II SA/Wa 319/17

WyrokWSA w Warszawie2017-12-14

Skład orzekający: Andrzej Góraj, Iwona Dąbrowska, Danuta Kania

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika, o które ubiegają się Ochotnicze Hufce Pracy (OHP) na podstawie art. 70b ustawy o systemie oświaty, stanowi pomoc de minimis, a w konsekwencji czy OHP są zobowiązane do przedłożenia dokumentów wymaganych przy ubieganiu się o pomoc de minimis?
Ratio decidendi
Dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika, o którym mowa w art. 70b ust. 1 ustawy o systemie oświaty, stanowi pomoc de minimis zgodnie z art. 70b ust. 11 tej ustawy. W związku z tym, podmiot ubiegający się o takie dofinansowanie, w tym Ochotnicze Hufce Pracy, jest zobowiązany do przedłożenia dokumentów wymaganych przepisami ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, w tym formularza informacji o pomocy de minimis. Niespełnienie tego wymogu skutkuje odmową przyznania dofinansowania.
Stan faktyczny
Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy (OHP) złożyła wniosek o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Organ pierwszej instancji wezwał OHP do uzupełnienia wniosku o dokumenty dotyczące pomocy de minimis. OHP odmówiło ich przedłożenia, argumentując, że nie prowadzą działalności gospodarczej i nie podlegają ustawie o pomocy publicznej. Burmistrz odmówił przyznania dofinansowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy. OHP wniosło skargę do WSA, zarzucając błędną wykładnię przepisów dotyczących pomocy de minimis i statusu OHP.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Danuta Kania, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika D. K. oddala skargę W dniu [...].09.2016r. Wojewódzki Komendant Ochotniczych Hufców Pracy zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy [...] z wnioskiem o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika D. K. ur. [...].09.1998r. u pracodawcy [...] Wojewódzkiej Komendzie Ochotniczych Hufców Pracy z siedzibą w [...]. Okres szkolenia pracownika obejmował okres od [...].09.2015r. do [...].06.2016r. W załączeniu do wniosku złożono: umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego zawartą przez pracodawcę [...]WKOHP w [...] a D. K., świadectwo pracy, zaświadczenie o złożeniu egzaminu sprawdzającego, zaświadczenie o zatrudnieniu Pani J. J. na stanowisku instruktora ds szkolenia zawodowego - krawiec oraz dokumenty potwierdzające kwalifikacje Pani J. J.. W dniu [...].10.2016r. Organ skierował wezwanie do [...] Wojewódzkiej Komendy OHP o usunięcie braków formalnych wniosku tj. uzupełnienie o dokumenty:- formularza informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis, oświadczenia o wielkości otrzymanej pomocy de minimis od roku 2014 do roku 2016. W odpowiedzi na powyższe [...]WK OHP pismem z dnia [...].10.2016r. poinformowała przywołując przepisy ustawy o systemie oświaty oraz art. 2 ust. 16 ustawy o postępowaniu w sprawach udzielania pomocy publicznej, że Ochotnicze Hufce Pracy wypełniają zadania ustawowe, nie prowadzą działalności gospodarczej, wobec czego nie podlegają ustawie o postępowaniu w sprawach o udzielenie pomocy publicznej. Złożony wniosek jest kompletny, a pismo u uzupełnienie wniosku jest bezzasadne.  Burmistrz Miasta i Gminy [...] w dniu [...] listopada 2016r. wydał na podstawie art. 70b ust. 1, 6 i 11 ustawy o systemie oświaty wydał decyzję Nr [...] o odmowie przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika D. K.. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że wnioskodawca ubiegał się o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika na podstawie art. 70b ust. 1 ustawy o systemie oświaty, był pracodawcą w rozumieniu tego przepisu to zobowiązany był do przedłożenia dokumentów wymaganych przy ubieganiu się o pomoc de minimis. Wnioskodawca nie dostarczył dokumentów niezbędnych do uzyskania dofinansowania w postaci formularza informacji przy ubieganiu się o pomoc de minimis, a także oświadczenia o wielkości otrzymanej pomocy de minimis w okresie bieżącego roku kalendarzowego oraz dwóch poprzedzających go lat kalendarzowych, zatem należało wydać decyzję odmowną. Od powyżej opisanej decyzji [...] Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie zgadzając się z jej rozstrzygnięciem. Stwierdziła, że w przypadku OHP refundacja nie stanowi pomocy de minimis. Wskazała ponadto, że budżet OHP nie przewiduje dofinansowania kosztów kształcenia - przyuczenia do wykonywania określonej pracy. Uzyskane z tego tytułu pieniądze są zatem traktowane jako dochód dla budżetu państwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2016r. utrzymało w mocy skarżone rozstrzygnięcie. Powołało art. 70b ustawy o systemie oświaty który stanowi: ust. 1. Pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli: 1) pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania; 2) młodociany pracownik ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1. ust. 6: Dofinansowanie przyznaje wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce zamieszkania młodocianego pracownika, w drodze decyzji, po stwierdzeniu spełnienia warunków określonych w ust. 1. ust. 7. Dofinansowanie jest przyznawane na wniosek pracodawcy złożony w terminie 3 miesięcy od dnia zdania przez młodocianego pracownika egzaminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2. Do wniosku należy dołączyć: 1) kopie dokumentów potwierdzających spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1; 2) kopię umowy o pracę z młodocianym pracownikiem zawartej w celu przygotowania zawodowego; 3) kopię odpowiednio dyplomu lub świadectwa potwierdzającego zdanie egzaminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, albo zaświadczenie potwierdzające zdanie tego egzaminu. ust. 8. Dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianych pracowników jest finansowane ze środków Funduszu Pracy. ust. 11. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, s. 1) lub rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, s. 9). Wskazano, iż ust. 11 art. 70b ustawy o systemie oświaty w związku ze zmianą ustawy o systemie oświaty obowiązuje od dnia 1 września 2012r, i w związku z określeniem, że dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika stanowi pomoc de minimis to pracodawca ubiegający się o dofinansowanie zobowiązany jest dołączyć do wniosku również informacje zgodnie przepisami ustawy z dnia 30.04.2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (tj. Dz.U. z 2016r. poz. 1808) Art. 37 ust. 1 tej ustawy stanowi: Podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy: 1) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie; 2) informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis. W ocenie składu orzekającego Kolegium rozstrzygnięcie Organu pierwszej instancji jest słuszne. Nie powinno bowiem budzić wątpliwości, że zgodnie z art. 11 i 12 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz.U. z 2016r., poz.645) Ochotnicze Hufce Pracy są państwową jednostką budżetową, które wykonują zadania państwa w zakresie zatrudnienia oraz przeciwdziałania marginalizacji i wykluczeniu społecznemu młodzieży, a także zadania w zakresie jej kształcenia i wychowania. Szczegółowy zakres zadań i organizacji OHP określony został w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lipca 201 lr. (Dz.U. Nr 155, poz.920). Ustawodawca w art. 70b ust. 11 ustawy, określił, że dofinansowanie kosztów kształcenia stanowi pomoc de minimis. Powołał się przy tym, na regulacje określone warunkami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, s. 1). Z rozporządzenia tego wynika wprost, że do celów reguł konkurencji określonych w Traktacie przedsiębiorstwem jest każda jednostka wykonująca działalność gospodarczą niezależnie od jej formy prawnej i sposobu finansowania. Decydującego znaczenia w tej kwestii nabiera wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 10 stycznia 2006r. Sygn. c-222/04, w którym rozstrzygnięto te kwestie. Mając na względzie powołane regulacje prawne, Kolegium stoi na stanowisku, że w przypadku działalności OHP w zakresie organizacji kształcenia młodocianych pracowników jednostkę tą należy uznać za przedsiębiorstwo, jako wykonujące działalność gospodarczą niezależnie od tego, że oferowanie towarów i usług jest dokonywane bez celu zarobkowego. Oferta ta bowiem pozostaje w stosunku konkurencji z tymi przedsiębiorcami, którzy maja taki cel i powinna ona zatem podlegać przepisom wspólnotowym dotyczącym pomocy państwa. W tej sytuacji, mimo że [...] Wojewódzka Komenda OHP jest w całości finansowana ze środków pochodzących z budżetu państwa, to przyznanie tej jednostce dofinansowania z art. 70b ustawy o systemie oświaty, powinno się rozpatrywać w aspekcie kontrolowanej pomocy publicznej, której przyznanie może zachwiać równowagę konkurencyjności podmiotów na rynku. Skład orzekający Kolegium podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który rozpatrując sprawę w analogicznym stanie prawnym w wyroku z dnia 20.05.2016 sygn. akt I OSK 3146/15 stwierdził "Naczelny Sąd Administracyjny podziela wykładnię art. 7 Ob ust. 1 u.s.o. przyjętą przez Sąd I instancji i organy administracji, jak i uzasadniającą ją argumentację. Stanowisko to jest zgodne z literalnym brzmieniem przywołanego przepisu. Jest on bowiem adresowany do pracodawcy, a nie do przedsiębiorcy. Skarżąca nie kwestionuje, że zawarła z młodocianym pracownikiem umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego i z tego tytułu ubiega się o pomoc, o której mowa w art. 7Ob u.s.o. Jest on więc pracodawcą w rozumieniu art. 70b ust. 1 u.s.o. Zaś zgodnie z art. 70b ust. 11 u.s.o. dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1 tego przepisu, stanowi pomoc de minimis. Z tego też względu zasadnym było przyjęcie, że ubiegający się o pomoc podmiot obowiązany był do przedłożenia żądanych dokumentów. " Organ przywołał też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10.03.2016r. sygn.akt II SA/Wa 1391/15 w ktrym stwierdzono, że "Przepis art. 70b nie zawiera normy prawnej, z której wynikałoby, że jeśli chodzi o Ochotnicze Hufce Pracy, to mogą one domagać się przyznania dofinansowania na podstawie art. 70b ustawy o oświacie, ale nie w ramach pomocy de minimis; innymi słowy, że art. 7 ust. 11 nie ma zastosowania do skarżącej. Treść tego przepisu jest wyraźna i jednoznaczna, nie pozostawia miejsca na interpretację, jak próbuje to wykazać skarżący". Powyższe stanowisko to podzielił w pełni skład orzekający Kolegium, dlatego też Kolegium stwierdziło, że do rozpatrzenia sprawy z wniosku [...] Wojewódzkiej Komendy OHP w [...] mają zastosowanie przepisy ustawy o systemie oświaty w brzmieniu po 1 września 2012r, a w szczególności art. 70b ust. 11 tej ustawy, uznający dofinansowanie za pomoc de minimis oraz przepisy ustawy o pomocy Konkludując, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że organy orzekają na podstawie przepisów prawa, a te nie pozwalają na przyznanie racji skarżącemu i wydania pozytywnej dla skarżącego decyzji. W sytuacji wezwania wnioskodawcy przez organ pierwszej instancji o uzupełnienie dokumentów, o których była mowa powyżej i nie spełnienie tego warunku przez wnioskującego o dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego, zasadnym staje się wydanie decyzji odmownej, tym bardziej że zgodnie z przepisem art 37 ust. 7 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej do czasu przekazania przez podmiot ubiegający się o pomoc zaświadczeń, oświadczeń lub informacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, pomoc nie może być udzielona temu podmiotowi. Skargę do tut. Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wywiodła [...] Wojewódzka Komenda Ochotniczych Hufców Pracy w [...]