II SA/Wa 325/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji postanawia - umorzyć postępowanie. W dniu [...] lutego 2008 r. E. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji. Zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w G. z dnia [...] września 2007 r. nr [...], skarżący, zarzucając naruszenie prawa, wniósł o jej uchylenie. Następnie pismem z dnia [...] marca 2008 r. E. D. cofnął wyżej wymienioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, że skarżący cofając skargę rezygnuje z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowania utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do § 2 powołanego artykułu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.