II SA/Wa 342/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2016 r. w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. W rozpoznawanej sprawie Z. R., za pośrednictwem organu niewłaściwego – Wojewody [...], w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 21 listopada 2016 r., złożył odpis zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2016 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych tego zażalenia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia otrzymał 12 grudnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), a zażalenie wnosi za pośrednictwem Wojewody [...], ponieważ nie jest w stanie ponieść kosztów przesyłki poleconej składanej na poczcie, a nie ma pewności, że pismo zostanie przekazane w ustawowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie natomiast z treścią art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a.). We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić, że strona nie uchybiła obowiązkowi zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Brak winy zachodzi w sytuacji, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął 19 grudnia 2016 r. Skarżący złożył odpis zażalenia osobiście do organu niewłaściwego 14 grudnia 2016 r. natomiast organ ten przekazał ww. dokument do Sądu dopiero 20 grudnia 2016 r. Uprawdopodobniając brak winy w przekroczeniu terminu skarżący podniósł, że z uwagi na trudną sytuację finansową odpis zażalenia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia jego braków formalnych złożył osobiście w najbliższym organie administracji, tj. w urzędzie Wojewody [...]. W ocenie Sądu brak jakichkolwiek środków pieniężnych, które skarżący mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów nadania odpisu zażalenia w urzędzie pocztowym jest wystarczającym uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminu. Należy zatem uznać, że sytuacja materialna Z. R. zmusiła go do złożenia odpisu tego środka odwoławczego w organie niewłaściwym, co spowodowało z kolei, że uzupełnienie jego braków formalnych nastąpiło z uchybieniem terminu. Nadto złożenie odpisu zażalenia na kilka dni przed upływem terminu do jego wniesienia należy ocenić w kategoriach dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. W związku z powyższym nie można zarzucić skarżącemu winy w niezachowaniu ustawowego terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Wobec powyższego w niniejszej sprawie przyjąć należy, że Z. R. uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych zażalenia i z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.