II SA/Wa 336/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bronisław Szydło Sędziowie WSA - Eugeniusz Wasilewski - Adam Lipiński (spr.) Protokolant - Agnieszka Kolasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi J. N. na decyzję Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie zmiany rozkazu zwalniającego ze służby - oddala skargę - W dniu 12 października 2005 r. J. N. złożył pisemne wystąpienie ze służby z dniem 10 listopada 2005 r. wraz z wnioskiem o skierowanie na komisję lekarską. W związku z powyższym Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego rozkazem personalnym z dnia [...] października 2005 r. nr [...] zwolnił skarżącego ze służby w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego z dniem 10 listopada 2005 r. na podstawie art. 50 ust. 1 w zw. z art. 60 ust. 3 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu (Dz. U. Nr 74, poz. 676 ze zm.) - zwaną dalej ustawą o ABW i AW. W dniu 31 października 2005 r. J. N. złożył wniosek o zmianę wyżej wskazanego rozkazu personalnego w części dotyczącej podstawy prawnej zwolnienia z zastosowanego art. 60 ust. 3 na art. 60 ust. 1 pkt 1 ustawy o ABW i AW. Wniosek swój uzasadnił tym, że [...] października 2005 r. otrzymał orzeczenie nr [...] Regionalnej Komisji Lekarskiej Nr [...] ABW stwierdzające trwałą niezdolność do służby i zaliczające do trzeciej grupy inwalidztwa. Pismem z dnia 21 listopada 2005 r. J. N. sprecyzował, że rozpatrzenie jego wniosku powinno nastąpić w trybie art. 155 kpa. Szef ABW decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. odmówił zmiany rozkazu personalnego z dnia [...] października 2005 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji Szef ABW stwierdził, że podstawą prawną rozkazu, którego wzruszenia w trybie art. 155 kpa domagał się J. N., stanowił art. 60 ust. 3 ustawy o ABW i AW. Stosownie do treści tego przepisu zwolnienie ze służby na tej podstawie ma charakter obligatoryjny a nie uznaniowy. Skoro decyzja wydana na podstawie art. 155 kpa może dotyczyć wyłącznie kwestii rozstrzygniętych decyzją ostateczną, a nie kwestii nowych, to w trybie art. 155 kpa nie można zmienić podstawy prawnej zwolnienia ze służby na podstawę, która nie istniała w dacie wydania ostatecznego rozkazu o zwolnieniu J. N. ze służby w ABW. J. N. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając organowi naruszenie przepisu art. 7 i 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) - zwanej dalej kpa, czyli brak kierowania się słusznym interesem strony przy rozpatrywaniu jego wniosku. Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] Szef ABW utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając, że organ był związany wnioskiem J. N. dotyczącym zwolnienia i nie istniały w tym czasie inne podstawy zwolnienia ze służby tego funkcjonariusza. W skardze z dnia 9 lutego 2006 r. J. N. wniósł o uchylenie decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...], bowiem, według skarżącego, organ nie wskazał faktów i motywów, które racjonalnie i logicznie uzasadniałyby, iż zmiana podstawy prawnej w rozkazie personalnym o zwolnieniu go ze służby nie leży w słusznym interesie strony, a także iż zmianie tego rozkazu sprzeciwiają się przepisy szczególne. Szef ABW wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w rozpoznawanej sprawie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Trwałość ostatecznych decyzji administracyjnych oznacza, że mogą być one zmieniane lub uchylane przez organ administracji państwowej wyłącznie w nadzwyczajnych trybach oraz w przypadkach określonych wprost w kpa lub w przepisach szczególnych, przy ścisłym zachowaniu tych warunków. Zgodnie z treścią art. 155 kpa decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji państwowej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Z treści tego przepisu wynika, że decyzja wydana na podstawie art. 155 kpa może dotyczyć wyłącznie kwestii rozstrzygniętych poprzedzającą ją decyzją ostateczną, a nie kwestii nowych. W rozpatrywanej sprawie decyzją ostateczną Szefa ABW z dnia [...] października 2005 r. J. N. został zwolniony ze służby w ABW na podstawie art. 60 ust. 3 powołanej ustawy o ABW i AW. Zgodnie z tym przepisem funkcjonariusza zwalnia się ze służby w terminie do 6 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby. Wykładnia językowa tego przepisu wskazuje, że pisemne wystąpienie ze służby, z uwagi na użyty zwrot "zwalnia się", obliguje do zwolnienia funkcjonariusza ze służby nie pozostawiając organowi wyboru co do innego sposobu rozstrzygnięcia. Skoro jednak decyzja wydana na podstawie art. 155 kpa może dotyczyć wyłącznie kwestii rozstrzygniętych decyzją ostateczną, a nie kwestii nowych, to w trybie art. 155 kpa nie można zmienić podstawy prawnej zwolnienia ze służby na podstawę, która nie istniała w dacie wydania decyzji ostatecznej o zwolnieniu skarżącego ze służby w ABW, bowiem w świetle art. 107 § 1 kpa nie budzi wątpliwości, że podstawa prawna rozstrzygnięcia należy do istotnych elementów decyzji administracyjnej. Z nadesłanych akt administracyjnych wynika, że w dacie wydania ostatecznej decyzji o zwolnieniu ze służby nie istniała podstawa zwolnienia skarżącego, określona w art. 60 ust. 1 pkt 1 ustawy o ABW i AW, gdyż skarżący nie dysponował jeszcze orzeczeniem Regionalnej Komisji Lekarskiej Nr [...] ABW stwierdzającym trwałą niezdolność do służby wskazaną w tym przepisie. Orzeczenie komisji lekarskiej z dnia [...] października 2005 r. zostało wydane już po wydaniu decyzji ostatecznej z dnia [...] października 2005 r. o zwolnieniu ze służby, a okoliczność, że skarżący został uznany za trwale niezdolnego do służby, jest bez znaczenia dla tej konkretnej sprawy. Wobec powyższego stwierdzić należy, że decyzja o zwolnieniu skarżącego ze służby w ABW nie była decyzją uznaniową, gdyż organ administracji państwowej był związany wnioskiem skarżącego. Ponadto, nie istniały wówczas inne podstawy zwolnienia skarżącego ze służby, zaś wzruszenie w trybie art. 155 kpa ostatecznych decyzji, które nie są wadliwe, może dotyczyć tylko takich decyzji, które mają charakter uznaniowy lub przy wydawaniu których organ administracji ma do wyboru pewną gamę rozstrzygnięć, z których każde jest zgodne z prawem. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.