II SA/Wa 330/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Ewa Marcinkowska, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant specjalista Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2022 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę J. W. , po okresie przebywania w dyspozycji Szefa CBA, decyzją personalną z dnia [...] grudnia 2021 r., z dniem [...] grudnia 2021 r. został przeniesiony na stanowisko służbowe: Ekspert w Wydziale [...] w [...] . Funkcjonariusz nie wyraził zgody na powyższe przeniesienie. Decyzją personalną z dnia [...] grudnia 2021 r., J. W. został zwolniony ze służby w CBA. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia przywołano przepis art. 58 ust. 3 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i wskazano, że z przepisu tego wynika obowiązek zwolnienia funkcjonariusza ze służby, w przypadku niewyrażenia przez niego pisemnej zgody na przeniesienie na określone stanowisko. Od powyższej decyzji skargę do tut. Sądu wywiódł J. W. zarzucając naruszenie art. 58 ust. 3 w związku z art. 61 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Wskazał, że doszło do niedopuszczalnego przeniesienia go na niższe stanowisko służbowe Eksperta pomimo tego, że przepis art. 58 ust. 3 ustawy o CBA nie przewiduje możliwości przeniesienia funkcjonariusza na jakiekolwiek dowolne stanowisko służbowe, ani nie jest także narzędziem Szefa CBA umożliwiającym mu swobodne degradowania funkcjonariuszy. Podniósł, że przepis ten posługuje się pojęciem "funkcjonariusza przenosi się na określone stanowisko służbowe" czyli takie, które w ocenie skarżącego winno być odpowiednie dla dotychczasowego przebiegu służby, kwalifikacji zawodowych i predyspozycji. Dalej skarżący dodał, że o statusie zawodowym funkcjonariuszy CBA a także o uposażeniu zasadniczym decyduje wyłącznie stanowisko służbowe. Dlatego ustawodawca mając na celu zabezpieczenie tego statusu i uposażenia użył pojęcia "określone stanowisko służbowe" przewidując, że przepis art. 58 ust. 3 i instytucja przenoszenia funkcjonariuszy do dyspozycji Szefa CBA może być niewłaściwie wykorzystywana do obniżania stanowisk służbowych a także do zwalniania ze służby. Dalej zauważył, że kwestie kar dyscyplinarnych i obniżenia stanowiska służbowego funkcjonariuszy reguluje art. 61 ustawy o CBA a względem stanowiska Dyrektora Delegatury stanowisko Eksperta jest stanowiskiem zdecydowanie niższym, wiąże się z niższym statusem zawodowym a także z niższym uposażeniem zasadniczym. Wskazał, że służbę na stanowisku Eksperta pełnił w latach 2015-2016 następnie w kolejnych latach awansował na stanowisko Naczelnika Wydziału i Dyrektora Delegatury i w tym czasie był wielokrotnie nagradzany za służbę oraz odznaczony przez Prezydenta RP Krzyżem Zasługi. Według skarżącego istotną okolicznością jest również fakt, że Szef CBA skarżoną Decyzją Personalną nr [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. przeniósł go na stanowisko Eksperta w Wydziale [...] w [...], którą to jednostką organizacyjną kierował przez kilka ostatnich lat, będąc przełożonym wszystkich funkcjonariuszy. Dodatkowo wskazał, że Ekspert Wydziału [...] wykonuje wyłącznie czynności służbowe o charakterze procesowym, natomiast jego ponad dwudziestoletni przebieg służby oraz kwalifikacje zawodowe nie były nigdy związane z prowadzeniem postępowań przygotowawczych. Powyższa okoliczność dowodzi w ocenie strony, że skarżona decyzja Szefa CBA jest oparta na fałszywej przesłance jakoby przydzielone nowe stanowisko służbowe było odpowiednie dla dotychczasowego przebiegu służby, predyspozycji i kwalifikacji zawodowych. Na zakończenie dodał, iż warunkiem umożliwiającym Szefowi CBA wydanie skarżonej decyzji o zwolnieniu ze służby było wyłącznie wcześniejsze wydanie skarżonej decyzji o przeniesieniu na niższe stanowisko służbowe. Dlatego dowodzone naruszenia przepisów są istotne i obciążają także Decyzję Personalną o zwolnieniu ze służby. Jeśli decyzja o przeniesieniu na określone stanowisko służbowe byłaby wydana w sposób wolny od naruszeń, to zwolnienie ze służby, w trybie instytucji określonej przepisem art. 58 ust. 3 ustawy o CBA, nigdy by nie nastąpiło. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy skarżona decyzja odpowiada normie art. 58 ust. 3 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. W myśl przywołanej regulacji, w przypadku niewyrażenia przez funkcjonariusza pisemnej zgody na przeniesienie na określone stanowisko, zwalnia się go ze służby, chyba że spełnia warunki do zwolnienia na korzystniejszych zasadach. Powyższy przepis w sposób jednoznaczny formułuje więc obowiązek organu, zwolnienia takiego funkcjonariusza, który nie wyraził pisemnej zgody na przeniesienie na odpowiednie stanowisko służbowe. Ustawodawca nie pozostawił w tej mierze organowi żadnego luzu decyzyjnego i żadnej uznaniowości. Przenosząc powyższe na realia faktyczne sprawy uznać należało, iż skarżona decyzja odpowiada prawu. Okolicznością niesporną jest bowiem to, że skarżący po otrzymaniu propozycji przeniesienia go na stanowisko służbowe "ekspert" w Wydziale [...] w [...] z dniem [...] grudnia 2021 r. – nie wyraził pisemnie zgody na takie przeniesienie. Organ będąc więc związanym treścią art. 58 ust. 3 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, musiał zwolnić funkcjonariusza ze służby. Z akt sprawy, jak też z treści skargi nie wynikała zaś okoliczność, by skarżący spełniał warunki do zwolnienia ze służby na korzystniejszych warunkach. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329).