II SA/Wa 297/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Kube, Sędzia WSA - Jacek Fronczyk, Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), Protokolant - Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2007 r. sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - uchyla zaskarżone postanowienie, - zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości, - zasądza od Ministra Obrony Narodowej na rzecz skarżącego W. P. kwoty 240 (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], działając na podstawie art. 157 § 1 i art. 158 § 1 k.p.a., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie wypowiedzenie [...] W. P. stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Od powyższej decyzji pełnomocnik skarżącego złożył do Ministra Obrony Narodowej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdzie w nagłówku umieszczono datę 7 sierpnia 2006 r. Minister Obrony Narodowej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...], mając za podstawę art. 134 k.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu podał, że decyzję nr [...] doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 lipca 2006 r., natomiast środek zaskarżenie - jak wynika z daty na stemplu pocztowym - pełnomocnik skarżącego wniósł w dniu 8 sierpnia 2006 r., tj. w piętnastym dniu od daty doręczenia decyzji. Tym samym należało stwierdzić naruszenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania, zarzucają mu naruszenie art. 127 § 3 k.p.a. w zw. z art. 129 § 1 i w k.p.a. i w zw. z art. 128 k.p.a., a ponadto art. 7, 8, 9, 10, 11, 75, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu - poza przedstawieniem przytoczonego już wyżej stanu faktycznego - podał, że w dniu 7 sierpnia 2006 r. ( z zachowaniem terminu do wniesienia wniosku) w urzędzie pocztowym W. nadał przesyłkę poleconą nr [...], w której znajdował się wniosek z dnia 7 sierpnia 2006 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], na dowód czego przedstawił kserokopię potwierdzenia nadania. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne dodał, że o wniesieniu wniosku w dniu 8 sierpnia 2006 r. świadczy data stempla pocztowego na kopercie z przesyłką oznaczeniem [...] i jest to inny numer, aniżeli podany przez pełnomocnika skarżącego. W piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2007 r., pełnomocnik skarżącego podtrzymał swoją argumentację dodając, że oryginał dowodu nadania okaże na rozprawie i stwierdził dalej, że innych pism do organu w sprawie skarżącego w dniu 7 i 8 sierpnia 2006 r. nie wysyłał. Ponadto wystąpił do Urzędu Pocztowego o wyjaśnienie sprawy i po otrzymaniu stosownego pisma, przedstawi je Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 127 § 3 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. Natomiast według art. 127 § 1 k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji i zgodnie z brzmieniem art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...], został doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 lipca 2006 r. Świadczy o tym data wpisana na potwierdzeniu odbioru. Zatem termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał w dniu 7 lipca 2006 r. Minister Obrony Narodowej w zaskarżonym postanowieniu podał, że pełnomocnik skarżącego skierował do Ministra Obrony Narodowej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w dniu 8 sierpnia 2006 r. i świadczy o tym, załączona w poczet dowodów, data stempla pocztowego na kopercie z przesyłką. Wynika z niej, że pełnomocnik skarżącego faktycznie wysłał do Ministra Obrony Narodowej list polecony z numerem nadania [...]. Jednakże poza sporem pozostaje również fakt, że wcześniej, bo w dniu 7 sierpnia 2006 r., pełnomocnik skarżącego wysłał również do Ministra Obrony Narodowej list polecony oznaczony numerem [...]. W myśl art. 7 k.p.a., w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, zaś według art. 77 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a., jako dowód należy dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny, natomiast uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodów których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 k.p.a.) Tymczasem w rozpoznawanej sprawie Minister Obrony Narodowej wydając zaskarżone postanowienie, nie wywiązał się z powyższych powinności, do czego jest zobowiązany prowadząc na nowo postępowanie administracyjne. Jest bowiem przesądzone, co w sposób niezbity wykazano w trakcie rozprawy przed Sądem, że pełnomocnik skarżącego wysłał do Ministra Obrony Narodowej dwie przesyłki polecone, zarówno w dniu 7 sierpnia 2006 r. (nr nadawczy [...]), jak i w dniu 8 sierpnia 2006 r. (nr nadawczy [...]) i nie można wykluczyć, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy znajdował się w przesyłce o numerze [...]. Tym bardziej, że koperta przesyłki nr [...] wymaga złożenia pisma o formacie A4 jedynie na dwie części, gdy tymczasem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony na cztery części. Ponadto na oryginale dowodu nadania przesyłki o nr [...] pełnomocnik skarżącego wypełniając go, dopisał odręcznie tym samym charakterem pisma i tym samym środkiem piszącym: "W. P.", co świadczyć może, że to właśnie owa przesyłka dotyczyła spornego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że pieczątka na wniosku z datą 10 sierpnia 2006 r., została przystawiona w Departamencie Kadr MON, zaś sporna przesyłka została nadana na adres Ministra Obrony Narodowej i jest zasadą - co wyjaśnił na rozprawie pełnomocnik organu - że w ślad za pismem kierowanym przez kancelarię Ministra Obrony Narodowej do Departamentu Kadr, przesyła się pismo przewodnie, którego nie ma w aktach administracyjnych. To zaś z kolei pozwoliłoby wyjaśnić datę nadania spornej przesyłki i to tym bardziej, że w kancelarii siedziby Ministra Obrony Narodowej rejestruje się każdą korespondencję w odpowiedniej do tego księdze. Reasumując, organ badając ponownie rozpatrywaną sprawę winien wyjaśnić powyższe rozbieżności, bowiem w dotychczasowym postępowaniu dopuścił się - zdaniem Sądu - naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 152 i w zw. z art. 132, a w sprawie kosztów postępowania na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.