II SA/Wa 2877/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.), Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant referent stażysta Aneta Kardas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2020 r. sprawy ze skargi K. W. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu oddala skargę Zarząd Dzielnicy [...], działając na podstawie § 6 ust. 1 pkt 2, § 8, § 45 pkt 5 statutu Dzielnicy [...] stanowiącego załącznik nr 9 do uchwały nr LXX/2182/2010 z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom m. st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2018 r., poz. 8814) w. zw. z § 6 pkt 8 Uchwały Nr XLVI/1422/2008 Rady m. st. Warszawy z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie przekazania dzielnicom m. st. Warszawy do wykonywania niektórych zadań i kompetencji m. st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 220, poz. 9485 ze zm.) i § 24 ust. 1 w wz. z § 4 uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady m. st. warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m. st. Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 ze zm.), w dniu [...] września 2019 r. r. podjął uchwałę nr [...], którą w § 1 nie wyraził zgody na zakwalifikowanie Z. W. do wynajęcia lokalu na czas nieoznaczony oraz umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu. W uzasadnieniu uchwały podano, że wnioskodawca od dnia [...] listopada 2018 r. przebywa w schronisku dla Osób Bezdomnych w L. Średni dochód wnioskodawcy w okresie 6 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku wynosił 3.524,92 zł. Wnioskodawca nie spełnia kryterium dochodowego określonego w § 4 pkt 2 uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. K. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę [...] Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2019 r. Skarżący w uzasadnieniu skargi przedstawił wcześniejsze i dotychczasowe okoliczności związane z ubieganiem się o przydział lokalu zarzucając organowi, że narusza jego prawa oraz przyczynia się do pogłębiania bezdomności. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 tego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrole aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała mieści się w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a". Skarga na powyżej określoną uchwałę zgodnie z art. 52 § 4 p.p.s.a. została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa Podstawę prawną zaskarżonej uchwały indywidualnej stanowi uchwała nr LVIII/1751/2009 Rady m. st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu m. st. Warszawy, która zawiera zarówno przepisy materialne, jak i procesowe - reguluje tryb podejmowania uchwały indywidualnej, jak również faktyczne podstawy jej przyjęcia. W stosunku do uchwał indywidualnych nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), dalej jako "k.p.a.", co powoduje, że nie podlegają one kontroli sądu administracyjnego pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Kontrola sądowoadministracyjna takich uchwał dokonywana jest w trybie art. 147 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 147 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Natomiast, stosownie do przepisu art. 147 § 2 p.p.s.a., rozstrzygnięcia w sprawach indywidualnych, wydane na podstawie uchwały lub aktu, o których mowa w § 1, podlegają wzruszeniu w trybie określonym w postępowaniu administracyjnym albo w postępowaniu szczególnym. Przystępując do rozpoznania niniejszej skargi wskazać należy, że odmowne załatwienie wniosku skarżącego, jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały wynika z § 4 pkt 2) uchwały Rady m. st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. wniosku. Dokonana w niniejszej sprawie przez organ analiza wniosku skarżącego i zebranych w postępowaniu dokumentów, została przeprowadzona wnikliwie zgodnie z wytycznymi zawartymi w § 22 uchwały Rady m. st. Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., tego przepisu. Zgodnie z § 4 powyżej powołanej uchwały, lokale z mieszkaniowego zasobu mogą być wynajmowane osobom: 1) które są bezdomne albo pozostają w trudnych warunkach mieszkaniowych, przy czym za trudne warunki mieszkaniowe uznaje się zamieszkiwanie za zgodą właściciela w lokalu, w którym na osobę przypada nie więcej niż 6 m2 powierzchni mieszkalnej, a także zamieszkiwanie w pomieszczeniach nienadających się na stały pobyt ludzi w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, a nadto 2) w których gospodarstwie domowym średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego nie przekracza minimum dochodowego. Natomiast § 5 ust. 1 stanowi, że postanowień § 4 nie stosuje się do osób: 1) którym Miasto na mocy ustawy