II SA/Wa 306/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. z dnia 17 maja 2011 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. K. i J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia i przekazania w stanie wolnym lokalu mieszkalnego postanawia: ustanowić w niniejszej sprawie dla J. K. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Warszawie. J. K. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Z treści wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz złożonego do akt zaświadczenia o wysokości średniego miesięcznego wynagrodzenia skarżącego z okresu ostatnich trzech miesięcy (marzec - maj 2011 r.) wynika, że wynagrodzenie to wynosi 1846,35 zł netto (2545,80 zł brutto) i stanowi jedyne źródło dochodu w samodzielnie prowadzonym gospodarstwie domowym skarżącego. Skarżący wskazany dochód osiąga z tytułu umowy o pracę na czas określony w wymiarze 5/8 etatu. Z kolei, z treści pozostałych, przedstawionych przez skarżącego dokumentów źródłowych wynika, że średnie miesięczne wydatki w jego gospodarstwie domowym kształtują się na poziomie ok. 970 zł (gaz, energia elektryczna, telefon, opłaty czynszowe, spłata zadłużenia za zajmowany lokal mieszkalny). W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa,, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że wysokość wydatków, z wyłączeniem dodatkowych kosztów zakupu żywności, ubrań i środków czystości, przekracza połowę uzyskiwanego dochodu netto. Tym samym, oznacza to, że pozostałe do dyspozycji skarżącego środki pieniężne uniemożliwiają mu poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku dla jego utrzymania koniecznego. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.