II SA/Wa 316/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędziowie WSA Iwona Maciejuk, Maria Werpachowska (spr.), Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2017 r. sprawy ze skargi [...] Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika oddala skargę Postępowanie w sprawie dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika P. S. ur. [...] listopada 1999 r. zostało wszczęte na wniosek [...] Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w [...] (dalej [...]WK OHP), która była pracodawcą młodocianego pracownika P. S.. W załączeniu do wniosku złożono umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego zawartą na okres [...] listopada 2015 r. do [...] czerwca 2016 r., świadectwo pracy, zaświadczenie o złożeniu egzaminu. Burmistrz Miasta i Gminy [...] po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, wobec nieuzupełnia na wezwanie organu przez wnioskodawcę braków formalnych wniosku tj. formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, oświadczenia o wielkości otrzymanej pomocy de minimis od roku 2014 do roku 2016 wydał decyzję Nr [...] w dniu [...] listopada 2016 r. w sprawie odmowy przyznania dla [...] Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy z siedzibą w [...], dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika P. S.. Od przedmiotowej decyzji [...]WK OHP złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wskazując, że w przypadku OHP refundacja nie stanowi pomocy de minimis. Podniosła, że budżet OHP nie przewiduje dofinansowania kosztów kształcenia przyuczenia do wykonywania określonej pracy. Uzyskane z tego tytułu pieniądze są zatem traktowane jako dochód dla budżetu państwa. Wskazując na art. 2 ust. 16 ustawy o postępowaniu w sprawach udzielania pomocy publicznej stwierdziła, że beneficjentem pomocy publicznej jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Skoro OHP nie prowadzą działalności gospodarczej to nie podlegają przepisom tej ustawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] działając na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015r., poz. 1659) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016r. poz. 23) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że podstawą materialnoprawną w przedmiotowej sprawie są przepisy ustawy o systemie oświaty (Dz.U. z 2016r. poz.1943) w związku z przepisami ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U. z 2016r. poz. 1808). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] powołało się na przepis art. 70b ust. 1. ustawy o systemie oświaty, który stanowi: pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli: 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania; 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1. Dalej organ wskazał, że zgodnie z ust. 6 tego przepisu: dofinansowanie przyznaje wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce zamieszkania młodocianego pracownika, w drodze decyzji, po stwierdzeniu spełnienia warunków określonych w ust.1. Dofinansowanie to jest przyznawane na wniosek pracodawcy złożony w terminie 3 miesięcy od dnia zdania przez młodocianego pracownika egzaminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2. Do wniosku należy dołączyć: 1) kopie dokumentów potwierdzających spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1; 2) kopię umowy o pracę z młodocianym pracownikiem zawartej w celu przygotowania zawodowego; 3) kopię odpowiednio dyplomu lub świadectwa potwierdzającego zdanie egzaminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, albo zaświadczenie potwierdzające zdanie tego egzaminu (ust. 7). Z ust. 8 wskazanej normy wynika zaś, że dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianych pracowników jest finansowane ze środków Funduszu Pracy. Natomiast - ust. 11 stanowi, iż dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, s. 1) lub rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, s. 9). Dalej organ wskazał, że ust. 11 art. 70b ustawy o systemie oświaty w związku ze zmianą ustawy o systemie oświaty obowiązuje od dnia 1 września 2012 r. i w związku z określeniem, że dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika stanowi pomoc de minimis to pracodawca ubiegający się o dofinansowanie zobowiązany jest dołączyć do wniosku również informacje zgodnie przepisami ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 1808). Przepis art. 37 ust. 1 tej ustawy stanowi: podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy: 1) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie; 2) informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis. Zdaniem SKO nie powinno budzić wątpliwości, że zgodnie z art. 11 i 12 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz.U. z 2016r., poz.645) Ochotnicze Hufce Pracy są państwową jednostką budżetową, które wykonują zadania państwa w zakresie zatrudnienia oraz przeciwdziałania marginalizacji i wykluczeniu społecznemu młodzieży, a także zadania w zakresie jej kształcenia i wychowania. Szczegółowy zakres zadań