II SA/Wa 332/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. T. - przedstawiciela ustawowego małoletniej S. T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia 06 lutego 2014 r. (07 lutego 2014 r. - data stempla pocztowego na kopercie, w której nadesłano pismo) K. T. - przedstawiciel ustawowy małoletniej S. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. W treści przedmiotowej skargi skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca oświadczyła, że przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję odebrał jej ojciec, który przekazał przesyłkę adresatowi dopiero 03 lutego 2014 r., albowiem wcześniej zapomniał tego uczynić, z uwagi na podeszły wiek i związane z tym problemy z pamięcią. Na potwierdzenie powyższego skarżąca do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi dołączyła oświadczenie ojca z [...] lutego 2014 r. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu, ustosunkowując się do wniosku skarżącej o przywrócenie terminu, wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została przesłana skarżącej listem zwykłym bez potwierdzenia odbioru. Jednocześnie pełnomocnik organu podniósł, iż, biorąc pod uwagę sytuację rodzinną skarżącej oraz fakt, że niezwłocznie po uzyskaniu decyzji od swego ojca skarżąca wystąpiła ze skargą, organ nie sprzeciwia się przywróceniu terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 86 § 1 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została odebrana przez ojca skarżącej, który, z uwagi na podeszły wiek i związane z tym problemy z pamięcią, zapomniał o przekazaniu przesyłki adresatowi od razu po odbiorze, lecz uczynił to dopiero 03 lutego 2014 r. Jak wynika z wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi uznać należy 03 lutego 2014 r. - dzień przekazania skarżącej przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję przez jej ojca. Z kolei pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżąca wniosła do Sądu, za pośrednictwem organu, w dniu 07 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadesłano pismo). Tym samym stwierdzić należy, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie określonym w art. 87 § 1 ww. ustawy. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca wniosła skargę na wskazaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (Patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński i inni, Wydanie II, Kantor Wydawniczy Zakamycze 2006, s. 205.) W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż przyczyną uchybienia terminu było nieprzekazanie przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję przez ojca skarżącej od razu po odbiorze, lecz dopiero 03 lutego 2014 r. Ojciec skarżącej zapomniał o przekazaniu przesyłki adresatowi wcześniej, z uwagi na podeszły wiek i związane z tym problemy z pamięcią. W ocenie Sądu, skarżąca uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mając na uwadze to, że zaskarżona decyzja została przesłana skarżącej listem zwykłym bez potwierdzenia odbioru oraz to, że o.raz to, że wyjaśnienia skarżącej zawarte we wniosku o 2014 r.mięcią zapomniał o przekazaniu przesyłki adresatowi. a wystąpiła świadczenie ojca z [...] lutego 2014 r., załączone do wniosku o przywrócenie terminu, potwierdza wyjaśnienia skarżącej, zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, stwierdzić należy, że powyższe wskazuje na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, która wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.