II SA/Wa 342/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Iwona Maciejuk, Anna Mierzejewska (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Agnieszka Wiechowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę. Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją [...] z dnia [...] października 2015 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w wyniku rozpatrzenia wniosku Z. R. o ponowne rozpatrzenie prawy zakończonej decyzją Ministra Pracy i Polityk Społecznej z dnia [...] sierpnia 2015 r orzekającej o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 r [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2015 r. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w dniu [...] maja 2009 r. Z. R. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. jako osoba bezrobotna. W dniu rejestracji został pouczony o prawach i obowiązkach bezrobotnego, w tym o obowiązku zgłaszania się w wyznaczonych terminach do urzędu pracy oraz powiadomienia w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa, co poświadczył własnoręcznym podpisem. W dniu [...] kwietnia 2015 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. przedstawiono Stronie ofertę pracy w firmie [...] S.A. z siedzibą w K., posiadającej biuro regionalne w W. Z oświadczenia złożonego w dniu [...] kwietnia 2015 r. przez Z. R. wynika, że zobowiązał się m.in. do stawienia, rozliczenia skierowania, przyjęcia innej formy pomocy przewidzianej w ustawie w dniu 30 kwietnia 2015 r. Powyższe oświadczenie Strona poświadczyła własnoręcznym podpisem. W wyznaczonym przez urząd terminie, tj. w dniu 30 kwietnia 2015 r. Z. R. nie zgłosił się i nie poinformował w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Na tej podstawie decyzją z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] Prezydent Miasta [...] orzekł o utracie przez Z. R. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] kwietnia 2015 r. W wyniku rozpatrzenia odwołania od wyżej wymienionej decyzji, decyzją z dnia [...] lipca 2015r. znak: [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. Z. R. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...]. Wyżej wymienione pismo złożone zostało w [...] Urzędzie Wojewódzkim w W. a następnie przesłane zostało do Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. W wyniku rozpatrzenia tego wniosku decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] Wojewoda [...] orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...]. Niezależnie od powyższego, decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] Minister Pracy i Polityki Społecznej odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...]. Na powyższe rozstrzygnięcie Strona wniosła w ustawowym terminie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy (vide pismo z dnia [...] września 2015 r.), w wyniku rozpatrzenia którego, decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr: [...] minister właściwy do spraw pracy, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...]. Dalej organ podał , że w sprawie niniejszej , mamy do czynienia z weryfikacją ostatecznej decyzji administracyjnej. Jednym z trybów weryfikacji ostatecznej decyzji administracyjnej jest stwierdzenie jej nieważności. Decyzja o stwierdzeniu nieważności jest wydawana w wyniku ustalenia jednej z przesłanek pozytywnych stanowionych w art. 156 § 1 kpa. Przesłanki zastosowania tego trybu określa art. 156 kpa w myśl którego organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji która: 1. wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości, 2. wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, 3. dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, 4. została skierowana do osoby będącej stroną w sprawie, 5. była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały, 6. w razie jej wykonana wywołałaby czyn zagrożony karą, 7. zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa. Materialną podstawą decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 r. [...] oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Wojewody [...] z dna [...] lipca 2015 r [...] stanowił przepis art. 33 ust 4 pkt 4 ustawy z dna 20 kwietnia 2004 r o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U z 2015 r. poz. 149 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem Starosta z zastrzeżeniem art. 75 ust 3 pozbawia statusu bezrobotnego, bezrobotnego, który nie stawił się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa, pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia niestawienia się w powiatowym urzędzie pracy odpowiednio na okres wskazany w pkt 3 w zależności od liczby niestawiennictwa. Bezrobotnym, zgodnie z art. 2ust 1 pkt 2 ustawy, jest osobą wymieniona w art. 1 ust 3 pkt 1 i 2 lit a-g lub lit i, j, l oraz w innych wskazanych przepisach ustawy, niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obwiązującym