II SA/Wa 291/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-11-08
Skład orzekający: Lucyna Picho
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy przy ustalaniu wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu po 1 stycznia 2016 r. należy stosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., czy przepisy dotychczasowe?Ratio decidendi
W przypadku, gdy pełnomocnik z urzędu podjął działania w imieniu strony po 1 stycznia 2016 r., do wyliczenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy stosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. Stawki opłat za czynności radcy prawnego regulowane tym rozporządzeniem, w tym stawki za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, podlegają podwyższeniu o podatek VAT.Stan faktyczny
Radca prawny Z. B. została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego P. K. w sprawie dotyczącej odmowy przyznania dodatku energetycznego. Po wydaniu wyroku przez WSA w Warszawie, pełnomocnik sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i złożyła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd rozpoznał wniosek, przyznając wynagrodzenie pełnomocnikowi.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego Z. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł, w tym 55,20 zł tytułem 23% podatku od towarów i usług.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego Z. B. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2016 r,. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku energetycznego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego Z. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.
W następstwie wydanego przez referendarza sądowego postanowienia z dnia
2 marca 2016 r., (k-11) radca prawny Z. B. została wyznaczona pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego (k- 20). Skutkiem powyższego wyznaczona pełnomocnik skierowała do Sądu wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczyła, że koszty nie zostały opłacone przez jej mocodawcę ani
w całości ani w części. Wniosek ów został zawarty w piśmie przewodnim do sporządzonej w dniu 24 października 2016 r. (k- 81) opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Warszawie z dnia 27 września 2016 r. (k-57).
Wskazać należy, że od dnia 1 stycznia 2016 r., stawki opłat za czynności radcy prawnego reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r., w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. 2015 poz. 1805). Na mocy § 22 ww. rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Skoro w rozpoznawanej sprawie, wyznaczona z urzędu pełnomocnik podjęła działania w imieniu skarżącego po dacie 1 stycznia 2016 r., dla wyliczania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w niniejszej sprawie, udzielonej przez nią, a także stawek minimalnych opłat za podjęte czynności należy sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
W myśl § 21 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawki za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1,
a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł.
W myśl zaś § 4 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności radcy prawnego ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponadto stosownie do § 3 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Z akt sprawy wynika, że wyznaczona pełnomocnik reprezentowała skarżącego
i podejmowała w jego imieniu czynności zarówno przed jak i już po wydaniu przez Sąd wyroku z dnia 27 września 2016 r. Po wydaniu wyroku radca prawny Z. B. sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k-80). Wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zawiera ponadto oświadczenie, o którym mowa w § 3 rozporządzenia z dnia 5 listopada 2005 r.
Mając powyższe na uwadze w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258
§ 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło