II SA/Wa 281/07

PostanowienieWSA w Warszawie2007-05-08

Skład orzekający: Anna Mierzejewska, Eugeniusz Wasilewski, Piotr Kraczowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest dopuszczalne w postępowaniu administracyjnosądowym?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest dopuszczalne w postępowaniu administracyjnosądowym, o ile zostanie uznane przez sąd za zasadne. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi, sąd umarza postępowanie.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła przyznania prawa do lokalu mieszkalnego żołnierzowi zawodowemu. Po wydaniu decyzji przez organ I instancji i utrzymaniu jej w mocy przez organ II instancji, strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Następnie, przed rozpoznaniem skargi przez sąd, strona skarżąca cofnęła swoją skargę. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i umorzył postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Asesor WSA Piotr Kraczowski, Protokolant Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. T. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w sprawie Dyrektor Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Regionalny w L., decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2006 r., na podstawie art. 24 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 6, art. 21 ust. 1, art. 26 ust. 1 i 2, art. 36 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w L., przyznał Panu M. T. prawo zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym nr [...], przy ulicy [...] w L. o powierzchni użytkowej podstawowej [...] m2 i użytkowej [...] m2 na czas pełnienia obowiązków na stanowisku służbowym [...] w Jednostce Wojskowej Nr [...] w L. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że dowódca J.W. [...] w L. w dniu [...] lipca 2006 r. złożył wniosek o wydanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym na rzecz Pana M. T. Z treści wniosku wynikało że ww. jest żołnierzem zawodowym służby stałej i pełni służbę w L., na stanowisku służbowym [...]. Spełnione zostały przesłanki z art. 24 ust. 1 cytowanej ustawy. Lokal mieszkalny wymieniony w decyzji znajduje się w dyspozycji Agencji. Zgodnie z art. 26 ust. 1 i 2 ustawy wymienionemu przysługuje powierzchnia użytkowa podstawowa 35-50 m2. Dalej organ podkreślił, że przydzielony lokal o powierzchni użytkowej [...] m2 odpowiada przysługującym uprawnieniom. Przekazanie lokalu nastąpi zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy na podstawie protokołu przyjęcia, w którym określony zostanie stan techniczny lokalu mieszkalnego. Od decyzji M. T. złożył odwołanie. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że przydzielony lokal w obecnym stanie technicznym nie nadaje się do zamieszkania, a jego nie stać na poniesienie kosztów remontu Ponadto z prasy wojskowej wynika, że jednostka, w której pełni służbę, będzie podlegała restrukturyzacji, a wówczas zamierza zwolnić się ze służby. Podkreślił, że od 2000 r. mieszka z rodziną w L. Zajmowany lokal w 2002 r. został przydzielony jako osobna kwatera stała i jest zdecydowany na jego wykup. W L. żona ma dobrą pracę, w przypadku przeniesienia będzie musiała się z niej zwolnić, dzieci uczą się w L. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej decyzją Nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r – kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Pana M. T. od decyzji nr [...] z dnia [...] października 2006 r. wydanej przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w L. o przyznanie prawa zamieszkiwania Panu M. T. w lokalu mieszkalnym położonym w L., przy ulicy [...] na czas pełnienia obowiązków na stanowisku służbowym [...] w Jednostce Wojskowej [...] w L., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ podkreślił, że wydaje decyzję zgodnie ze stanem faktycznym i prawnym obowiązującym w dacie wydawania decyzji. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej żołnierzowi służby stałej od dnia wyznaczenia go na pierwsze stanowisko służbowe do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej przysługuje prawo zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym będącym w dyspozycji Agencji. Formą realizacji tego prawa jest wydanie przez organ Agencji decyzji o prawie do zamieszkania w lokalu mieszkalnym w trybie art. 24 ust. 1 ww. ustawy. Z powyższego wynika, że dyrektor oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, na wniosek dowódcy jednostki wojskowej, wydaje decyzję o prawie do zamieszkiwania na czas pełnienia obowiązków na stanowisku służbowym w lokalu mieszkalnym w miejscowości, w której żołnierz pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej. Wskazał ponadto, że informacje prasowe nie przesądzają o tym, że stanowisko zostanie zlikwidowane. Podkreślił, że Pan M. T. nie widział przedmiotowego lokalu, lokal rzeczywiście wymagał remontu, ale na jego pokrycie naliczono stosowne świadczenie, wypłacane w części przed przystąpieniem do robót. Odnośnie lokalu zajmowanego przez Pana M. T., położonego w L. przy ulicy [...] nie podlega sprzedaży z uwagi na przeznaczenie na wyłączne zakwaterowanie żołnierzy w służbie stałej. W uzasadnieniu organ podkreślił również, iż zgodnie z przepisem art. 24 ust. 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych żołnierzowi służby stałej przysługuje odmowa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym znajdującym się w miejscowości, w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe, lub miejscowości pobliskiej. Konsekwencją skorzystania z tego uprawnienia - bez względu na powody skłaniające stronę do takiego postępowania – jest utrata uprawnień związanych z zakwaterowaniem przez czas zajmowania danego stanowiska służbowego. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zarzuca decyzji brak logiki i spójności. Podkreślił, że syn jest w klasie maturalnej, a córka ma poważne schorzenie [...], które wymaga leczenia w Centrum [...], a ponadto brak możliwości wykupu zajmowanego przez niego lokalu stawia go w sytuacji gorszej od tych żołnierzy zawodowych, którym wykup kwater umożliwiono. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia [...] maja 2007 r. skarżący M. T. cofnął skargę na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2006 r. w przedmiocie przyznania prawa do lokalu mieszkalnego położonego w L., przy ulicy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznając cofnięcie skargi za dopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło