II SA/Wa 309/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi G. K. na działanie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: - przywrócić termin do wniesienia zażalenia - Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wobec nieuzupełnienia braków formalnych, odrzucił skargę G. K. na działanie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Pismem z dnia 5 maja 2017 r. (karta 120 akt sprawy) skarżąca złożyła zażalenie na wskazane postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Stwierdziła, że od roku ma halucynacje i zażywa duże dawki tabletek. Zaznaczyła, że nie jest w stanie się skupić, a sporządzenie pisma adresowanego do Sądu wiąże się z dużym stresem. Podkreśliła także, że jej życie straciło sens ponieważ z winy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych choruje psychicznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Pod pojęciem braku winy rozumieć należy przeszkody zaistniałe niezależnie od strony, nie dające się przewidzieć zdarzenia, którym strona nie była w stanie zapobiec, a następnie usunąć ich skutków bez uchybienia terminom, do zachowania których była zobowiązania (por. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2013 r., sygn. akt II FZ 1038/12; Lex nr 1274266). Kryterium braku winy, jako przesłanki przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W niniejszej sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 24 kwietnia 2017 r. zostało doręczone skarżącej w dniu 2 maja 2017 r. (karta 113). Zażalenie na to postanowienie jak przyjął Sąd, zawarte jest w piśmie z dnia 5 maja 2017 r. (karta 120). Wskazane zażalenie zostało złożone dnia 8 maja 2017 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednak za datę wniesienia zażalenia przyjąć należy dzień 11 maja 2017 r., w tym bowiem dniu Naczelny Sąd Administracyjny przekazał przedmiotowe pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Termin na wniesienie zażalenia upłynął w dniu 9 maja 2017 r. Wobec powyższego przyjąć należy, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi zostało wniesione z uchybieniem terminu. Zawarty w treści zażalenia wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia należy uznać za dopuszczalny. W ocenie Sądu spełnione zostały także warunki wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu argumenty zasługują na uwzględnienie. Z dołączonych do skargi dokumentów (pism Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...], opinii sądowo – psychiatrycznej, orzeczeń Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...], orzeczeń lekarza orzecznika ZUS, opinii biegłego sądowego specjalisty chorób wewnętrznych i nefrologii, kart informacyjnych leczenia szpitalnego w oddziale psychiatrycznym) wynika, że skarżąca cierpi na schorzenia urologiczne oraz psychiatryczne. U skarżącej rozpoznano między innymi schizofrenię paranoidalną oraz zaburzenia nerwicowe o podłożu reaktywnym osobowościowym. Zdaniem Sądu skarżąca podając przyczyny uchybienia terminowi (halucynacje, ciężki stan psychiczny) oraz załączając do akt sprawy wskazane powyżej dokumenty, uprawdopodobniła fakt istnienia chorób i dolegliwości zarówno fizycznych, jak i psychicznych oraz ich wpływ na niemożność dopełnienia czynności procesowych. Należy bowiem uznać, że złożoność i charakter dolegliwości, na jakie cierpi skarżąca, powoduje, że uprawdopodobniony został brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji postanowienia.