II SA/Wa 281/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia odrzucić skargę. Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] odmówił M.C. przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. W decyzji zawarto pouczenie, że od niej nie przysługuje prawo do odwołania do sądu okręgowego – sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, ale strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do Prezesa ZUS z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. M. C. w dniu 13 czerwca 2007 r. (data stempla pocztowego) wniósł do Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie pismo zatytułowane odwołanie, wskazując, że zaskarża decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2007 r. nr [...]. Sąd Okręgowy w Warszawie XIV Wydział Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 3 grudnia 2007 r. sygn. akt XIV U 4904/07 uznał się niewłaściwym i sprawę przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2008 r., odwołanie M. C. wraz z aktami administracyjnymi zostało przekazane do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Organ przy piśmie z dnia 25 stycznia 2008 r. – zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – przesłał odpowiedź na skargę wraz z przekazanymi przez Sąd dokumentami. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga dotyczy decyzji, co do której nie wyczerpano administracyjnego toku instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Oznacza to, że możliwość rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny istnieje dopiero wówczas, gdy strona wyczerpie administracyjny tok instancji. Wniesiona przez M. C. skarga dotyczy decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2007 r. znak [...], którą organ odmówił skarżącemu przyznania świadczenia w drodze wyjątku, czyli decyzji wydanej w pierwszej instancji. Skarżący, będąc niezadowolonym z decyzji, mógł złożyć do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym został prawidłowo pouczony w przedmiotowej decyzji i co – jak wynika z akt administracyjnych - uczynił. Jednocześnie jednak złożył odwołanie od ww. decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz do Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie. To ostatnie odwołanie zostało potraktowane jako skarga na decyzję wydaną przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w dniu [...] maja 2007 r. i przekazane zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tej sytuacji należy stwierdzić, że gdy przedmiotem skargi strona czyni decyzję, co do której nie wyczerpano administracyjnego toku instancji, skarga taka jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.