II SA/Wa 3332/21

PostanowienieWSA w Warszawie2023-01-10

Skład orzekający: Andrzej Kołodziej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku śmierci strony w toku postępowania administracyjnego, w którym przedmiotem jest prawo ściśle związane z osobą zmarłego (np. wyrównanie ekwiwalentu za urlop), postępowanie sądowe powinno zostać umorzone?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ przedmiot sprawy – wyrównanie ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop – dotyczy praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłej skarżącej. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postępowanie ulega umorzeniu, chyba że interes prawny w jego kontynuacji zgłasza inna osoba, co w tym przypadku nie miało miejsca.
Stan faktyczny
Skarżąca D. M. wniosła skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji odmawiającą wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Postępowanie zostało zawieszone z uwagi na pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego przez WSA w Białymstoku dotyczące zgodności przepisów regulujących ekwiwalent za urlop z Konstytucją. Po podjęciu postępowania, Sąd został poinformowany o śmierci skarżącej. W związku z tym, Sąd umorzył postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 23 sierpnia 2021 r. D. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 września 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 3332/21 zawiesił postępowanie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z poźn. zm.), wskazując, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 21 stycznia 2021 r., sygn. akt II SA/Bk 866/20 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "Czy art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1610) w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie przepisu art. 115a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2020 r. poz. 360, z późn. zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2020 r. do spraw dotyczących ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy wszczętych po dniu 6 listopada 2018 r. w odniesieniu do policjantów zwolnionych ze służby przed dniem 6 listopada 2018 r. jest zgodny z art. 2, art. 8 ust. 1, art. 32 ust. 1, art. 190 ust. 1, 3 i 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r." Sąd pytający zwrócił uwagę, że art. 9 ust. 1 ustawy o szczególnych rozwiązaniach (...), uchwalony w wyniku wykonania wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 6 listopada 2018 r., sygn. akt K 7/15 i określający zasady obliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i urlop dodatkowy, może różnicować funkcjonariuszy Policji w zależności od daty zwolnienia ich ze służby. W odniesieniu do policjantów, którzy zostali zwolnieni ze służby od 6 listopada 2018 r. stosuje się bowiem rozwiązania prawne korzystniejsze, aniżeli zasady obowiązujące funkcjonariuszy zwolnionych przed tą datą. Zróżnicowanie takie budzi, w ocenie Sądu pytającego, wątpliwości w zakresie jego zgodności z normami konstytucyjnymi, zwłaszcza w kontekście wydanego już i przywołanego wyżej wyroku Trybunału Konstytucyjnego. W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie prawne ma znaczenie dla rozpoznawanej przez Sąd sprawy, w której jedyną przyczyną uzasadniającą odmowę przeliczenia i wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego skarżącej było stwierdzenie, że została ona zwolniona ze służby przed 6 listopada 2018 r., w związku z czym wypłacony jej ekwiwalent ustalono w prawidłowej – zdaniem organu – wysokości. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2022 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie i zarządzeniem z tego samego dnia wezwał skarżącą do wskazania, w terminie 14 dni, czy wyraża zgodę na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 3 stycznia 2023 r. W. M. poinformował Sąd, że jego małżonka zmarła [...] grudnia 2022 r. i nadesłał odpis skrócony aktu zgonu potwierdzony przez Zastępcę Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.); zwanej dalej jako P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W myśl art. 161 § 2 P.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy z uwagi na brak podstaw prawnych do wypłaty tego ekwiwalentu w wysokości innej niż wynikająca z naliczenia dokonanego w związku ze zwolnieniem ze służby, zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2020 r. poz. 360, z późn. zm.). W związku z powyższym przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą skarżącej. W tego rodzaju sprawie interes małżonka lub dzieci skarżącej czy też innego członka jej rodziny ma charakter co najwyżej faktyczny, a nie prawny. Tym samym, wobec śmierci skarżącej, w niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania określona w art. 161 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło