II SA/Wa 34/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Pisula - Dąbrowska Sędziowie sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung (spr.) sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz Protokolant Małgorzata Płodzicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2008 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnej części równoważnika pieniężnego w zamian za przedmioty umundurowania nie wydane w naturze - oddala skargę. Komendant Główny Straży Granicznej decyzją nr [...], wydaną w dniu [...] października 2007 r. na podstawie art. 127 § 2 i 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 6a pkt 3 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. M. od decyzji Komendanta Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. w sprawie zwrotu nienależnej części równoważnika pieniężnego w zamian za przedmioty umundurowania niewydane w naturze, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, iż orzeczeniem dyscyplinarnym Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. M. M. ukarana została karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji orzeczeniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Głównego Straży Granicznej. W tej sytuacji Komendant Główny Straży Granicznej, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r., zwolnił M. M. ze służby przygotowawczej z dniem [...] lipca 2007 r. W związku z powyższym Komendant Nadwiślańskiego Oddziału Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r., działając na podstawie § 14 pkt 3 w związku z § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 maja 2004 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszom Straży Granicznej równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie (Dz. U. Nr 138, poz. 1467 i z 2006 r. Nr 8, poz. 623), nakazał M. M. zwrócić nienależną część wypłaconego w 2007 r. równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie niewydane w naturze, tj. za okres [...] sierpnia 2007 r. – [...] marca 2008 r. w wysokości 1232 zł. Od tej decyzji zainteresowana złożyła odwołanie. Rozpoznając odwołanie, Komendant Główny Straży Granicznej podniósł, że zgodnie z § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 maja 2004 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszowi Straży Granicznej równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie, funkcjonariusz zwolniony ze służby przygotowawczej w Straży Granicznej, któremu wypłacono równoważnik, zwraca część równoważnika pieniężnego liczonego w pełnych miesiącach za okres niepozostawania w służbie nie później niż w ostatnim dniu pełnienia służby. Dzień ten w przypadku skarżącej został określony w decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. – na [...] lipca 2007 r. Termin ten nakazywał jej wykonanie poprzez nadanie rozkazowi personalnemu nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. o zwolnieniu ze służby przygotowawczej, rygoru natychmiastowej wykonalności, pomimo przysługującej możliwości odwołania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. M. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej jako naruszających prawo, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 156 § 1 pkt 5 oraz art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W ocenie skarżącej rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. dotyczący zwolnienia ze służby przygotowawczej nie stał się prawomocny, pomimo nadania rygoru natychmiastowej wykonalności. W związku z powyższym data [...] lipca 2007 r. nie może być uznana za datę rozwiązania stosunku służbowego, a w tej sytuacji nie może być wskazana jako termin rozliczenia należności na podstawie § 13 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszowi równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Straży Granicznej wnosił o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Sąd analizuje zaskarżoną decyzję pod względem jej zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania tej decyzji. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga analizowana według tych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą prawną do wydania skarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji jest rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 maja 2004 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania funkcjonariuszowi Straży Granicznej równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie (Dz. U. Nr 138, poz. 1467 ze zm.). Zgodnie z § 13 ust. 2 rozporządzenia – funkcjonariusz zwolniony ze służby przygotowawczej w Straży Granicznej, któremu wypłacono równoważnik pieniężny, zwraca część równoważnika pieniężnego liczoną w pełnych miesiącach za okres niepozostawania w służbie, nie później niż w ostatnim dniu pełnienia służby. Bezspornym jest, iż Komendant Główny Straży Granicznej, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r., zwolnił M. M. ze służby przygotowawczej z dniem [...] lipca 2007 r., na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 3 i art. 49 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.). Rozkazowi temu, na podstawie art. 108 § 1 k.p.a., nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Rozkaz ten został skarżącej doręczony w dniu 20 lipca 2007 r. (dowód – akta personalne). Fakt nadania rozkazowi personalnemu Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] rygoru natychmiastowej wykonalności powoduje, iż ostatnim dniem pełnienia służby przez skarżącą był dzień [...] lipca 2007 r. W tej sytuacji, wobec zapisu § 13 ust. 2 rozporządzenia z dnia 21 maja 2004 r. w sprawie wysokości warunków przyznawania funkcjonariuszowi Straży Granicznej równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie, obowiązkiem organu było podjęcie decyzji w sprawie zwrotu nienależnej części równoważnika pieniężnego w zamian za przedmioty umundurowania niewydane w naturze. Podstawowym argumentem jakim posługuje się skarżąca jest fakt wydania decyzji w sprawie zwrotu nienależnej części równoważnika pieniężnego w zamian za przedmioty umundurowania niewydane w naturze, przed datą uprawomocnienia się rozkazu personalnego w sprawie zwolnienia skarżącej ze służby oraz przed rozstrzygnięciem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jej skargi na orzeczenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., utrzymujące w mocy orzeczenie dyscyplinarne Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. o ukaraniu karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Zarzuty te są nietrafne. Kwestia dotycząca decyzji zwolnieniowej została omówiona już wcześniej. Natomiast, odnosząc się do zarzutu dotyczącego decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, która nie jest przedmiotem tego postępowania, wskazać należy jedynie, iż zgodnie z generalną zasadą określoną zapisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W związku z powyższym zarzut braku prawomocności ww. rozkazu personalnego w tym stanie rzeczy należy uznać za chybiony, a co za tym idzie również naruszenie art. 156 § 1 pkt 5 i art. 156 § 1 pkt 2. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.