II SA/Wa 329/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska Adam Lipiński (spr.) Protokolant asystent sędziego Beata Gibzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2011 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego: 1) stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji z dnia [...] października 2010 r. 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. J. K., emeryt policyjny, w dniu 3 grudnia 2008 r. przedstawił Komendantowi Miejskiemu Policji w L. oświadczenie mieszkaniowe w związku ze staraniem się o przyznanie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Komendant Miejski Policji w L. pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. poinformował zainteresowanego o braku od dnia 1 stycznia 2006 r. podstaw prawnych do przyznania takiego świadczenia emerytowi policyjnemu i wskazał na obowiązujące w tym przedmiocie przepisy. J. K. w dniu 8 lipca 2010 r. w trybie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. złożył wniosek z dnia 5 lipca 2010 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. (pismo z dnia [...] grudnia 2008 r. strona potraktowała jako decyzję), wskazując na rażące naruszenie przez organ art. 162 § 1 K.p.a. Komendant Wojewódzki Policji we W. decyzją z dnia [...] października 2010 r., na postawie art. 156 § 1 pkt 2 i art. 157 § 1 i 2 K.p.a. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Komendanta Miejskiego Policji w L. z dnia [...] grudnia 2008 r. Od powyższego rozstrzygnięcia J. K. złożył odwołanie i Komendant Główny Policji, po rozpatrzeniu odwołania, decyzja z dnia [...] grudnia 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2010 r. W uzasadnieniu organ między innymi wskazał, iż pismo Komendanta Miejskiego Policji w L. z dnia [...] grudnia 2008 r. stanowi decyzję, albowiem posiada cztery niezbędne elementy decyzji wynikające z treści art. 107 § 1 K.p.a. (jest skierowane do strony postępowania, zawiera rozstrzygnięcie, wskazuje organ orzekający w tej sprawie i zawiera podpis osoby organ ten reprezentującej). J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji wraz z decyzją organu I instancji, podnosząc zarzut naruszenia przez organ przepisów art. 162 § 1 pkt 1 i art. 16 § 1 K.p.a. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania niniejszej sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast, zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga podlega uwzględnieniu, jednak nie z przyczyn w niej wskazanych. Zawarta w przepisie art. 156 K.p.a. instytucja prawna stwierdzenia nieważności decyzji może być zastosowana do decyzji, a nie pisma wydanego przez organ administracji w trybie informacji. Organy obu instancji błędnie zakwalifikowały pismo Komendanta Miejskiego Policji w L. z dnia [...] grudnia 2008 r. jako decyzję administracyjną. Pismo to zawiera niektóre cechy decyzji administracyjnej, jak: datę, oznaczenie organu, podpis osoby organ ten reprezentujący oraz przepisy prawa. Jednakże, pomimo zaadresowania tego pisma do zainteresowanego, nie zawiera wprost stanowczego rozstrzygnięcia, co do żądania J. K. Organ jedynie wskazał, iż świadczenie nie przysługuje od dnia 1 stycznia 2006 r. emerytom policyjnym, jednakże brak tu konkretyzacji, iż świadczenie to nie przysługuje zainteresowanemu. Istotą decyzji jest rozstrzygnięcie konkretnej sprawy danego obywatela, zatem z treści decyzji musi wynikać takie spersonalizowanie rozstrzygnięcia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, analizując treść przedmiotowego pisma z dnia [...] grudnia 2008 r., którego poświadczony za zgodność przez organ odpis, znajduje się na k. 12 akt administracyjnych, doszedł do wniosku, iż jest to zwykłe pismo informujące zainteresowanego o przepisach prawnych regulujących od dnia 1 stycznia 2006 r. zasady przyznawania równoważnika pieniężnego za remont lokalu i stanowiące ocenę przez organ tego stanu prawnego, iż świadczenie takie nie przysługuje emerytom policyjnym. Skoro pismo z dnia [...] grudnia 2008 r. stanowi informację o stanie prawnym w zakresie określonego problemu, to nie może stanowić przedmiotu postępowania przewidzianego w art. 156 i nast. K.p.a. Uczynienie takiego pisma przedmiotem postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji stanowi o rażącym naruszeniu przez organy obu instancji podstawowych zasad instytucji stwierdzenia nieważności decyzji. Dlatego zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji z dnia [...] października 2010 r., dotknięte są wadą nieważności. Organ, rozpoznając wniosek J. K. z dnia 5 lipca 2010 r. (wpływ do organu dnia 8 lipca 2010 r.), powinien odmówić wszczęcia postępowania w sprawie zakreślonej niniejszym wnioskiem. Odnosząc się z kolei do zarzutów skargi, wskazać należy, iż są one o tyle chybione – bowiem organ w ogóle nie orzekł w granicach art. 162 § 1 K.p.a. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 145 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.