. W skardze zarzucono organowi : I. Naruszenie prawa materialnego, przez błędną jego wykładnię: tj. 1. przepisu art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016r., poz. 1943 z późniejszymi zmianami) polegające na jego niezastosowaniu 2. przepisu art. 70b ust. 11 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016r., poz. 1943 z późniejszymi zmianami polegające na jego zastosowaniu podczas gdy nie ma on zastosowania do OHP 3. przepisu art. 2 ust 16 ustawy o postępowaniu w sprawach udzielania pomocy publicznej beneficjentem pomocy poprzez jego zastosowanie i uznanie, iż skarżąca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą, 4. art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis z którego wynika, iż do celów reguł konkurencji określonych w Traktacie przedsiębiorstwem jest każda jednostka wykonująca działalność gospodarczą niezależnie od formy prawnej i sposobu finansowania poprzez uznanie iż, ma on zastosowanie [...] Komendy Wojewodzie ej Ochotniczych Hufców Pracy w [...] II. Naruszeniu przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym), a mianowicie: art. 7, 10, 77, 80 i 107 k.p.a. - poprzez ich niezastosowanie mimo kompletnego materiału dowodowego w sprawie i oparcia decyzji na błędnych ustaleniach dotyczących statusu skarżącego, co skutkowało podjęciem przez organ decyzji noszącej cechy dowolności Wskazując na powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o: 1) Uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej Prezydenta [...] i przyznanie dofinansowania zgodnie z wnioskiem skarżącej, względnie o przekazanie sprawy wymienionemu organu do ponownego jej rozpoznania 2) Zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Według skarżącego kwestionowana decyzja jest niesłuszna, sprzeczna z obowiązującym stanem prawnym i oparta na wybiórczej analizie przepisów ustawy i przepisów wykonawczych w zakresie kompetencji OHP. W uzasadnieniu min. wskazano, iż przepis art. 70b ustawy o systemie oświaty, stanowiący o tym, że dofinansowanie o którym mowa w ust. 1, stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (...) nie wyklucza [...]WK OHP, jako nie podlegającej ustawie o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, z kręgu pracodawców, którym przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Konkluzje zawarte w skarżonej decyzji w ocenie strony, traktować należy jako całkowicie nieuprawnione. O ile można się zgodzić z definicją przedsiębiorstwa jako jednostki wykonującej działalność gospodarczą niezależnie od formy prawnej i sposobu finansowania to nie sposób zgodzić się z implikacjami tej definicji wyciąganymi przez SKO. Szkolenie młodocianych jest jednym z zadań ustawowych OHP i nie może być utożsamiane z działalnością konkurencyjną dla podmiotów gospodarczych takich jak przedsiębiorcy. OHP w żadnym przypadku nie osiąga z tego tytułu korzyści, zaś uznanie wykonywania zadań ustawowych za działalność gospodarczą podlegającą przepisom regulującym pomoc de minimis, biorąc pod uwagę skalę tej działalności oraz ograniczenia kwotowe w udzielaniu pomocy de minimis, prowadziłoby wprost do zaprzestania wykonywania tych zadań (brak środków w budżecie [...] Wojewódzkiej Komendy OHP ) w bardzo krótkim czasie i właśnie to spowodowałoby zachwianie równowagi konkurencyjności podmiotów na rynku, na którą powołuje się SKO. Co istotne również dla oceny zasadności stanowiska organu I i II instancji skarżący wskazał, że w celu wyjaśnienia wątpliwości w rozumieniu zakresu stosowania przepisów dotyczących pomocy de minimis do refundowania kosztów kształcenia młodocianych odbyło się spotkanie Komendanta Głównego OHP i Prezesa UOKiK, na którym potwierdzono słuszność stanowiska OHP co do tego, że w przypadku OHP refundacja nie stanowi pomocy de minimis. Stanowisko UOKiK znalazło swój wyraz również w piśmie z dnia [...] września 2015 r., znak [...]