w danym zawodzie lub służbie albo innej pracy zarobkowej , albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkle wyższej gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych ,zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli spełnia pozostałe warunki określone w ustawie. Status bezrobotnego uzależniony jest zarówno od warunku pozostawania bez pracy jak i od zdolności i gotowości podjęcia zatrudnienia. Bezrobotny zainteresowany uzyskaniem pracy musi więc stawiając się w powiatowym urzędzie pracy wykaż swą dyspozycyjność, by organ zatrudnienia mógł ocenić jego gotowość i zdolność do podjęcia pracy. Terminy wizyt w urzędzie pracy wyznaczane są przez organ zatrudnienia, o czym stanowi art. 33 ust 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zaś bezrobotny potwierdza własnym podpisem fakt powiadomienia go o wizycie. Podstawowym obowiązkiem bezrobotnego jest zgłaszanie się do organu zatrudnienia w wyznaczonym przez organ terminie. Przepis art. 33 ust 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, dopuszcza możliwość niestawiennictwa w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, jednak na bezrobotnym spoczywa wówczas obowiązek usprawiedliwienia w terminie 7 dni niestawiennictwa, poprzez wskazanie uzasadnionej przyczyny. Z zebranego materiału dowodowego wynika, że w dniu [...] kwietnia 2015 r. Z. R., zobowiązał się do stawienia, rozliczenia skierowania, przyjęcia innej formy pomocy przewidzianej w ustawie, w dniu [...] kwietnia 2015 r. W wyznaczonym terminie ww. nie stawił się i nie poinformował w terminie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Zgodnie z art. 33 ust 4 pkt 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w takiej sytuacji obowiązkiem organu jest pozbawienie takiej osoby statusu bezrobotnego. Organ przyznał, iż bezsporne jest, że organ Prezydent Miasta [...] nie zawiadomił zainteresowanego o wszczęciu postępowania w przedmiocie pozbawienia go statusu bezrobotnego, stosownie do treści art. 10 kpa, niemniej uchybienie to nie ma wpływu na treść rozstrzygnięcia. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Z. R. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w dniu [...] maja 2009 r. Z. R. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. jako osoba bezrobotna. W dniu rejestracji został pouczony o prawach i obowiązkach bezrobotnego, w tym o obowiązku zgłaszania się w wyznaczonych terminach do urzędu pracy oraz powiadomienia w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa, co poświadczył własnoręcznym podpisem. W dniu [...] kwietnia 2015 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w W. przedstawiono Stronie ofertę pracy w firmie [...] S.A. z siedzibą w K., posiadającej biuro regionalne w W. Z oświadczenia złożonego w dniu [...] kwietnia 2015 r. przez Z. R. wynika, że zobowiązał się m.in. do stawienia, rozliczenia skierowania, przyjęcia innej formy pomocy przewidzianej w ustawie w dniu [...] kwietnia 2015 r. Powyższe oświadczenie Strona poświadczyła własnoręcznym podpisem. W wyznaczonym przez urząd terminie, tj. w dniu [...] kwietnia 2015 r. Z. R. nie zgłosił się i nie poinformował w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie niestawiennictwa. Na tej podstawie decyzją z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] Prezydent Miasta [...] orzekł o utracie przez Z. R. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] kwietnia 2015 r. W wyniku rozpatrzenia odwołania od wyżej wymienionej decyzji, decyzją z dnia [...] lipca 2015r. znak: [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. Z. R. wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 r. znak:[...]. Wyżej wymienione pismo złożone zostało w [...] Urzędzie Wojewódzkim w W. a następnie przesłane zostało do Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. W wyniku rozpatrzenia tego wniosku decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] Wojewoda [...] orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...]. Niezależnie od powyższego, decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] Minister Pracy i Polityki Społecznej odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...]. Na powyższe rozstrzygnięcie Strona wniosła w ustawowym terminie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy (vide pismo z dnia [...] września 2015 r.), w wyniku rozpatrzenia którego, decyzją z dnia [...] października 2015 r. mak: [...] minister właściwy do spraw pracy, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] Pismem Z dnia [...] listopada 2015 r. Z. R. wystąpił do ministra właściwego do spraw I pracy o "uzupełnienie Decyzji - art. 111 kpa. Ministra Pracy i Polityki Społecznej znak [...] orzekającej o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...](...)" (pisownia oryginalna). W wyniku rozpoznania ww. wniosku, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] minister właściwy do spraw pracy odmówił uzupełnienia decyzji ministra właściwego do spraw pracy z dnia [...] października 2015 r. znak:[...]