II SA/Wa 312/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o zwrot kosztów w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odprawy mieszkaniowej postanawia oddalić wniosek. W skardze z dnia 27 stycznia 2014 r. skarżący zawarł wniosek o zwrot kosztów postępowania według spisu, obejmującego koszty procesu według norm przepisanych oraz koszty dojazdu strony na rozprawę wyliczone na podstawie § 2 pkt 1 lit "b" rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. Nr 27, poz. 271 ze zm.). W dniu 24 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie oddalił skargę K. M. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odprawy mieszkaniowej. Kolejny wniosek o zwrot kosztów przybycia na rozprawę skarżącego wraz z pełnomocnikiem aplikantem adwokackim K. K., działającym z upoważnienia pełnomocnika skarżącego adw. J. B., obejmującego koszt przelotu z miejsca zamieszkania do Warszawy i z powrotem, skarżący złożył w biurze podawczym po zakończeniu rozprawy, co wynika zarówno z treści protokołu rozprawy, jak i z adnotacji biura podawczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 (czyli w sytuacji uwzględnienia przez organ skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy – art. 201 § 1 p.p.s.a.). Nadto strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie (art. 210 § 1 p.p.s.a.). Stwierdzić zatem należy, że zwrot kosztów postępowania może nastąpić jedynie na rzecz skarżącego i tylko w sytuacji, gdy skarga została uwzględniona a strona zgłosiła taki wniosek jeszcze przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie Sąd na rozprawie w dniu 24 listopada 2014 r. nie uwzględnił skargi K. M., co uniemożliwia Sądowi pozytywne rozpoznanie wniosku o zwrot kosztów. Kolejną negatywną przesłanką zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów jest również moment uzupełnienia wniosku (tak należy traktować pismo z dnia 24 listopada 2014 r. w związku z zawarciem wniosku w skardze) – po rozprawie, na której wydano orzeczenie. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 199 w zw. z art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.