. O ile zgodzić się należy ze stanowiskiem SKO, iż na wynik sprawy nie mają wpływu stanowiska organów stanowiące zalecenia co do sposobu postępowania w sprawach o przyznanie dofinansowania kosztów przyuczenia pracownika do wykonywania określonej pracy , to jednak obowiązkiem organu rozpatrującego daną sprawę jest odniesienie się w uzasadnieniu decyzji do argumentacji zawartej w takim stanowisku szczególnie gdy na jej zasadność powołuje się strona postępowania. Takiego odniesienia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brakuje.  Podkreślono też, iż w obowiązujących przepisach nie ma żadnego wyłączenia odnośnie OHP jako podmiotu uprawnionego do występowania o dofinansowanie kosztów kształcenia-przyuczenia do wykonywania określonej pracy. W budżecie [...] Wojewódzkiej Komendy Ochotniczych Hufców Pracy w [...] wykazuje się dofinansowanie kosztów kształcenia z tytułu przyuczenia do zawodu jako przychód. Uzyskane z tego tytułu pieniądze są zatem traktowane jako dochód dla budżetu państwa. Na podstawie art. 70b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016r.,poz. 1943 z późniejszymi zmianami) pracodawcy mogą uzyskać od gminy, właściwej ze względu na miejsce zamieszkania młodocianego pracownika, dofinansowanie kosztów kształcenia pracownika młodocianego w celu jego przygotowania zawodowego. Dofinansowanie dotyczy wszystkich pracodawców będących osobami prawnymi lub fizycznymi, o ile spełnią warunki określone w art. 70b ustawy o systemie oświaty. Dofinansowanie pracodawcom kosztów przygotowania zawodowego młodocianych pracowników odbywa się w ramach dotacji celowej udzielanej gminie przez właściwego wojewodę. De facto decyzja przyznająca dofinansowanie wydawana jest o ile wniosek spełnia wymagania określone w art. 70b ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Żaden przepis nie przewiduje w tym zakresie wyłączeń podmiotowych, a takie wyłączenie zdaje się wywodzić organ w uzasadnieniu decyzji. Nadto wskazano, iż budżet OHP nie przewiduje dofinansowania kosztów kształcenia - przyuczenia do wykonywania określonej pracy. Uzyskane z tego tytułu pieniądze są zatem traktowane jako dochód dla budżetu państwa. Dofinansowanie dotyczy wszystkich pracodawców będących osobami prawnymi lub fizycznymi, o ile spełnią warunki określone w art. 70b ustawy o systemie oświaty. Dofinansowanie pracodawcom kosztów przygotowania zawodowego młodocianych pracowników odbywa się w ramach dotacji celowej udzielanej gminie przez właściwego wojewodę. Zgodnie bowiem z § 6 ust 4 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 lipca 2011 roku w sprawie szczegółowych zadań i organizacji Ochotniczych Hufców Pracy ( Dz.U.z 28 lipca 2011 r.) § 6. centra kształcenia i wychowania, będące ponadwojewódzkimi jednostkami OHP, realizują zadania w zakresie: 1) prowadzenia rekrutacji do centrów kształcenia i wychowania młodzieży z terenu całego kraju we współdziałaniu z wojewódzkimi komendami OHP i jednostkami samorządu terytorialnego; 2) umożliwienia uczestnikom OHP uzupełnienia wykształcenia ogólnego oraz zdobycia kwalifikacji zawodowych; 3) prowadzenia rejonowych ośrodków szkolenia zawodowego młodzieży; 4) prowadzenia warsztatów szkoleniowo-produkcyjnych dla uczestników OHP; 5) pracy wychowawczo-terapeutycznej z młodzieżą zagrożoną demoralizacją i wchodzącą w konflikt z prawem; 6) przygotowania młodzieży do aktywnego zachowania na rynku pracy; 7) prowadzenia świetlic środowiskowych dla młodzieży ze środowiska lokalnego; 8) organizacji kształcenia i podnoszenia kwalifikacji zawodowych kadry OHP; 9) współpracy z pracodawcami i organizacjami reprezentującymi pracodawców. Wskazane w pkt 4 prowadzenie warsztatów szkoleniowo-produkcyjnych dla uczestników OHP obejmuje swym zakresem kształcenie z tytułu przyuczenia do wykonywania określonej pracy przez młodocianego pracownika. Zgodnie z art. 2 ust 16 ustawy o postępowaniu w sprawach udzielania pomocy publicznej beneficjentem pomocy jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w