i organizacji OHP określony został w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lipca 2011 r. (Dz.U. Nr 155, poz.920). Równocześnie organ wskazał, że ustawodawca w art. 70b ust. 11 ustawy o systemie oświaty, określił, że dofinansowanie kosztów kształcenia stanowi pomoc de minimis. Powołał się przy tym, na regulacje określone warunkami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, s. 1). Z rozporządzenia tego wynika wprost, że do celów reguł konkurencji określonych w Traktacie, przedsiębiorstwem jest każda jednostka wykonująca działalność gospodarczą niezależnie od jej formy prawnej i sposobu finansowania. Decydującego znaczenia w tej kwestii nabiera wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 stycznia 2006 r. sygn. c-222/04, w którym rozstrzygnięto te kwestie. Mając na względzie powołane regulacje prawne, jak również przytoczony wyrok Trybunału, SKO w C. uznało, że w przypadku działalności OHP w zakresie organizacji kształcenia młodocianych pracowników jednostkę tę należy uznać za przedsiębiorstwo, jako wykonującą działalność gospodarczą niezależnie od tego, że oferowanie towarów i usług jest dokonywane bez celu zarobkowego. Oferta ta bowiem pozostaje w stosunku konkurencji z tymi przedsiębiorcami, którzy mają taki cel i powinna zatem podlegać przepisom wspólnotowym dotyczącym pomocy państwa. Organ podkreślił, że choć [...]WK OHP jest w całości finansowana ze środków pochodzących z budżetu państwa, to przyznanie tej jednostce dofinansowania z art. 70b ustawy o systemie oświaty, powinno się rozpatrywać w aspekcie kontrolowanej pomocy publicznej, której przyznanie może zachwiać równowagę konkurencyjności podmiotów na rynku. Nadto w decyzji podniesiono, że zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, lub oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie. Na podstawie delegacji zawartej w art. 37 ust. 2a ustawy z 30 kwietnia 2004 r., Rada Ministrów wydała w dniu 29 marca 2010 r. rozporządzenie w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz.U. Nr 53, poz. 311 ze zm.), zawierające wzory formularzy, jakie podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy ma obowiązek dołączyć do wniosku. Natomiast w rozpatrywanej sprawie nie ma znaczenia rozstrzyganie okoliczności, czy OHP jest przedsiębiorcą i czy wykonuje działalność gospodarczą. Dofinansowanie, o które wnosiła skarżąca może być przyznane wyłącznie jako pomoc de minimis, a skoro tak, to koniecznym jest złożenie przez podmiot ubiegający się o taką pomoc, dokumentów, o jakich mowa w art. 37 ust. 1 ustawy. Organy administracji są zobowiązane do rozstrzygania spraw na podstawie i w granicach przepisów prawa. Szczegółowe zasady postępowania w sprawie uzyskania pomocy de minimis określa ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej . Zgodnie z jej art. 37 podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy: 1. wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie; 2. informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis. Do czasu przekazania przez podmiot ubiegający się o pomoc zaświadczeń, oświadczeń lub informacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, pomoc nie może być udzielona temu podmiotowi (ust. 7). Kolegium stwierdziło, że do rozpatrzenia sprawy z wniosku [...] Wojewódzkiej Komendy OHP [...] mają zastosowanie przepisy ustawy o systemie oświaty w brzmieniu po 1 września 2012 r., a w szczególności art. 70b ust. 11 tej ustawy, uznający dofinansowanie za pomoc de minimis oraz przepisy ustawy o pomocy. Organ wskazał też, że orzecznictwu sądów administracyjnych znane są przypadki uchylenia decyzji SKO oraz organu I instancji orzekających o odmowie dofinansowania Komendzie OHP, w których zastosowanie miał przepis art. 70b ust. 11 ustawy o systemie oświaty, jednak Kolegium podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w już wcześniej cytowanym wyroku, oraz stanowisko zawarte w wyroku z dnia 20 maja 2016 r. sygn. akt I OSK 3146/15. Również stanowisko SKO w [...] zawarte w decyzji, na którą powołuje się skarżący zostało zmienione, SKO rozpatrując ponownie sprawę w trybie odwoławczym dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego przez pracodawcę [...]WK OHP w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą dofinansowania kosztów przyuczenia do wykonywania określonej pracy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że w sytuacji wezwania wnioskodawcy przez organ pierwszej instancji o uzupełnienie dokumentów, o których była mowa powyżej i nie spełnienie tego warunku przez wnioskującego o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego, zasadnym jest wydanie decyzji odmownej, tym bardziej że zgodnie z przepisem art 37 ust. 7 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej do czasu przekazania przez podmiot ubiegający się o pomoc zaświadczeń, oświadczeń lub informacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, pomoc nie może być udzielona temu podmiotowi.  Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] stała się przedmiotem skargi [...] Wojewódzkiej Komendy OHP w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazała na naruszenie przepisów: I. prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię: 1. art. 70b ustawy o systemie oświaty z powodu jego nie zastosowania, 2. art. 70b ust. 11 ustawy o systemie oświaty polegającenao jego zastosowaniu, podczas gdy nie ma on zastosowania do OHP, 3. art. 2 ust 16 ustawy o postępowaniu w sprawach udzielania pomocy publicznej beneficjentom poprzez jego zastosowanie i uznanie, iż skarżąca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, 4. art. 107 i 108 traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis, z którego wynika iż do reguł konkurencji określonych w Traktacie przedsiębiorstwem jest każda jednostka wykonująca działalność gospodarczą niezależnie od formy prawnej i sposobu funkcjonowania poprzez uznanie iż ma on zastosowanie do [..]WK OHP oraz II. przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy t.j. art. 7, 10, 77, 80 i 107 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie mimo kompletnego materiału dowodowego i oparcia decyzji na błędnych ustaleniach dotyczących statusu skarżącego, co skutkowało podjęciem przez organ decyzji noszącej cechy dowolności. Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] i przyznanie dofinansowania zgodnie z wnioskiem skarżącej, względnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że o ile można się zgodzić z definicją przedsiębiorstwa jako jednostki wykonującej działalność gospodarczą niezależnie od formy prawnej i sposobu finansowania, to nie sposób zgodzić się z implikacjami tej definicji wyciąganymi przez SKO. Szkolenie młodocianych jest jednym z zadań ustawowych OHP i nie może być utożsamiane z działalnością konkurencyjną dla podmiotów gospodarczych takich jak przedsiębiorcy. OHP nie osiąga z tego tytułu korzyści, zaś uznanie wykonywania zadań ustawowych za działalność gospodarczą podlegającą przepisom regulującym pomoc de minimis, biorąc pod uwagę skalę tej działalności oraz ograniczenia kwotowe w udzielaniu pomocy de minimis, prowadziłoby wprost do zaprzestania wykonywania tych zadań i właśnie to spowodowałoby zachwianie równowagi konkurencyjności podmiotów na rynku, na którą powołuje się SKO. Dalej skarżąca wskazała na spotkanie Komendanta Głównego OHP i Prezesa UOKiK, na którym potwierdzono słuszność stanowiska OHP co do tego, że w przypadku OHP refundacja nie stanowi pomocy de minimis. Stanowisko UOKiK znalazło swój wyraz również w piśmie z dnia [...] września 2015 r. W obowiązujących przepisach nie ma żadnego wyłączenia odnośnie OHP jako podmiotu uprawnionego do występowania o dofinansowanie kosztów kształcenia-przyuczenia do wykonywania określonej pracy. Na podstawie art. 70b ustawy o systemie oświaty dofinansowanie dotyczy bowiem wszystkich pracodawców będących osobami prawnymi lub fizycznymi, o ile spełnią warunki określone w tym przepisie. Żaden przepis nie przewiduje w tym zakresie wyłączeń podmiotowych. Skarżąca podniosła też, iż ustawodawca zauważył problem i w uchwalonej i podpisanej ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. prawo oświatowe nadał odpowiednikowi art. 70 b ust. 11 ustawy o systemie oświaty czyli art. 121 ust. 11 następujące brzmienie "77. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, udzielane podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 pkt 17 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1808 i 1948), stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, 1) lub rozporządzeniu Komisji (UE) nr J 408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, s. 9). Takie brzmienie tego przepisu, zdaniem skarżącej, wyklucza jednoznacznie i definitywnie wykładnię pozwalająca na stosowanie tego przepisu wobec jednostek takich jak Ochotnicze Hufce Pracy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Nadto stwierdziło, że do rozpatrzenia sprawy z wniosku [...] Wojewódzkiej Komendy OHP w [...] mają zastosowanie przepisy ustawy o systemie oświaty w brzmieniu po 1 września 2012 r., a w szczególności art. 70b ust. 11 tej ustawy, uznający dofinansowanie za pomoc de minimis. Przedstawione w odwołaniu jak i w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego argumenty nie mają wpływu na sytuację prawną przedmiotowej sprawy i nie mogą spowodować zmiany decyzji organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stan faktyczny w niniejszej sprawie nie jest sporny. Skarżąca w okresie od [...] listopada 2015 r. do [...] czerwca 2016 r. zatrudniała młodocianego pracownika, którego przyuczała do wykonywania zawodu. We wniosku o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika [...]WK OHP, jako podstawę prawną wskazała art. 70b ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Spór w sprawie dotyczy tego, czy skarżąca jako podmiot ubiegający się o przyznanie dofinansowania miała obowiązek przedłożyć dokumenty, niezbędne przy ubieganiu się o pomoc de minimis, czy też z takiego obowiązku jest zwolniona. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd prawny wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 378/17 i przyjmuje go jako własny. Sąd stwierdza, że wskazany we wniosku o przyznanie dofinansowania art. 70b ust. 1 nie może stanowić samodzielnej podstawy prawnej do przyznania takiego świadczenia, bowiem tego dofinansowania dotyczy cały art. 70b. Jego ustęp 1 wskazuje jedynie, że pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania oraz młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1. Zgodnie z ust. 7 tego samego artykułu, dofinansowanie jest przyznawane na wniosek pracodawcy złożony w terminie 3 miesięcy od zdania przez młodocianego pracownika egzaminu i że do wniosku należy dołączyć kopie dokumentów potwierdzających spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 (a więc potwierdzających posiadanie kwalifikacji wymaganych do prowadzenia przygotowania zawodowego), kopii umowy o pracę z młodocianym pracownikiem oraz kopii dyplomu lub świadectwa potwierdzającego zdanie egzaminu. Te dokumenty zostały przez skarżącą złożone. Stosownie zaś do ust. 8 tego samego artykułu, dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika jest finansowane ze środków Funduszu Pracy. Poczynając od 1 września 2012 r. do art. 70b ustawy o systemie oświaty wprowadzono ustęp 11, w myśl którego dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) Nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis lub rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym. W okresie od 1 września 2012 r. do 8 lipca 2014 r. ust. 11 odwoływał się do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006, str. 5). Przepis art. 70b nie zawiera normy prawnej, z której wynikałoby, że jeśli chodzi o Ochotnicze Hufce Pracy, to mogą one domagać się przyznania dofinansowania na podstawie art. 70b ustawy o systemie oświaty, ale nie w ramach pomocy de minimis; innymi słowy, że art. 70b ust. 11 nie ma zastosowania do skarżącej. Treść tego przepisu jest wyraźna i jednoznaczna, nie pozostawia miejsca na interpretację, jak próbuje to wykazać skarżący. Zaprezentowany w skardze sposób odczytania zawartego w art. 70b ust. 11 uregulowania, stanowi w ocenie Sądu wykładnię contra legem i jako taki nie może być zaakceptowany. Szczegółowe zasady postępowania w sprawie uzyskania pomocy de minimis określa ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Zgodnie z jej art. 37 podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy: 1. wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie; 2. informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis. Do czasu przekazania przez podmiot ubiegający się o pomoc zaświadczeń, oświadczeń lub informacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, pomoc nie może być udzielona temu podmiotowi (ust. 7). Wskazać zatem należy, że zgodnie z art. 70b ust. 11 ustawy o systemie oświaty dofinansowanie kosztów kształcenia stanowi pomoc de minimis, której przyznanie uzależnione jest nie tylko od złożenia dokumentów, o których mowa w art. 70b ust. 7 ustawy o systemie oświaty, ale także dokumentów wymaganych przepisami art. 37 ust. 1 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz przepisami wydanego na jej podstawie rozporządzenia z 29 marca 2010r. Prawidłowo zatem organ I instancji żądał od skarżącej złożenia dokumentów w postaci formularza stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. oraz zaświadczenia o pomocy de minimis otrzymanej w roku, w którym pracodawca ubiega się o pomoc oraz w ciągu 2 lat poprzedzających, wraz z pouczeniem o skutkach niezłożenia tych dokumentów. Skoro zaś skarżącą żądanych dokumentów nie złożyła, zasadnie na podstawie art. 37 ust. 7 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej organy odmówiły przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnić należy, że bez znaczenia w niniejszym przypadku pozostaje okoliczność, czy [...]KW OHP jest przedsiębiorcą i czy wykonuje działalność gospodarczą. Istotą sprawy jest bowiem prawidłowa ocena organów, że dofinansowanie, o które wnosiła skarżąca może być przyznane wyłącznie jako pomoc de minimis, a skoro tak, to koniecznym było złożenie przez podmiot ubiegający się o tę pomoc, dokumentów, o jakich mowa w art. 37 ust. 1 ww. ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. Ponadto odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organ przepisów postępowania - art. 7, 10, 77, 80 i 107 K.p.a. należy stwierdzić, że strona skarżąca w istocie nie wskazała na czym polegało naruszenie przepisów procesowych, a stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 121 ust. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 59), bowiem zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r, poz. 60) przepis ten wszedł w życie z dniem 1 września 2017 r. Natomiast zaskarżona decyzja wydana została [...] grudnia 2016 r., zatem w okresie obowiązywania art. 70b ustawy o systemie oświaty i ta regulacja prawna miała zastosowanie w sprawie. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.