II SA/Wa 285/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Beata Gibzińska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J.C. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia przyznać J.C. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata J.C. na rozprawie wyznaczonej w niniejszej sprawie złożył formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie wraz z żoną. Jest osobą bezrobotną i nie uzyskuje dochodu. Utrzymuje się wyłącznie z emerytury żony, która wynosi 1.506,52 zł i świadczeń z opieki społecznej. Oświadczył, że nie posiada żadnego majątku oraz oszczędności. Jako zobowiązania i stałe wydatki wskazał opłaty za media i leki. Mając powyższe na względzie zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 P.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W myśl art. 245 § 1 i 3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować np. tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Referendarz sądowy mając na uwadze informacje zawarte w aktach administracyjnych i dane wykazane w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy uznał, że w przypadku skarżącego zachodzi ustawowa przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Skarżący jest osobą częściowo niezdolną do pracy. Pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest emerytura żony – 1.506,52 zł oraz świadczenia otrzymywane z ośrodka pomocy społecznej, które w całości przeznaczane są na zaspakajanie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 239 § 1 pkt 1 lit. e oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji postanowienia.