. Następnie pismem z dnia [...] września 2015 r. Z. R. złożył w [...] Urzędzie Wojewódzkim w W. pismo zawierające m.in. "Odwołanie Do Ministra Pracy i Polityki Społecznej Od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2015r. o nr [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej z dnia [...] kwietnia 2015r." (pisownia oryginalna). W wyniku jego rozpatrzenia, decyzją z dnia [...] października 2015 r. znak [...] Minister Pracy i Polityki Społecznej orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] oraz o umorzeniu w całości postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015r. znak: [...] orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] kwietnia 2015 r. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. (złożonym osobiście w [...] Urzędzie Wojewódzkim w W.) Z. R. wystąpił o "uzupełnienie Decyzji - art. 111 kpa. Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2015 r. znak [...], którą orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] oraz o umorzeniu w całości postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] września 2015 r." (pisownia oryginalna). W wyniku rozpatrzenia wyżej wymienionego wniosku, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...] minister właściwy do spraw pracy odmówił uzupełnienia decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2015 r. znak: [...]. W wyżej wymienionym piśmie z dnia [...] września 2015 r. Z. R. domagał się "Od Wojewody [...] weryfikacji swojej decyzji z [...] lipca 2015r. w trybie art. 154 kpa. i zmiany decyzji oby instancji ze względu na słuszny interes strony wynikający z rażącego naruszenia prawa i obrazy przez Urząd Pracy art. 35 ustęp 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy." (pisownia oryginalna). W wyniku rozpatrzenia ww. wniosku, decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...] Wojewoda [...] orzekł o odmowie uchylenia lub zmiany decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 r., Nr [...], orzekającą o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] kwietnia 2015 r. Pismem z dnia [...] października 2015 r. Z. R. wniósł o "uzupełnienie Decyzji - art. 111 kpa. Wojewody [...] - Wydział Pracy i Polityki Społecznej w W. z dnia [...] października 2015 r. o nr [...] orzekającego o odmowie uchyleniu lub zmiany decyzji Wojewody [...] z dnia [...].07.2015 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzje Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].05.2015 r., nr [...], orzekającą o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].04.2015r." (pisownia oryginalna). W wyniku rozpatrzenia tego wniosku, postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] Wojewoda [...] odmówił uzupełnienia swojej decyzji z dnia [...] października 2015 r. Nr [...]. Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Z R. wniósł w ustawowym terminie do ministra właściwego do spraw pracy odwołanie od "Decyzji Wojewody [...] w W. z dnia [...] października 2015 r. o nr [...] orzekającego o odmowie uchylenia lub zmiany decyzji Wojewody [...] z dnia [...].07.2015 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].05.2015r., nr [...], orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].04.2015 r." (pisownia oryginalna). W wyniku rozpatrzenia ww. odwołania, decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. znak; [...] minister właściwy do spraw pracy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. Pismem z dnia 2 lutego 2016 r. Z. R. wniósł "O uzupełnienie Decyzji - art. 111 kpa. Decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej w W. znak [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. orzekającej o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2015 r. o nr [...], utrzymującej w mocy decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].05.2015 r" nr [...]" (pisownia oryginalna) Niezależnie od powyższego pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. zatytułowanym "Podanie o uchylenie bądź zmianą w oparciu o art. 161 Kpa decyzji" Z. R. wystąpił o " uchylenie bądź zmianą w oparciu o art. 161 kpa" m. in. decyzji: 1. "Decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2015 r. o nr [...] a orzekającej w stosunku do mojej osoby o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] kwietnia 2015 r. oraz 2. Decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] orzekającej utrzymać w mocy zaskarżoną decyzją Prezydenta [...].. 3. Prezydenta [...] [...] listopada 2013 r. nr [...] orzekającego o utracie przez Stroną prawa do stypendium z dniem [...] paćdziernika 2013 r. oraz 4. Wojewody [...] z dnia 18 grudnia 2013 r. znak [...] odmawiającego stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z [...] listopada 2013 r. oraz 5. Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2014 r. znak [...] utrzymującą decyzją Wojewody [...]. " (pisownia oryginalna). W wyniku rozpoznania ww. wniosków minister właściwy do spraw pracy decyzją: 1. z dnia [...] września 2015 r. znak: [...]orzekł o odmowie uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...]; 2. z dnia [...] września 2015r. znak: [...] orzekł o odmowie uchylenia decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] stycznia 2014 r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. znak:[...]; 3. z dnia [...] września 2015 r. znak: [...] orzekł o odmowie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...]orzekającej o utracie przez Stronę prawa do stypendium z dniem [...] października 2013 r. Kolejnym pismem z dnia [...] września 2015 r. Z. . wystąpił z wnioskiem "O uzupełnienie (...) - art. 111 kpa" ww. rozstrzygnięć. W wyniku rozpoznania wniosku Strony z dnia [...] września 2015 r., działając na m.in. na podstawie art. 111 Kpa, minister właściwy do spraw pracy: 1. postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...]odmówił uzupełnienia decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2015 r. znak:[...]; 2. postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...]odmówił uzupełnienia decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2015 r. znak:[...]; 3. postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. znak: [...] odmówił uzupełnienia decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2015 r. znak:[...]. Na powyższe rozstrzygnięcia, pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Z. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ponadto pismo z dnia [...] września 2015 r. Z. R. zawierało wniosek "do urzędu ministra stwierdzenia nieważności w trybie art. 156 § 1 pkt 2 kpa decyzji obu instancji - tej Prezydenta [...] z [...] maja 2015 r. i Wojewody [...] z [...] lipca 2015 r., gdyż utrzymano nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, pomimo, iż wydana została z rażącym naruszeniem prawa, bowiem treść decyzji, jak i jej charakter naruszonego prawa pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią art. 33 ust. 4 pkt 4 i 4c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz art. 10 kpa, więc decyzja taka nie może być akceptowana, jako akt demokratycznego państwa prawa." (pisownia oryginalna). W związku z wątpliwościami dotyczącymi treści żądania Strony, pismem z dnia października 2015 r. znak: [....] Z. R. wezwany został do jednoznacznego wskazania, czy pismo z dnia [...] września 2015 r. w części dotyczącej pkt 3 stanowi kolejny wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]. Opowiadając na wyżej wymienione wezwanie, pismem z dnia [...] października 2015 r. (złożonym osobiście w [...] Urzędzie Wojewódzkim w W.) Z. R. wyjaśnił, że "we wniosku z dnia [...] września 2015 r. wskazałem nowe okoliczności uzasadniające konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego obu decyzji jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa, więc z ostrożności domagam się rozpatrzenia jego jako nowy kolejny wniosek o stwierdzenie nieważności w trybie art. 156 kpa, gdyż zachodzi podejrzenie, że mój wniosek z dnia [...] września 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie decyzji z obrotu prawnego ze względu na rażące naruszenie prawa (...)" (pisownia oryginalna). W wyniku jego rozpatrzenia postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. Znak: [...] minister właściwy do spraw pracy orzekł o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...]. Ponadto pismem z dnia [...] listopada 2015 r. Z. R. wystąpił do ministra Właściwego do spraw pracy z wnioskiem złożonym osobiście w [...] Urzędzie Wojewódzkim w W. o "uzupełnienie Decyzji - art. 111 kpa. Ministra Pracy i Polityki Społecznej znak [...] orzekającej o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] (...)" (pisownia oryginalna). W wyniku rozpoznania ww. wniosku, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r. znak: [...]minister właściwy do spraw pracy odmówił uzupełnienia decyzji z dnia [...] października 2015r. znak: [...]. Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. Z. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę : "Na decyzję oraz na odmowę jej uzupełnienia/ 2) W sprawie zakończonej Decyzją Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w W. z dnia [...] października 2015 r. znak [...], którą orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015r. znak; [...] oraz o umorzeniu w całości postępowania w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...] orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] kwietnia 2015 r. oraz 3) W sprawie zakończonej decyzją Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w Warszawie z dnia [...] października 2015 r. znak [...] orzekającej o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak:[...], a orzekającej o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 r. znak: [...]" (pisownia oryginalna). Zainteresowany dołączył do skargi wnioski o przyznanie pomocy prawnej. Ustosunkowując się do podniesionych przez Z. R. zarzutów dotyczących niewskazaniu przez decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015r. Nr [...] okresu na jaki Strona została pozbawiona statusu osoby bezrobotnej, to jest on bezzasadny. Ponieważ uzasadnienie wskazanej wyżej decyzji zawiera powyższą informację, o czym świadczy stwierdzenie "Z akt sprawy wynika, że Pan Z. R. po raz pierwszy nie zgłosił się w wyznaczonym terminie i nie powiadomił o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa, pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres 120 dni. " Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zarzut stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2015 r [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2015 [...] został oparty na naruszeniu art. 10 § 1 k.p.a. Skarżący stara się dowieść, że wbrew stanowisku organu , że uniemożliwienie wypowiedzenia się przez stronę przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań miało wpływ na wynik sprawy. Uregulowana w art. 10 k.p.a. zasada czynnego udziału strony w postępowaniu nakłada na organ administracji publicznej obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz obowiązek umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Prawo czynnego udziału strony w postępowaniu, jako korelat obowiązku organu, obejmuje prawo do podejmowania czynności procesowych mających wpływ na ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy administracyjnej. W zakresie prawa do czynnego udziału w postępowaniu strona może realizować wiele uprawnień procesowych określonych wyraźnie przepisami kodeksu postępowania administracyjnego (np. art. 78 § 1, art. 79), natomiast w zakresie prawa do obrony ma uprawnienie do wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Reasumując, zarówno organ odwoławczy, jak i organ pierwszej instancji nie mogą uchylić się od umożliwienia wypowiedzenia się stronom w sprawie zebranego materiału dowodowego z innych przyczyn, niż wymienione w art. 10 § 2. W przeciwnym razie zawsze dojdzie do naruszenia art. 10 § 1. Organ administracji przyznał , iż w postępowaniu administracyjnym poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. i. Jednakowoż, należy zauważyć że, czym innym jest stwierdzenie, że doszło do naruszenia wspomnianego przepisu procesowego, a czym innym zagadnienie jego wpływu na wynik sprawy. Nie każde bowiem naruszenie musi prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, że uchylenie przez sąd decyzji lub postanowienia możliwe jest w razie stwierdzenia co najmniej jednego z trzech niżej wymienionych naruszeń prawa: a/ naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że poza przypadkiem wymienionym pod literą b/, warunkiem sine qua non uchylenia zaskarżonej decyzji jest stwierdzenie, że naruszenie prawa, którego dopuścił się organ administracyjny miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku opisanym pod literą c/ wymaga się nadto, aby wpływ ten był istotny. Jedynie w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b/) możliwe jest uchylenie zaskarżonej decyzji w oderwaniu od faktu, czy dokonane naruszenie mogło albo nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy Zgodnie z zawartą wyroku z dnia 18 maja 2006 r., sygn. II OSK 831/05 tezą zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się co do tego i składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Na stronie stawiającej zarzut spoczywa więc ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy (por. wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 15 maja 2003 r., sygn. akt I SA/Gd 199/00 (Przegląd Podatkowy 2004 nr 1, str. 43). Innymi słowy strona powinna wykazać, że niezawiadomienie jej przed wydaniem decyzji o uprawnieniach z art. 10 § 1 k.p.a. uniemożliwiło jej dokonanie w danym postępowaniu konkretnej czynności procesowej (np. złożenia dokumentu). Skarżący w żaden sposób nie wykazał takich okoliczności. Przy czym każdorazowo należy badać wpływ tego uchybienia na wynik sprawy. W sprawie niniejszej ustalony stan faktyczny i prawny jest bezsporny. Z. R. został prawidłowo zapoznany z prawami i obowiązkami bezrobotnego, co pokwitował własnym podpisem. Bezsporne jest, że w wyznaczonym terminie nie stawił się w urzędzie pracy i w terminie 7 dni nie podał przyczyny i nie usprawiedliwił swojego niestawiennictwa. W powyższej sytuacji na podstawie art. 75 ust 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy miał obowiązek pozbawić skarżącego statusu bezrobotnego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.