tym podmiot prowadzący działalność w zakresie rolnictwa lub rybołówstwa, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną. Zatem skoro Ochotnicze Hufce Pracy wypełniając zadania ustawowe nie prowadzą działalności gospodarczej, to nie podlegają ustawie o postępowaniu w sprawach o udzielanie pomocy publicznej. Skarżący podniósł też, iż ustawodawca, który w dość niefortunny sposób sformułował przepis art. 70 b ust. 11 ustawy o systemie oświaty " 11. Dofinansowanie, o którym ( mowa w ust. 1, stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, s. 1) lub rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013. s. 9)" zauważył problemy interpretacyjne jakie z tym przepisem mają zarówno organy administracji samorządowej, jak też różne składy orzecznicze sądów administracyjnych, dokonujące często wykładni niezgodnie z zamiarem ustawodawcy i ratio legis tego przepisu oraz na niejednolite w tym zakresie orzecznictwo i w uchwalonej i podpisanej ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. prawo oświatowe nadał odpowiednikowi art. 70 b ust. 11 ustawy o systemie oświaty czyli art. 121 ust. 11  następujące brzmienie "11. Dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, udzielane podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą w rozumieniu art. 2 pkt 17 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1808 i 1948), stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12,2013, s. 1) lub rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz. Urz. UE L 352 z 24.12.2013, s. 9). Takie brzmienie tego przepisu wyklucza jednoznacznie i definitywnie wykładnię pozwalająca na stosowanie tego przepisu wobec jednostek takich jak Ochotnicze Hufce Pracy W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podkreślić należało, iż stan faktyczny w niniejszej sprawie nie był sporny. Istota sprawy sprowadzała się więc do wykładni przepisów prawa regulujących problematykę pomocy de minimis. Wskazany we wniosku o przyznanie dofinansowania art. 70b ust. 1 nie może stanowić samodzielnej podstawy prawnej do przyznania takiego świadczenia, bowiem tego dofinansowania dotyczy cały art. 70b. Jego ustęp 1 wskazuje jedynie, że pracodawcom, którzy zawarli z młodocianymi pracownikami umowę o pracę w celu przygotowania zawodowego, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia, jeżeli pracodawca lub osoba prowadząca zakład w imieniu pracodawcy albo osoba zatrudniona u pracodawcy posiada kwalifikacje wymagane do prowadzenia przygotowania zawodowego młodocianych określone w przepisach w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania oraz młodociany pracownik gdy ukończył naukę zawodu lub przyuczenie do wykonywania określonej pracy i zdał egzamin, zgodnie z przepisami, o których mowa w pkt 1. Zgodnie z ust. 7 tego samego artykułu, dofinansowanie jest przyznawane na wniosek pracodawcy złożony w terminie 3 miesięcy od zdania przez młodocianego pracownika egzaminu a do wniosku należy dołączyć kopie dokumentów potwierdzających spełnienie warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 (a więc potwierdzających posiadanie kwalifikacji wymaganych do prowadzenia przygotowania zawodowego), kopii umowy o pracę z młodocianym pracownikiem oraz kopii dyplomu lub świadectwa potwierdzającego zdanie egzaminu. Te dokumenty zostały przez skarżącą złożone. Stosownie zaś do ust. 8 tego samego artykułu, dofinansowanie kosztów kształcenia młodocianego pracownika jest finansowane ze środków Funduszu Pracy. Poczynając od 1 września 2012 r. do art. 70b ustawy o systemie oświaty wprowadzono ustęp 11, w myśl którego dofinansowanie, o którym mowa w ust. 1, stanowi pomoc de minimis udzielaną zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (UE) Nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis lub rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym. W okresie od 1 września 2012r. do 8 lipca 2014r. ust. 11 odwoływał się