zobowiązane jest zapewnić lokale zamienne; 2) zamieszkujących za zgodą właściciela w budynkach przeznaczonych do rozbiórki ze względu na planowane inwestycje miejskie; 3) zamieszkujących za zgodą właściciela w lokalach usytuowanych w budynkach użyteczności publicznej, które są własnością Miasta i które mają być przeznaczone na cele użyteczności publicznej, pod warunkiem, iż wynajęcie innego lokalu doprowadzi do opróżnienia dotychczas zajmowanego lokalu; 4) będących repatriantami, którym Miasto zobowiązało się zapewnić lokal; 5) mających status uchodźcy lub przyznaną ochronę uzupełniającą, dla których z wnioskiem o zawarcie umowy najmu lokalu wystąpi [...] Centrum Pomocy Rodzinie, z zastrzeżeniem jednak, że na realizację tych wniosków przeznacza się nie więcej niż 5 lokali rocznie; 6) które w budynkach lub częściach budynków będących własnością Miasta, w oparciu o zgodę właściciela i na podstawie wymaganych pozwoleń budowlanych dokonały adaptacji, rozbudowy czy nadbudowy pomieszczeń lub powierzchni niemieszkalnych na lokale mieszkalne, a także na pracownię służącą twórcy do prowadzenia działalności w dziedzinie kultury i sztuki; 7) którym wypowiedziano umowę najmu w trybie i na zasadach określonych w art. 21 ust. 4 ustawy, o ile podstawa wypowiedzenia wynikała z ustaleń wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem; 8) będących wychowankami domów dziecka, którzy zostali laureatami konkursu "[...]"; 9) z którymi umowy najmu zawierane są w trybie § 40; 10) nieposiadających tytułu prawnego do lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu, w związku ze stwierdzeniem nieważności lub uchyleniem decyzji o przydziale lokalu wydanej pod rządami ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe (Dz. U. z 1987 r. Nr 30, poz. 165, z 1989 r. Nr 10, poz. 57, Nr 20, poz. 108, Nr 34, poz. 178 i Nr 35, poz. 192,z 1990 r. Nr 4, poz. 19, Nr 32, poz. 190 i Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr115, poz. 496 oraz z 1994 r. Nr 85, poz. 388) - w sytuacji, gdy przyczyną stwierdzenia nieważności lub uchylenia decyzji był błąd organu wydającego decyzję o przydziale. 2. Postanowień § 4 pkt 1 nie stosuje się do osób: 1) będących lokatorami zamieszkującymi w lokalach znajdujących się w budynkach prywatnych, którzy byli zobowiązani do uiszczania czynszu regulowanego i którym wypowiedziano umowę najmu na podstawie art. 11 ust. 5 ustawy; 2) będących byłymi lokatorami zamieszkującymi w lokalach znajdujących się w budynkach prywatnych, którzy byli zobowiązani do uiszczania czynszu regulowanego i którym wypowiedziano umowę najmu na podstawie art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy; 3) pozostających w związku z warunkami mieszkaniowymi w wyjątkowo trudnej sytuacji zdrowotnej, rodzinnej lub społecznej obejmującej: a)niepełnosprawność wnioskodawcy lub innej osoby uprawnionej do wspólnego zamieszkiwania, b) ciężką, przewlekłą chorobę wnioskodawcy lub innej osoby uprawnionej do wspólnego zamieszkiwania, c)istniejącą udokumentowaną przemoc lub inną patologię w rodzinie, pod warunkiem, że wnioskodawca zamieszkuje w lokalu za zgodą właściciela. 3. Minimum dochodowe wskazane w § 4 pkt 2 zwiększa się o 30 % w stosunku do: 1) osób niepełnosprawnych wymagających stałej opieki i prowadzących jednoosobowe gospodarstwo domowe; 2) osób, dla których wyłącznym źródłem dochodu w gospodarstwie domowym jest emerytura, świadczenie przedemerytalne albo świadczenie z tytułu całkowitej niezdolności do pracy oraz do samodzielnej egzystencji, z zastrzeżeniem ust. 4; 3) osób wymienionych w § 7 pkt 5; 4) rodzin wielodzietnych; 5) osób, o których mowa w § 16 pkt 1.4. Minimum dochodowe wskazane w § 4 pkt 2 w stosunku do osób wymienionych w ust. 2 pkt 1 i 2 zwiększa się o 30 %, a w przypadku gospodarstw domowych, dla których jedynym źródłem dochodu jest emerytura, świadczenie przedemerytalne albo świadczenie z tytułu całkowitej niezdolności do pracy oraz do samodzielnej egzystencji – o 60 %. Jak prawidłowo ustalił organ, średni dochód skarżącego w okresie 6 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku wynosił 3.524,92 zł (świadczenie emerytalne). Kryterium dochodowe w stosunku do osób, w których gospodarstwie domowym jedynym źródłem dochodu jest emerytura i prowadzą gospodarstwo jednoosobowe wynosi 3.146 zł. W ustalonym stanie faktycznym i w świetle powyżej przytoczonych przepisów, nie ulega wątpliwości, że skarżący nie spełnia kryterium dochodowego do wynajęcia lokalu na czas nieoznaczony, o którym mowa w § 4 pkt 2 przedmiotowej uchwały, a podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku. W związku z powyższym skarga nie mogła zostać uwzględniona i na podstawie art. 151 p.ps.a. podlegała oddaleniu.