II SA/Wa 301/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej postanawia odrzucić skargę. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone orzeczenie zostało doręczone skarżącemu 23 grudnia 2016 r., a więc termin do wniesienia skargi upłynął 23 stycznia 2017 r. (obliczony na podstawie art. 83 § 2 P.p.s.a.: jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy). Skarga została nadana bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe w dniu 20 stycznia 2017 r., a następnie przekazana przez Sąd właściwemu organowi 26 stycznia 2017 r., a więc z uchybieniem sposobu i terminu ustanowionego w art. 53 § 1 P.p.s.a., co stanowi obligatoryjną podstawę do jej odrzucenia. Podkreślenia wymaga jednak okoliczność braku prawidłowego pouczenia w zaskarżonym orzeczeniu o sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ponieważ zabrakło informacji o konieczności złożenia skargi za pośrednictwem organu. Wyjaśnić należy, że to na organie administracji publicznej ciąży obowiązek należytego i wyczerpującego informowania stron o przysługującym prawie odwołania od decyzji lub wniesienia skargi czy też powództwa. Pouczenie o możliwości zaskarżenia decyzji jest jej istotnym elementem, który prowadzi do zapewnienia ochrony praw strony (art. 107 § 1 Kpa). Dodać należy, że brak odpowiedniego pouczenia nie wpływa na ważność orzeczenia, niemniej jednak ogranicza konstytucyjne prawo strony do sądu. Ponadto nie może szkodzić stronie, podobnie, jak zastosowanie się do błędnego pouczenia (art. 112 Kpa). Wyjaśnić również należy, że w przypadku uchybienia terminu do wniesienia skargi z powodu braku lub błędnego pouczenia możliwe jest jego przywrócenie na wniosek skarżącego, stosownie do treści art. 86 § 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.), przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd przedmiotem skargi (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.