II SA/Wa 289/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji [...] orzekł o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, położonego w P. na os. [...], przez J. D. wraz ze wszystkimi zamieszkałymi z nim w lokalu osobami. W wyniku rozpatrzenia odwołania J. D. od powyższej decyzji, Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 7 września 2010 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych sprawy) wraz z pouczeniem, iż przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. W dniu 7 października 2010 r. J. D. skierował do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji [...], adresowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skargę na decyzję z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...]. [...] Komendant Wojewódzki Policji [...] przesłał ww. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu [...] listopada 2010 r. przekazał ją, według właściwości, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał J. D. do udzielenia informacji, czy przedmiotem jego skargi jest wyłącznie decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], czy również decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. Sąd wyjaśnił skarżącemu, że zaskarżona decyzja z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] została uchylona ww. decyzją Komendanta Głównego Policji, co oznacza, iż nie ma jej już w obrocie prawnym. Podkreślił również, że jeśli skarżący nie określi jednoznacznie przedmiotu skargi, Sąd przyjmie, iż dotyczy ona decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. Wobec nieudzielania przez skarżącego wyjaśnień w ww. zakresie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przyjął, że przedmiotem skargi J. D. jest decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] i postanowieniem z dnia 17 grudnia 2010 r. o sygn. akt II SA/Po 807/10 przekazał niniejszą sprawę, według właściwości, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W dniu 10 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał Komendantowi Głównemu Policji odpis skargi J. D. wraz z załącznikami oraz kserokopią postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 grudnia 2010 r. o sygn. akt II SA/Po 807/10, wzywając go do udzielenia odpowiedzi na skargę. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wskazał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie oraz podtrzymał stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że zgodnie z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (§ 2). Czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy (§ 3). Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest związany postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 grudnia 2010 r. o sygn. akt II SA/Po 807/10. Przedmiotem skargi J. D. w niniejszej sprawie jest zatem decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...]. Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 54 § 1 powołanej ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W oparciu natomiast o art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W myśl cytowanych wyżej przepisów, skarżący jest zatem zobowiązany wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia mu rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie, organem, za pośrednictwem którego należało wnieść skargę do Sądu na ostateczną decyzję z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], był Komendant Główny Policji. Wymienioną decyzję J. D. otrzymał w dniu 7 września 2010 r. Ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 7 października 2010 r. Skarżący złożył wprawdzie skargę w dniu 7 października 2010 r., jednak, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...], skierował ją do organu niewłaściwego w sprawie, tj. [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji [...], który przekazał ją z kolei do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ten zaś do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarga J. D. wpłynęła do Komendanta Głównego Policji, czyli organu właściwego w sprawie, dopiero w dniu 15 lutego 2011 r., kiedy to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał do tego organu jej odpis, celem udzielenia odpowiedzi na skargę. Należy zatem stwierdzić, iż skarga została złożona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, przewidzianego do jej wniesienia. Podkreślenia wymaga, iż w procedurze administracyjnej, zgodnie z art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Jednakże skarga, w odróżnieniu od podania składanego na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega rygorom wynikającym z ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że w przypadku wniesienia skargi do niewłaściwego organu, termin do jej wniesienia jest zachowany tylko wówczas, gdy skarga zostanie przed upływem trzydziestodniowego terminu przekazana organowi właściwemu, czyli temu, za pośrednictwem którego skarżący winien ją skierować do właściwego sądu administracyjnego. Ewentualne ryzyko przekroczenia ww. terminu procesowego oraz skutki z tym związane (odrzucenie skargi) obciążają stronę postępowania. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.