II SA/Wa 2906/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Karolina Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej postanawia: - umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne - W. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z [...] czerwca 2021 r. (nr [...]) którą organ utrzymał w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w L. z [...] lutego 2021 r. (nr [...]) wydane w sprawie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na to, że w trybie autokontroli - na podstawie art. § 25 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r. poz. 761 ze zm.) - w dniu [...] lipca 2021 r. Przewodniczący Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. wydał orzeczenie, na mocy którego uchylił orzeczenie będącą przedmiotem skargi w niniejszej sprawie i polecił Zespołowi Orzeczniczemu Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. ponowne rozpoznanie sprawy zgodnie z przepisami obowiązującymi w zakresie orzekania o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z 13 października 2021 r., Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. nadesłała zwrotne potwierdzenie odbioru przez stronę skarżącą orzeczenia z [...] lipca 2021 r., z którego wynika, że doręczono je W. C. w dniu 9 sierpnia 2021 r. Organ wskazał także, że niniejsze orzeczenie jest ostateczne i nie przysługują od niego środki zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Jak stanowi § 25 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej, Minister Obrony Narodowej w trybie nadzoru może uchylić każde orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej sprzeczne z prawem lub wydane z pominięciem istotnych okoliczności faktycznych. Stosownie do treści § 25 ust. 2 rozporządzenia uprawnienie to przysługuje także przewodniczącemu Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. W myśl § 25 ust. 3 rozporządzenia przy uchylaniu orzeczenia, określa się zalecenia i wskazuje na okoliczności wymagające wyjaśnienia w toku dalszego postępowania w sprawie oraz wyznacza się wojskową komisję lekarską, która rozpatruje ponownie sprawę w pierwszej instancji. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" - w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 495.). Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy Przewodniczący Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej orzeczeniem z dnia [...] lipca 2021 r. uchylił w całości zaskarżone orzeczenie i polecił Zespołowi Orzeczniczemu Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. ponowne rozpoznanie sprawy zgodnie z przepisami obowiązującymi w zakresie orzekania o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. Wyeliminowanie z obrotu prawnego orzeczenia, które miało podlegać kontroli Sądu powoduje, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, a sprawa podlega umorzeniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.