doręczeniu, a tym samym termin do wniesienia ewentualnego środka zaskarżenia biegnie od dnia zapoznania funkcjonariusza z treścią rozkazu personalnego. Z przepisu § 4 ust. 3 rozporządzenia nie wynika przy tym, że fakt zapoznania funkcjonariusza z treścią rozkazu personalnego musi być, dla skuteczności tej czynności, potwierdzony własnoręcznym podpisem funkcjonariusza. W niniejszej sprawie jest okolicznością niesporną, że skarżący z rozkazem personalnym Szefa ABW nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. został zapoznany w dniu [...] sierpnia 2012 r. w siedzibie Delegatury ABW w W. przez funkcjonariusza Samodzielnej Sekcji Organizacyjno – Kadrowej tej Delegatury. Od tego dnia rozpoczął zatem bieg termin 14-dniowy do wystąpienia przez funkcjonariusza z ewentualnym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Należy przy tym podkreślić, iż rozkaz personalnym nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. zawierał pouczenie, że stronie niezadowolonej z decyzji przysługuje prawo do wystąpienia drogą służbową do Szefa ABW z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia zapoznania z rozkazem. Ma zatem rację organ, że późniejsze doręczenie skarżącemu rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. drogą pocztową nie miało wpływu na bieg terminu do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdyż zgodnie z uregulowaniem zawartym w § 6 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia rozpoczął on swój bieg w dniu, w którym funkcjonariusz został zapoznany z jego treścią, czyli [...] sierpnia 2012 r. Czternastodniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął tym samym w dniu 4 września 2012 r., a wobec tego wniesiony w dniu 13 września 2012 r. wniosek, nie mógł być przez organ merytorycznie rozpoznany, gdyż został wniesiony z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. Warunkiem skuteczności czynności procesowej polegającej na wystąpieniu do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie tego terminu powoduje zaś bezskuteczność takiego wniosku. W sytuacji więc, gdy strona nie dochowała 14-dniowego terminu do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy i nie złożyła jednocześnie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej organ był zobowiązany, stosownie do treści art. 134 k.p.a., wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia tego wniosku. Przepis art. 134 k.p.a. nie daje organom administracyjnym swobody co do rozstrzygnięć w tym przedmiocie. Zgodnie z treścią powyższego przepisu organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Kategoryczne określenie "organ odwoławczy stwierdza" oznacza obowiązek organu odwoławczego stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Inaczej mówiąc, każde uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić to uchybienie chyba, że strona domaga się przywrócenia uchybionego terminu stosownie do art. 58 i nast. K.p.a., a wniosek ten zostanie uwzględniony. W niniejszej sprawie skarżący o przywrócenie terminu do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wnosił, a zatem organ prawidłowo oceniając stan faktyczny sprawy zobowiązany był wydać postanowienie na mocy art. 134 K.p.a. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżone postanowienie Szefa ABW z dnia [...] listopada 2012 r. odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.