II SA/Wa 34/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania (spr.) Sędziowie WSA: Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ewy Grochowskiej-Jung, Ewy Kwiecińskiej oraz Iwony Maciejuk od orzekania w sprawie II SA/Wa 34/15 ze skargi C. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia oddalić wniosek. Pismami z dnia 01 października 2015 r., złożonymi na Biurze Podawczym WSA w Warszawie w dniu 01 października 2015 r., C. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Ewy Grochowskiej-Jung, Ewy Kwiecińskiej oraz Iwony Maciejuk od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 34/15 ze skargi ww. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych, argumentując powyższe powstaniem uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności ww. sędziów. W uzasadnieniu wniosku skarżący zarzucił ww. sędziom działanie wraz z innymi osobami, w tym z pełnomocnikami skarżącego, w zmowie przeciwko skarżącemu. Skarżący zarzucił ponadto sędziemu WSA w Warszawie Ewie Grochowskiej-Jung zainicjowanie zmowy przeciwko skarżącemu, rozpoznanie przedmiotowej sprawy bez udziału skarżącego na rozprawie, pomimo wiedzy o tym, iż skarżący wystąpił o zmianę pełnomocnika wyznaczonego z urzędu do prowadzenia przedmiotowej sprawy, brak poinformowania skarżącego o terminie rozprawy oraz udział wymienionego sędziego w sprawie II SA/Wa 1789/13, której przedmiot dotyczy tej samej materii co rozpoznawana sprawa. W dniu 07 października 2015 r. sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung oświadczyła, że po jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: ppsa, wyłączające ją od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Wa 34/15 oraz, że nie istnieją także inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości, co do jej bezstronności w tej sprawie (art. 19 ppsa). Przedmiotowe oświadczenie znajduje się w aktach sprawy. Następnie sędzia WSA Ewa Kwiecińska oraz sędzia WSA Iwona Maciejuk w dniu 15 października 2015 r. złożyły pisemne oświadczenia, że po ich stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ppsa, wyłączające je od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SA/Wa 34/15 oraz, że nie istnieją także inne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości, co do ich bezstronności w tej sprawie (art. 19 ppsa). Przedmiotowe oświadczenia również znajdują się w aktach sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 18 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki (art. 18 § 1 pkt 1 ww. ustawy); swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia (art. 18 § 1 pkt 2 ww. ustawy); osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 1 pkt 3 ww. ustawy); w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron (art. 18 § 1 pkt 4 ww. ustawy); w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą (art. 18 § 1 pkt 5 ww. ustawy); w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznawanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator (art. 18 § 1 pkt 6 ww. ustawy); dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; (art. 18 § 1 pkt 6a); w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej (art. 18 § 1 pkt 7 ww. ustawy). Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (§ 3 ww. art.). Jednocześnie zgodnie z treścią art. 19 powołanej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 ppsa). Strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić ponadto, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana (art. 20 § 2 ppsa). Treść art. 20 § 2 ppsa uzasadnia przyjęcie, że wniosek o wyłączenie sędziego może być zgłoszony przed przystąpieniem do rozprawy, a więc do chwili, w której strona wyrazi w jakikolwiek sposób i w jakiejkolwiek kwestii swoje stanowisko. Zgłoszenie wniosku po przystąpieniu do rozprawy jest możliwe jedynie w wypadku uprawdopodobnienia: późniejszego powstania przyczyny wyłączenia, późniejszego powzięcia wiadomości o istniejącej już wcześniej przyczynie wyłączenia sędziego. Należy podkreślić, iż przewidziane w powołanym przepisie ograniczenia odnoszą się do wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 ppsa, albowiem wniosek o wyłączenie sędziego z przyczyn określonych w art. 18 ppsa może być zgłoszony w każdym stadium postępowania (patrz: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, B. Dauter i inni, Wydanie II, s. 58.) W rozpoznawanej sprawie skarżący wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Ewy Grochowskiej-Jung, Ewy Kwiecińskiej oraz Iwony Maciejuk złożył osobiście na Biurze Podawczym WSA w Warszawie w dniu 01 października 2015 r., tj. po wyznaczonym terminie rozprawy. Przepis art. 19 ppsa reguluje przypadek wyłączenia sędziego ze względu na istnienie przesłanki o tzw. względnym charakterze. Oznacza to konieczność oceny każdego konkretnego przypadku. Ustawodawca posługując się pojęciem "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", nałożył na sąd obowiązek zbadania, czy owa okoliczność w danej sprawie rzeczywiście istnieje. Wobec braku w tym zakresie kryteriów ustawowych, sąd musi kierować się zasadami doświadczenia życiowego, mając na uwadze fakt, że – zgodnie z art. 21 i art. 22 § 2 powołanej ustawy – przede wszystkim do sędziego należy ocena, czy będzie mógł obiektywnie i bez skrępowania rozpoznać sprawę i wydać w niej orzeczenie. Ustawa nakłada również obowiązek na stronę postępowania, w postaci konieczności uprawdopodobnienia przyczyny wyłączenia. Rozpoznając sprawę należało ustalić, czy zachodzą takie okoliczności, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości, co do wydania przez niego orzeczenia opartego na obiektywnych przesłankach. W ocenie Sądu, podnoszone przez skarżącego okoliczności nie wywołują uzasadnionej wątpliwości, co do bezstronności powołanych sędziów w niniejszej sprawie. Argumentacja skarżącego o działaniu ww. sędziów w zmowie przeciwko skarżącemu ma charakter ogólnikowy. Skarżący nie odwołał się bowiem do konkretnych okoliczności faktycznych, które mogłyby mieć wpływ na ocenę sposobu prowadzenia postępowania przez ww. sędziów w rozpoznawanej sprawie. Samo przekonanie skarżącego, o tym, że ww. sędziowie WSA działali w sposób nieuczciwy, stanowi przejaw subiektywnych odczuć skarżącego i nie może wskazywać na przesłankę braku bezstronności powołanych sędziów. Samo przeświadczenie o nieuczciwości sędziego nie stanowi przesłanki wyłączenia i nie uzasadnia realnej obawy co do jego bezstronności. Podawany przez skarżącego zarzut może być ewentualnie podstawą do wniesienia przez stronę stosownego środka zaskarżenia od wydanych orzeczeń, natomiast nie może stanowić przesłanki do wyłączenia sędziego w innej sprawie. Ocena wydanych przez sędziego orzeczeń pod względem ich zgodności z przepisami prawa procesowego oraz prawidłowego stosowania prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji, tj. Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ramach kontroli instancyjnej. Stronie postępowania sądowoadministracyjnego przysługują środki odwoławcze, za pomocą których możliwe jest kwestionowanie orzeczeń sądu. Jako przyczynę uzasadniającą wyłączenie sędziego WSA Ewy Grochowskiej-Jung skarżący podał udział ww. sędziego w sprawie II SA/Wa 1789/13, której przedmiot dotyczy tej samej materii co rozpoznawana sprawa. Dokonana przez tutejszy Sąd analiza sprawy II SA/Wa 1789/13 pokazuje, że jest to sprawa ze skargi C. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych, w której udział sędziego WSA Ewy Grochowskiej-Jung polegał na wydaniu postanowienia oddalającego wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów WSA w Warszawie: Adama Lipińskiego, Sławomira Antoniuka oraz Eugeniusza Wasilewskiego od udziału w sprawie II SA/Wa 1789/13. Biorąc pod uwagę treść art. 18 § 1 ppsa, powyższy udział sędziego WSA Ewy Grochowskiej-Jung w sprawie II SA/Wa 1789/13 nie uzasadnia jej wyłączenia od rozpoznawania sprawy II SA/Wa 34/15. Zatem w niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że istnieją okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności wymienionych sędziów WSA w Warszawie w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.