II SA/Wa 31/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia skargę odrzucić Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organami właściwymi w sprawie, a przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Takim środkiem w przypadku skargi na bezczynność Prezydenta [...] jest w związku z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) i art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 – kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – zażalenie do właściwego Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżący przed wniesieniem skargi złożył takie zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 37 kpa uznało zażalenie za nieuzasadnione, gdyż zakres żądania nie pozwala na jego załatwienie w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, a tym samym nie można zarzucić bezczynności w załatwieniu sprawy przez Prezydenta [...]. Złożona skarga dotyczy powyżej określonego postanowienia. Postanowienia o tym charakterze nie zostały ujęte w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a tym samym zostały wyłączone spod kontroli sądów administracyjnych i wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Mając to na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.