II SA/Wa 286/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego wypadkiem pozostającym w związku ze szczególnymi warunkami służby postanawia - odrzucić skargę. Centralna Komisja Lekarska podległa Ministrowi Właściwemu do Spraw Wewnętrznych, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) w zw. z art. 4 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1822 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania L. S. - funkcjonariusza Służby Więziennej od decyzji [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej Ministrowi Właściwemu do Spraw Wewnętrznych w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] o umorzeniu w całości postępowania w sprawie L. S. w związku ze skierowaniem z dnia [...] września 2016 r. wydanym przez Dyrektora Aresztu Śledczego w [...] w celu ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego wypadkiem pozostającym w związku ze szczególnymi warunkami służby, orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia Centralna Komisja Lekarska wyjaśniła, że w opinii [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] działanie L. S., opisane w protokole powypadkowym nr [...] z dnia [...] września 2016 r., należy uznać za rażąco niedbałe, co skutkuje nieprzyznaniem funkcjonariuszowi świadczenia odszkodowawczego. Wątpliwości komisji wzbudziła informacja o negowaniu przez L. S. urazu oraz wykonywania intensywnego wysiłku fizycznego w okresie poprzedzającym zdarzenie, co podważa zasadność stwierdzenia wypadku i w konsekwencji ustalenia uszczerbku na zdrowiu. W opinii komisji powypadkowej przyczyną wypadku było nieprawidłowe zachowanie się pracownika. Rażąco niedbałe działanie L. S., zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 04 kwietnia 2014 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadku lub choroby pozostających w związku ze służbą (Dz. U. z 2014 r., poz. 216), według którego świadczenia odszkodowawcze nie przysługują funkcjonariuszowi w razie wypadku lub choroby, których wyłączną przyczyną było udowodnione przez właściwy organ umyślne lub rażąco niedbałe działanie albo zaniechanie funkcjonariusza naruszające obowiązkowe przepisy lub rozkazy (...), nie może być podstawą przyznania świadczenia odszkodowawczego. Zdaniem CKL stan faktyczny uzasadnia stwierdzenie bezprzedmiotowości postepowania co stanowi podstawę jego umorzenia, zaskarżona decyzja zwiera prawidłową treść zastosowanej podstawy prawnej, właściwe określenie paragrafu i artykułu, z błędnym przyporządkowaniem punktu ustawy. Centralna Komisja Lekarska uznała, iż jej stanowisko jest zgodne z opinią [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...], w związku z czym utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. Organ pouczył stronę, że od decyzji Centralnej Komisji Lekarskiej przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia za pośrednictwem Centralnej Komisji Lekarskiej. Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. L. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], wnosząc o jej zmianę poprzez uznanie zdarzenia jako wypadku pozostającego w związku ze służbą. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą i procentowy uszczerbek na zdrowiu dla celów odszkodowawczych nie mają samodzielnego bytu. Są one poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych. Przedmiotowe orzeczenia mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o procentowym uszczerbku na zdrowiu nie należą do jego właściwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ppsa). W rozpoznawanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił decyzję Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego wypadkiem pozostającym w związku ze szczególnymi warunkami służby. Wyjaśnić należy, że komisje lekarskie, działające m.in. w sprawach funkcjonariuszy Służby Więziennej, są organami administracji publicznej i swoje rozstrzygnięcia podejmują w formie decyzji administracyjnych nazywanych orzeczeniami. Orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie zasadnicze grupy. Pierwsza z nich obejmuje kwestie zaliczenia danej osoby do określonej kategorii do służby, jak i samej zdolności do służby. Natomiast druga grupa orzeczeń to orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, ich związek ze służbą i stopień inwalidztwa dla celów odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Takie orzeczenia nie mają samodzielnego bytu. Są one poddawane kontroli przez sądy powszechne w ramach odwołań od decyzji wydawanych w innych postępowaniach przez organy właściwe w sprawach odszkodowawczych lub emerytalno-rentowych. Mają one charakter wyłącznie orzeczenia wstępnego, jako jedna z przesłanek ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i właściwości. W konsekwencji nie podlegają one zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż sprawy orzekania o inwalidztwie i związku schorzeń ze służbą nie należą do właściwości takich sądów. Decyzja Centralnej Komisji Lekarskiej, będąca przedmiotem niniejszego postępowania, wydana została w związku z koniecznością ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza Służby Więziennej spowodowanego wypadkiem pozostającym w związku ze szczególnymi warunkami służby. Z powyższego wynika, że decyzja ta należy do drugiej z omawianych grup orzeczeń niemających samodzielnego bytu i niepodlegających kontroli sądów administracyjnych. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, należy stwierdzić, że rozpoznawana sprawa nie ma charakteru sprawy administracyjnej, rozstrzyganej decyzją administracyjną, nie mieści się także w katalogu aktów prawnych lub czynności, o których mowa w art. 3 § 1 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - i jako taka - nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. To, iż sprawa należy do właściwości rzeczowej sądu powszechnego powoduje, że nie ma ona charakteru sprawy administracyjnej, a zatem zachodzi niedopuszczalność drogi sądowej. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 5