II SA/Wa 325/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...]S. A. z/s w K. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 325/17 sprawy ze skargi D. G. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: - odmówić uzupełnienia wyroku - Wyrokiem z 24 października 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 325/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi D. G. (zwana dalej: skarżąca) na Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych, orzekł o oddaleniu skargi. Pismem z [...] października 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik uczestnika postępowania złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku poprzez zasądzenie zwrotu kosztów sądowych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; zwana dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba, że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3), w tej sytuacji właściwą formę orzeczenia stanowi postanowienie. Wniosek o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, zaś – stosownie do art. 16 § 2 p.p.s.a. – sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym. Wskazać przy tym należy, że uzupełnić można tylko sentencję wyroku, a nie jego uzasadnienie. Z treści powołanego przepisu wyraźnie wynika, że strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku poprzez zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w przypadkach, w których sąd nie orzekł w ogóle o kosztach, mimo, że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. W sprawie istotną jest okoliczność, iż wniosek o uzupełnienie wyroku poprzez orzeczenie o kosztach złożyła nie skarżąca, a uczestnik postępowania, któremu zgodnie z art. 200 p.p.s.a. nie przysługuje zwrot kosztów postępowania. Zwrot kosztów postępowania przysługuje bowiem jedynie na rzecz skarżącego, w razie uwzględnienia jego skargi, przy czym strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów (art. 200 i art. 210 § 1 zd. 1). W związku z tym, że żądanie uzupełnienia przedmiotowego orzeczenia o zasadzenie zwrotu kosztów postępowania zostało złożone przez podmiot nieuprawniony - uczestnika postępowania, nie podlega ono uwzględnieniu. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 157 § 1 i 3 p.p.s.a, orzekł, jak w sentencji postanowienia.