II SA/Wa 293/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.O. z dnia 21 lutego 2013 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M.O. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W treści formularza wniosku M.O. oświadczył, że gospodarstwo domowe prowadzi wraz z ojcem i siostrą. Siostra pozostaje na jego utrzymaniu. Z kolei, w odniesieniu do źródeł utrzymania, podał, że miesięczny dochód rodziny stanowi przyznana mu renta socjalna z rentą rodzinną w wysokości 1598 zł brutto oraz świadczenie emerytalne ojca w kwocie 2069 zł brutto. Majątek rodziny, współwłasność wszystkich osób pozostających w gospodarstwie domowym, stanowi lokal mieszkalny o pow. 44 m2. Skarżący opisał swoją sytuację majątkową jako trudną. W tym zakresie wskazał, że choruje na przewlekłą chorobę i ponosi w związku z tym wysokie koszty leczenia. Łączne podstawowe, miesięczne wydatki oszacował na kwotę ok. 360 zł. Do wniosku skarżący dołączył kopię faktury VAT za zakup leków na kwotę 144,20 zł. Skarżący nie złożył żadnych innych dokumentów potwierdzających okoliczności wskazane we wniosku. Wobec powyższego w piśmie z dnia 5 marca 2013 r. skarżący został wezwany do przedstawienia, w terminie 14 dni, dokumentów źródłowych poświadczających dochody oraz możliwości płatnicze, tj.: wyciągów i wykazów z posiadanych - przez siebie, ojca i siostrę - rachunków bankowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w prowadzonym gospodarstwie domowym, odpisów zeznań podatkowych osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym za 2011 r. oraz dokumentów wskazujących na wysokość świadczeń stanowiących źródło utrzymania rodziny. Nadto skarżący został zobowiązany do złożenia oświadczenia zawierającego informację, czy jego siostra legitymuje się statusem osoby bezrobotnej. Mimo prawidłowego doręczenia wezwania w dniu 8 marca 2013 r., skarżący wezwania tego nie wykonał. W tej sytuacji, oceniając złożone oświadczenia skarżącego należy mieć na względzie regulację art. 252 § 1 ppsa, w myśl którego osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Trzeba nadto podkreślić, że zgodnie z art. 255 ppsa, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Tym samym, zgodnie z wolą ustawodawcy, wydanie prawidłowego orzeczenia w zakresie prawa pomocy możliwe jest tylko wówczas, gdy brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został jednak spełniony. Skarżący nie uzupełnił bowiem niewystarczającego do oceny jego rzeczywistych możliwości płatniczych oświadczenia zawartego w formularzu wniosku. I tak, mimo, iż skarżący, jako źródło utrzymania, podał świadczenia w wysokości stanowiącej wielokrotność potencjalnych kosztów sądowych w niniejszej sprawie, a wydatki w prowadzonym gospodarstwie uznał za znaczące, to ani nie przedstawił wszystkich dokumentów potwierdzających dokładną wysokość tych świadczeń, ani też nie złożył dokumentów, z których wynikałaby łączna wysokość wydatków. Nie złożył również jakichkolwiek dokumentów, które pozwoliłyby na ustalenie, czy rodzina dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami i jaka jest ich ewentualna wysokość oraz czy ewentualne oszczędności mogły być poczynione wcześniej z innych źródeł dochodu (wezwanie o odpisy zeznań podatkowych). Wnioskodawca uniemożliwił zatem dokonanie oceny swojej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych poprzez zestawienie i porównanie kwoty dochodu miesięcznego i kwoty ewentualnych oszczędności z kwotą rzeczywiście ponoszonych, miesięcznych wydatków W konsekwencji, odstępując od wykonania opisanego wezwania skarżący uniemożliwił ustalenie, czy rzeczywiście, a jeżeli tak, to w jakim zakresie jest w stanie ponieść koszty postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.