II SA/Wa 32/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia: - odrzucić skargę - W dniu 10 listopada 2005 r. G. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Rady Ministrów, skargę na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] września 2004 r. w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej. W jej treści G. P. podała, że skargę do Sądu składa w związku z doręczonym jej w dniu 14 października 2005r. pismem z Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2005 r. do którego załączono zaskarżoną decyzję. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezesa Rady Ministrów – radca prawny T. M. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku o oddalenie skargi. Jako przyczynę odrzucenia skargi pełnomocnik organu wskazał na okoliczność, iż zaskarżona decyzja została wysłana na prawidłowy adres, a wobec niemożności jej doręczenia z uwagi na nieobecność adresatki pismo pozostawiono w urzędzie pocztowym przez okres 14 dni umieszczając jednocześnie zawiadomienie o tym fakcie w skrzynce oddawczej skarżącej. Przesyłki nie podjęto w terminie. Dodatkowo, decyzję wysłano ponownie w dniu 22 października 2004 r., ale, pomimo kolejnego dwukrotnego awizowania, przesyłki nie podjęto w terminie. W ocenie pełnomocnika organu, w oparciu o treść art. 44 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja została zatem doręczona z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, tj. w dniu 12 listopada 2004 r., co wynika także z adnotacji dokonanej przez urząd pocztowy na kopercie zawierającej ww. przesyłkę. Z kolei fakt późniejszego przesłania skarżącej decyzji przy piśmie z dnia [...] października 2005 r. nie czyni, w świetle powołanego art. 44 § 4 Kpa, nieskutecznym doręczenia decyzji w dniu 12 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. G. P. skargę na powołaną na wstępie decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 10 listopada 2005 r. (dowód – koperta z datą stempla pocztowego w aktach sprawy). Dniem zaś doręczenia tej decyzji jest dzień 29 września 2004 r., a nie jak przyjął organ dzień 12 listopada 2004 r. Wbrew bowiem twierdzeniom pełnomocnika organu, procesowy skutek doręczenia powstał w terminie określonym w art. 44 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z niemożnością doręczenia skarżącej decyzji za pierwszym razem. Skoro zatem skuteczne zawiadomienie o złożeniu pisma przesłanego pocztą (awizo) nastąpiło w dniu 22 września 2004 r., a stosownie do treści art. 44 § 1 pkt 1 i § 2 Kpa w brzmieniu obowiązującym w tym dniu, doręczyciel pocztowy obowiązany był przechowywać pismo w swojej placówce przez okres siedmiu dni umieszczając jednokrotne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, to doręczenie nastąpiło z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego terminu, tj. 29 września 2004 r. Skutek doręczenia nastąpił z upływem tego dnia niezależnie od okoliczności, iż urząd pocztowy awizował przesyłkę dwukrotnie, ponieważ i tak ostatecznie została ona zwrócona do organu jako przesyłka niepodjęta w terminie. W świetle powyższych uwag ponowne wysłanie decyzji skarżącej w dniu 22 października 2004 r. było zbędne. Z kolei przesłanie skarżącej decyzji przy piśmie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] października 2005 r. miało charakter wyłącznie informacyjny i stanowiło w istocie odpowiedź organu na pismo G. P. z dnia 22 września 2005 r. W konsekwencji, zestawiając datę doręczenia decyzji z datą wniesienia skargi, stosownie do treści art. 53 § 1 powołanej powyżej ustawy, należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu (ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 29 października 2004 r.) i z tego powodu podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy- z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.