II SA/Wa 315/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego dotyczącego przeniesienia służbowego postanawia - odrzucić skargę - Przedmiotem swojej skargi z dnia 13 stycznia 2010 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, R. O. uczynił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...], odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. nr [...] dotyczącego przeniesienia do dalszego pełnienia służby w Komendzie Miejskiej Policji w S. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zobowiązanie organu do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wskazanego rozkazu personalnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu swojego stanowiska procesowego organ podał, że skarga jest przedwczesna, jako że została wniesiona – zgodnie z zawartym w niej błędnym pouczeniem – przed wyczerpaniem środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Wniesiona przez R. O. skarga dotyczy decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...]. Od decyzji tej przysługiwał skarżącemu środek zaskarżenia w postaci odwołania do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, stosownie do treści art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej: kpa). W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni decyzję, co do której nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną Należy dodatkowo zaznaczyć, iż zaskarżona decyzja zawierała błędne pouczenie o przysługującym od niej środku odwoławczym, gdyż organ pouczył stronę o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednakże, postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 29 stycznia 2010 r.) Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 123 § 1 w zw. z art. 111 § 1 kpa, sprostował treść zawartego w zaskarżonej decyzji pouczenia co do środków zaskarżenia. Zgodnie zaś z art. 111 § 2 kpa, w przypadku sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia, termin dla strony do wniesienia odwołania biegnie od dnia doręczenia jej postanowienia o sprostowaniu. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.