do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006, str. 5). Przepis art. 70b nie zawiera normy prawnej, z której wynikałoby, że jeśli chodzi o Ochotnicze Hufce Pracy, to mogą one domagać się przyznania dofinansowania na podstawie art. 70b ustawy o oświacie, ale nie w ramach pomocy de minimis, a więc że art. 70b ust. 11 nie ma zastosowania do skarżącej. Treść tego przepisu jest wyraźna i jednoznaczna, nie pozostawia miejsca na interpretację, jak próbuje to wykazać skarżący. Zaprezentowany w skardze sposób odczytania zawartego w art. 70b ust. 11 uregulowania, stanowi w ocenie Sądu wykładnię contra legem i jako taki nie może być zaakceptowany. Szczegółowe zasady postępowania w sprawie uzyskania pomocy de minimis określa ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej . Zgodnie z jej art. 37 podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy: 1. wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w ciągu 2 poprzedzających go lat, albo oświadczenia o wielkości pomocy de minimis otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie; 2. informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis. Do czasu przekazania przez podmiot ubiegający się o pomoc zaświadczeń, oświadczeń lub informacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, pomoc nie może być udzielona temu podmiotowi (ust. 7). Skarżąca uzasadniając swoje stanowisko, że przysługuje jej jako pracodawcy dofinansowanie na podstawie art. 70b, ale nie w ramach pomocy de minimis powołuje się na dwie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz na stanowisko Komendanta Głównego OHP i Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Powyższe decyzje oraz interpretacje, nie stanowią jednak źródła prawa, w oparciu o które organy i sądy mogą rozstrzygać sprawy. Ponadto nie są one wiążące. Stanowisko UOKiK oraz Komendanta Głównego OHP należy traktować jako wypowiedzi osób trzecich (dokument prywatny). Moc dowodowa takiego dokumentu nakazuje jedynie organowi właściwemu w sprawie przyjąć, że podmiot, który wypowiedział ten pogląd, tak twierdzi. Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z art. 87 Konstytucji RP. są jedynie : Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia, a na obszarze oddziaływania organów, które je ustanowiły akty prawa miejscowego. Reasumując, skoro zgodnie z art. 70b ust. 11 ustawy o systemie oświaty dofinansowanie kosztów kształceniu stanowi pomoc de minimis, której przyznanie uzależnione jest nie tylko od złożenia dokumentów, o których mowa w art. 70b ust. 7 ustawy o systemie oświaty, ale także dokumentów wymaganych przepisami art. 37 ust. 1 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej oraz przepisami wydanego na jej podstawie rozporządzenia z 29 marca 2010r., prawidłowo organ I instancji wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie konkretnych dokumentów. Skoro zaś skarżącą żądanych dokumentów nie złożyła, organ I instancji oraz organ odwoławczy, zasadnie na podstawie art. 37 ust. 7 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej organy odmówiły przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnić należało, że bez znaczenia w niniejszym przypadku pozostaje okoliczność, czy OHP jest przedsiębiorcą i czy wykonuje działalność gospodarczą. Istotą sprawy jest bowiem prawidłowa ocena organów, że dofinansowanie, o które wnosił skarżący może być przyznane wyłącznie jako pomoc de minimis, a skoro tak, to koniecznym było złożenie przez podmiot ubiegający się o tę pomoc, dokumentów, o jakich mowa w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. Ponadto odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organ przepisów postępowania należało stwierdzić, że strona skarżąca nie wskazała na czym polegało naruszenie przepisów procesowych. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012r., poz. 270 ze zmianami).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło