II SA/Wa 320/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. K. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego postanawia: przyznać Z. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z. K. wraz ze skargą na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który uzupełniła składając wypełniony formularz PPF, wskazując, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Podała, że od 2010 r. jest wdową, pozostaje sama w gospodarstwie domowym, jest osobą starszą (90 lat), niepełnosprawną oraz ciężko chorą (choroba [...]), a utrzymuje się z emerytury, która wraz z dodatkiem opiekuńczym wynosi 1.162,49 zł. Wskazała, że osiągane dochody przeznacza na leki, pampersy i środki ortopedyczne oraz spłaca zadłużenie za media w ratach po 70 zł miesięcznie. Oświadczyła, że nie posiada nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz akt administracyjnych wynika, że wnioskodawczyni jest osobą schorowaną i niepełnosprawną od 6-go roku życia, starszą i nieporadną, a otrzymywane świadczenie wynosi 1.162 zł, z czego znaczna część jest przeznacza na wydatki związane z leczeniem i brakuje środków na inne podstawowe potrzeby. Trzeba również stwierdzić, że sam wpis sądowy od wniesionej skargi wynosi 300 zł. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.