II SA/Wa 286/14

WyrokWSA w Warszawie2014-11-27

Skład orzekający: Ewa Pisula – Dąbrowska, Danuta Kania, Stanisław Marek Pietras

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzut naruszenia prawa, w tym podpisania decyzji przez osobę nieuprawnioną, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w postępowaniu nadzwyczajnym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zarzut podpisania decyzji przez osobę nieuprawnioną nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ przedłożone dokumenty potwierdziły, że osoba podpisująca decyzję była właściwie upoważniona do jej wydania. W związku z brakiem innych przesłanek stwierdzenia nieważności określonych w art. 156 K.p.a., sąd oddalił skargę jako niezasadną.
Stan faktyczny
Skarżący R.L., emeryt policyjny, domagał się stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Głównego Policji z listopada 2013 r., która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji z maja 2013 r. Decyzja ta umarzała postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji z kwietnia 2011 r. odmawiającej wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu za lata 2006-2011. Skarżący zarzucił naruszenie prawa, w tym umocowanie osób podpisujących decyzje. Sąd rozpatrywał sprawę w trybie nadzwyczajnym stwierdzenia nieważności.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spraw.), Danuta Kania, Stanisław Marek Pietras, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2014 r. sprawy ze skargi R. L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności – oddala skargę – Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy własną decyzję nr [...] z dnia [...] września 2013 r., którą to decyzją odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji we [...] nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. W motywach uzasadnienia organ podał, iż R.L., jako emeryt policyjny, do czasu zmiany stanu prawnego, tj. do 2005 r. pobierał równoważnik pieniężny za remont lokalu. W latach 2006-2011R.L.zwracał się do Komendanta Powiatowego Policji w J. z wnioskiem o naliczenie i wypłatę równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. Komendant Powiatowy Policji w J. odmówił naliczenia i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu za lata 2006-2011. W dniu [...] maja 2013 r. do Komendanta Wojewódzkiego Policji we [...] wpłynął wniosek R.L. stwierdzenie nieważności orzeczenia KPP w J. nr [...]. Komendant Wojewódzki Policji w dniu [...] maja 2013 r. wydał decyzję nr [...], którą umorzył postępowanie w tej sprawie z uwagi na fakt, iż kwestia stwierdzenia nieważności orzeczenia KPP w J. nr [...] została już rozstrzygnięta decyzją KWP we [...] nr [...], a postępowanie administracyjne w sprawie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem z dnia 27 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1899/12. W dniu 14 czerwca 2013 r. do Komendanta Głównego Policji wpłynęło odwołanie R.L. od decyzji KWP we [...] oraz wniosek o stwierdzenie jej nieważności. Komendant Główny Policji wystosował pismo do strony [...] z dnia [...] lipca 2013 r., z prośbą o sprecyzowanie żądań. Pismem z dnia 10 lipca 2013 r. zatytułowanym "podanie" R.L. wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji we [...] nr [...] z dnia[...] maja 2013 r. W dniu [...] lipca 2013 r. Komendant Główny Policji wydał postanowienie nr [...] o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji we [...] nr [...] z dnia [...] maja 2013 r., umarzającego postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji w J. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2011. W zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2013 r. organ wskazał, że stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji jest instytucją szczególną, godzącą w zasadę trwałości decyzji administracyjnej, zatem zaistnienie przesłanki powodującej konieczność stwierdzenia nieważności musi być oczywiste. Jednocześnie stwierdził, że nie zaistniała żadna z przesłanek wymienionych w art. 156 § 1 K.p.a. Powyższa decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca stała się przedmiotem skargi R.L. do tutejszego Sądu. Kwestionując prawidłowość zaskarżonych decyzji, skarżący podniósł zarzuty dotyczące umocowania osób podpisujących te decyzje. Zarzucił, że organy Policji nie badają swojej właściwości na każdym etapie postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że skarżący jako emeryt policyjny nie posiada prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Jednocześnie wyjaśnił, że Komendant Wojewódzki Policji we [...] decyzją nr [...] umorzył postępowanie nadzwyczajne z uwagi na to, że w takiej samej sprawie zapadła decyzja tego organu nr [...]. Wyjaśnił, że zainteresowany nie wniósł odwołania od decyzji umarzającej postępowanie w trybie zwykłym, natomiast złożył do Komendanta Głównego Policji wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazać należy, iż zaskarżona decyzja została wydana w trybie nadzwyczajnym (stwierdzenia nieważności) i dotyczyła postępowania nadzwyczajnego (stwierdzenia nieważności decyzji wydanej w trybie nadzwyczajnym). Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...]z dnia [...] maja 2013 r. o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji w J. nr [...]z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2011. Skarżący, domagając się stwierdzenia nieważności decyzji wywodził, że w zakończonym postępowaniu nadzwyczajnym doszło do rażącego naruszenia prawa, m.in. poprzez podpisanie decyzji przez osobę nieuprawnioną. Powyższy zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, Komendant Wojewódzki Policji we [...] był właściwy do wydania decyzji w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji w J. . Na żądanie Sądu (k-24) do przedstawienia dokumentu, z którego wynika upoważnienie dla Zastępcy Komendanta Wojewódzkiego Policji we [...] A.L. do podpisywania w imieniu Komendanta Wojewódzkiego Policji we [...] decyzji administracyjnych oraz upoważnienia dla innych osób, które podpisały orzeczenia w imieniu Komendanta Głównego Policji, organ przy piśmie z dnia 24 marca 2014 r. (k-34) przedłożył: - decyzję nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji we [...] z dnia [...] marca 2013 r. w sprawie upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń w sprawach gospodarki mieszkaniowej; - decyzję nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2012 r. w sprawie upoważnienia do wydawania decyzji oraz załatwiania spraw w zakresie gospodarki mieszkaniowej; - decyzję nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2013 r. zmieniającą decyzję w sprawie upoważnienia do wydawania decyzji oraz załatwiania spraw w zakresie gospodarki mieszkaniowej; - decyzję nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2013 r. zmieniającą decyzję w sprawie upoważnienia do wydawania decyzji oraz załatwiania spraw w zakresie gospodarki mieszkaniowej. Stwierdzić należy, iż z w/w decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji we [...] nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. jednoznacznie wynika, iż A.L. w dacie wydania decyzji ([...] maja 2013 r.) był upoważniony do wydawania decyzji administracyjnych, co oznacza, że zarzut skargi należy uznać za bezpodstawny. Mając na uwadze, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniały inne przesłanki wymienione w art. 156 K.p.a., stwierdzić należy, iż decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2013 r. nr [...], odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji KWP we [...] z dnia [...] maja 2013 r. oraz decyzja Komendanta Głównego Policji ją utrzymująca z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], odpowiadają prawu. Na marginesie wskazać należy jako, że skarżący jest emerytowanym policjantem i przyczynkiem przedmiotowej sprawy są żądania skarżącego w przedmiocie jego praw do równoważnika pieniężnego, iż zgodnie z uchwałą NSA z dnia 25 listopada 2013 r. sygn. akt I OPS 9/13, "po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 266, poz. 2246) postępowanie o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji podlega umorzeniu, mimo pozostawania w obrocie prawnym, wydanej przed 1 stycznia 2006 r. decyzji przyznającej policjantowi lub emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji uprawnienie do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego". Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło