II SA/Wa 301/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz Asesor WSA Janusz Walawski (spr) Protokolant Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2004 r. sprawy ze skargi B.Z. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę II SA/Wa 301/04 U Z A S A D N I E N I E Prezydent W., decyzją z dnia [...] października 2003 r. nr [...] uznał B.Z. z dniem [...] października 2003 r. za osobę bezrobotną i odmówił mu prawa do zasiłku. Decyzję bezrobotny odebrał osobiście w dniu 16 października 2003 r. W dniu 12 listopada 2003 r. bezrobotny, od powyżej określonej decyzji, złożył odwołanie do Wojewody [...]. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania – w dniu [...]stycznia 2004 r. wydał postanowienie o nr [...], którym stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 6c ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 z poźn. zm.) oraz art. 134 kpa. W uzasadnieniu postanowienia organ podał, że odwołujący się decyzję organu pierwszej instancji odebrał osobiście w dniu 16 października 2003 r. Został on prawidłowo pouczony o przysługującym środku zaskarżenia i terminie do jego złożenia. Odwołanie zostało złożone w kancelarii Urzędu Pracy . W. w dniu 12 listopada 2003 r. tak więc doszło do uchybienia terminu do jego wniesienia. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi złożonej przez bezrobotnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której podniósł, że doszło do obrazy art. 134 kpa i na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Stwierdził, że do uchybienia terminu do złożenia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, doszło nie z jego winy. W odpowiedzi na skargę Wojewoda[...]wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podał również, że argumenty skarżącego zawarte w skardze mogłyby mieć znaczenie przy rozpatrywaniu prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, ale prośby takiej skarżący nie złożył. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W związku ze zmianą struktury sądownictwa administracyjnego, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 134 kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z mocy tego przepisu, postępowanie odwoławcze rozpoczyna się od badania przez organ drugiej instancji dopuszczalności odwołania i zachowania terminu do jego wniesienia. Niedopuszczalność odwołania zachodzi wówczas, gdy odwołanie wniesiono od decyzji, od której odwołanie nie przysługuje, jak również wówczas, gdy odwołanie wniosła osoba nie będąca stroną w sprawie, czy też nie mająca zdolności do czynności prawnych. Natomiast z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania mam do czynienia wtedy, gdy odwołanie zostało złożone po upływie terminu określonego w kpa lub przepisach szczególnych do wniesienia odwołania. Zdaniem organu odwoławczego w rozpoznawanej sprawie, odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji zostało wniesione przez skarżącego z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa, zgodnie z którym, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Termin ten jest terminem zawitym Jak wynika z akt sprawy, skarżący decyzję organu pierwszej instancji odebrał osobiście w dniu 16 października 2003 r., natomiast odwołanie złożył w dniu 12 listopada 2003 r., tj. po upływie prawie miesiąca. W tym stanie rzeczy oczywistym jest, że skarżący uchybił terminowi określonemu w art. 134 § 2 kpa do wniesienia odwołania i organ zobowiązany był wydać postanowienie, iż nie ma wstępnych przesłanek do merytorycznego rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym. Ponadto stwierdzić należy, że każde uchybienie terminu do wniesienia odwołania powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić to uchybienie, chyba że strona domaga się przywrócenia terminu na podstawie art. 58 § 1 kpa, zgodnie z którym, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Skarżący takiej prośby do organu odwoławczego nie złożył. Z przytoczonych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), skargę oddalił.